Fiat 124 Abarth Spider

W latach 70. polscy kierowcy rajdowi zaczęli startować na najlepszych samochodach. Najpierw był to Fiat 124 Abarth Spider, a potem pojawiła się Lancia Stratos

W 1966 roku zaprezentowano nowego Fiata 124, następcę dotychczas produkowanych modeli 1300/1500. Podstawowym typem nadwozia był czterodrzwiowy sedan, ale jeszcze w tym samym sezonie na salonie turyńskim pokazano wersję Spider. Samochód, którego linię zaprojektował Pininfarina, zbudowano na skróconej płycie podłogowej modelu 124. Wyposażono go w silnik o pojemności 1438 ccm i mocy 90 KM.

Później zaczęto stosować także dwie inne jednostki napędowe – 1592 i 1756 ccm. Rok po przejęciu przez Fiata w 1971 roku znanej tuningowej firmy Abarth na bazie modelu 124 Sport Spider powstał samochód Abarth Rally. W jego konstrukcji wprowadzono szereg zmian, które miały z auta uczynić prawdziwą maszynę rajdową. Dwa gaźniki Webera pozwoliły podnieść moc 1.8-litrowego silnika ze 118 KM do 128 KM. Zastosowanie aluminium oraz włókien szklanych w budowie nadwozia pozwoliło na utrzymanie masy około 945 kg, mimo wzmocnienia nadwozia i zastosowania klatki bezpieczeństwa.

Droga do sukcesów zaczęła się w Polsce

W latach 1972-1974 powstało 1013 sztuk Fiata 124 Abarth. Część z nich została dodatkowo przygotowana do udziału w rajdach. W niektórych egzemplarzach zastosowano 16-zaworowy silnik o pojemności 1839 ccm
i mocy 210 KM. Ten pojazd z łatwością mógł osiągnąć maksymalną prędkość 280 km/h.

Fiat 124 Spider na rajdowych trasach pokazał się już w 1968 roku. Za kierownicą takiego auta cztery lata później Raffaele Pinto pilotowany przez Luigiego Macaluso zdobył tytuł rajdowego mistrza Europy. W końcu tego sezonu zadebiutował model 124 Abarth Spider.

Po Europie przyszła pora na mistrzostwa świata. Pierwsze zwycięstwo w tej konkurencji nasz bohater odniósł w 1973 roku w Rajdzie Polski. Załogę zwycięskiego samochodu tworzyli Niemiec Achim Warmbold oraz Francuz Jean Todt, dzisiejszy szef zespołu Ferrari w Formułe 1. Potem jeszcze dwukrotnie Fiat 124 Abarth triumfował w mistrzostwach świata.

W 1974 roku Włosi Raffaele Pinto i Arnaldo Bernacchini wygrali Rajd Portugalii. W następnym sezonie w tej samej imprezie najlepsi byli Finowie Markku Alen i Ilkka Kivimäki. Te i pozostałe wyniki pozwoliły ekipie Fiata przez trzy lata z rzędu zajmować drugie miejsce w klasyfikacji końcowej rajdowych mistrzostw świata.
Trzy lata po sukcesie Raffaele Pinto w czempionacie Europy wszystkie miejsca na podium w tej serii zajęli kierowcy Fiatów 124 Abarthów – Maurizio Verini, Fulvio Bacchelli i Andrzej Jaroszewicz.

Zrealizowane marzenia polskich kierowców

Zespół fabryczny FSO od początku lat siedemdziesiątych z pewnymi sukcesami startował na Polskich Fiatach 125p. Niestety, na tych autach trudno było rywalizować o czołowe pozycje na prestiżowych zawodach. Zapadła więc decyzja o zakupie konkurencyjnego sprzętu. Poprzez związki z włoskim Fiatem zdecydowano się na model 124 Abarth. Na początku 1975 roku dwa takie samochody trafiły do ośrodka sportu FSO. Pierwszym rajdem, w którym Abarth wystartował z polską załogą, był hiszpański Rajd Costa Brava. Andrzej Jaroszewicz
z Januszem Wojtyną wywalczyli w nim piąte miejsce w klasyfikacji generalnej.

Potem przyszły kolejne imprezy, a na miejscu pilota obok Jaroszewicza usiadł Ryszard Żyszkowski. Następny sezon nasza ekipa zaczęła także za kierownicą Fiata, ale wkrótce przesiadła się do stworzonej niemal wyłącznie do rajdów Lancii Stratos. 124 Abarth trafił wówczas do rąk Macieja Stawowiaka, który przez kolejne dwa lata uczestniczył głównie w rajdach zaliczanych do mistrzostw Polski i Pucharu Krajów Demokracji Ludowej. Potem nastąpiła era Poloneza, a Spidery zostały wystawione na przetarg, a ten egzemplarz trafił do Artura Skwarzyńskiego, byłego kierowcy wyścigowego.