Alfa Romeo Alfasud

Nowoczesnym stylem i awangardową techniką mała Alfa Romeo Alfasud idealnie trafiła w swoje czasy. W zakładach w Pomigliano d'Arco najpierw zaczęto produkować tę drugą. 2-drzwiowy model pokazał się nieco później, gdy na rynek trafił Alfasud ti (turismo internazionale).

Pod koniec lat sześćdziesiątych XX wieku włoski rząd podjął intensywne działania w celu wyrównania dysproporcji pomiędzy bogatą, uprzemysłowioną północną częścią kraju a ubogą południową. Jedną z państwowych firm, która rozpoczęła budowę swych zakładów na południu, była mediolańska Alfa Romeo. Nowa fabryka powstała w miejscowości Pomigliano d’Arco w pobliżu Neapolu. Pierwszym samochodem, który miała produkować, była Alfa z południa, czyli Alfasud.

Ten pojazd po raz pierwszy został zaprezentowany podczas turyńskiego salonu samochodowego w roku 1971, jednak w sprzedaży znalazł się dopiero w lecie następnego sezonu. Początkowo przedstawiono dwie wersje nowego modelu 2- oraz 4-drzwiową.

Głównym konstruktorem Alfasuda był austriacki inżynier Rudolf Hruschka, a o linię nadwozia zadbał znany włoski stylista Giorgio Giugiaro.

Alfasud był pierwszym modelem Alfy Romeo z napędem na przednie koła. Jako źródło napędu zastosowano 4-cylindrowy silnik o przeciwsobnym układzie cylindrów, czyli tzw. boksera. W nowych, kompaktowych autach montowano jednostki o pojemności 1186, 1351 i 1490 ccm.

Najsilniejszą w całej stawce, 105-konną jednostkę wstawiono do sportowego modelu Alfasud 1.5 ti Quadrifoglio Verde (zielona czterolistna koniczynka). To był symbol wszystkich wyczynowych pojazdów Alfy Romeo od wyścigu Targa Florio w roku 1923 wygranego przez Ugo Sivocciego w modelu RL.

Chociaż Alfasud był pomyślany głównie jako kompaktowe auto rodzinne, to jak każda Alfa Romeo zachował charakter sportowy. Auto z najmniejszym silnikiem rozpędzało się do 100 km/h w 13,6 s. Na ówczesne czasy był to zupełnie niezły wynik. Niestety, tej jednostce napędowej brakowało elastyczności. Dużo lepiej spisywały się sportowe wersje Sprint.

Z pucharem Alfasuda do Grand Prix Formuły 1

W drugiej połowie lat 70. pojazdy o mocy 130 KM przygotowane przez sportowy dział mediolańskiej firmy Autodeltę brały udział w licznych pucharowych zawodach (Alfasud Trofeo) rozgrywanych we Włoszech, Francji, Austrii i Niemczech. Jednym z kierowców, którzy zdobywali tam pierwsze sukcesy, jest dobrze nam znany z późniejszych startów w Formule 1 Austriak Gerhard Berger.

Łącznie w latach 1972-1983 wyprodukowano 1 028 268 wszystkich modeli Alfasudów. Były one wytwarzane nie tylko we Włoszech w macierzystych zakładach w Pomigliano d’Arco. Na początku lat osiemdziesiątych montowano je również w Malezji oraz RPA. W pierwszym przypadku był to identyczny model jak ten przeznaczony na włoski rynek. W południowej Afryce wytwarzano specjalną wersję Export GTA – w 5-drzwiowe nadwozie wstawiono 1,5-litrowy silnik o mocy 105 KM, pochodzący ze sportowego Quadrifoglio Verde.