Daewoo Leganza

Daewoo Leganza to flagowa limuzyna marki produkowana w Korei Południowej w latach 1997-2002. Samochód, obok Lanosa i Nubiry, jest pojazdem nowej serii, zastępującej dotychczasowe modele bazujące na autach GM. Stylistyka Leganzy została opracowana w studiu Italdesign przez słynnego Giorgetto Giugiaro.

Sprzedaż

Daewoo bardzo szybko zapoczątkowało sprzedaż Leganzy na wielu rynkach, jednak ze średnim skutkiem. Koncern skoncentrował się więc na krajach rozwijających się, umieszczając montaż Leganzy m.in. w Polsce, Rosji i Rumunii we własnych fabrykach lub na zasadzie licencji. Auto jako jedno z niewielu koreańskich pojazdów, było sprzedawane na całym świecie praktycznie pod tą samą nazwą. Leganza była sporo dłuższa od europejskich samochodów klasy średniej, więc na niektórych rynkach była oferowana jako przedstawiciel klasy wyższej.

Silniki

Do napędu Koreńczyka służyły wyłącznie benzynowe jednostki: 2.0 o mocy 131 KM, który była oferowana głównie w Europie oraz 2.2 l/134 KM wystepująca w Stanach Zjednoczonych i Australii. W przypadku obu silników, napęd był przenoszony na przednią oś przy pomocy 5-biegowej manualnej skrzyni biegów lub 4-stopniowego automatu. Przyspieszenie Leganzy do 100 km/h wynosi ok. 10 s, a prędkość maksymalna to nieco powyżej 200 km/h, przy podawanym przez producenta średnim spalaniu na poziomie ok. 10 l/100 km.

Następca

Daewoo Leganza nie przeszła faceliftingu. Zamiast tego marka stworzyła nowy model o nazwie Magnus (znany jako Epica w Europie i Evanda w Ameryce Północnej), który wykorzystywał tą samą, ale wydłużoną o 30 mm, płytę podłogową. W Koreii Płd. nowe auto było oferowane równocześnie z Leganzą od 2000 r. W pozostałych krajach, Magnus był dostępny od 2002 r., kiedy oficjalnie zakończyła się produkcja poprzednika.