Jest rok 1934. Przywódca Trzeciej Rzeszy Adolf Hitler zleca skonstruowanie niedrogiego samochodu, który byłby dostępny dla szerokiego grona społeczeństwa. Auto miało być oszczędne, rozpędzać się do około 100 km/h, mieścić swobodnie cztery osoby wraz z bagażem i kosztować nie więcej niż 1000 marek. Kupno samochodu miały ułatwić przedpłaty na specjalną książeczkę. Początkową cenę ustalono na 990 marek, a przy wpłacaniu co miesiąc 5 marek do 1939 roku miała się uzbierać kwota 1080 marek. Wykonanie projektu samochodu ludowego zlecono Ferdynandowi Porsche.
Pierwszy projekt pojazdu był gotowy w 1935 roku i zgodnie z wcześniejszymi założeniami miał silnik chłodzony powietrzem. Wówczas auto zostało nazwane KdF czyli Kraft durch Freude (Siła przez radość). Nazwa pochodziła od faszystowskiej organizacji zajmującej się kształtowaniem wolnego czasu społeczeństwa niemieckiego. Organizacja Kraft durch Freude podlegała niemieckiemu frontowi pracy (Deutschen Arbeitsfront). Zakłady produkujące auto miały się znajdować w nowopowstałym mieście Stadt des KdF-Wagens bei Fallersleben, którego początki sięgają 1938 roku.
Przerwa z powodu wojnyLudność płaciła miesięczne raty, ale samochodów się nie doczekała. Wprawdzie w 1941 roku uruchomiono produkcję seryjnej wersji, ale powstało tylko 630 samochodów. Za to władze miały dodatkowe fundusze na...
