Fiat Bravo - Kompakt z włoskim charakterem

Najnowsza generacja Fiata Bravo ma odzyskać utracone zaufanie Fiata w klasie kompaktów. W sprzedaży jest od zeszłego roku i ma dużo do zaoferowania.

FIAT BRAVO II

Już na pierwszy rzut oka Bravo pokazuje to, za co kochamy włoskie auta – styl w najlepszym wydaniu. We wnętrzu nie zauważyliśmy rażących wad jakościowych, choć szpary pomiędzy elementami mogłyby być mniejsze. Miejsca jest całkiem sporo. Na jego brak mogą narzekać tylko wyrośnięci pasażerowie siedzący z tyłu. Można liczyć na dobrą ergonomię i wygodne fotele. Bagażnik duży (400 l), ale nie rekordowy w klasie. Uwaga! Skromna ładowność.

W gamie silnikowej jest 7. wersji jednostek zasilanych olejem napędowym oraz 4. silniki benzynowe. Rozsądnym wyborem wydaje się być silnik diesla dysponujący mocą 120 KM i momentem obrotowym na poziomie 255 Nm. Ma 8-zaworową głowicę i system Common Rail. Osiągi? Przeciętne. Szczególnie po przekroczeniu 3000 obr./min jednostka traci animusz. Także do kultury pracy silnika można mieć trochę zastrzeżeń. Podczas jazdy auto zachowuje się pewnie. To zasługa niezłego układu kierowniczego i sprężystego zawieszenia.

Niestety, cierpi na tym wygoda podróżowania. Podczas przejeżdżania poprzecznych nierówności kierowca i pasażerowie poczują to w kręgosłupach. W wyposażeniu seryjnym do pełni szczęścia brakuje kurtyn powietrznych, ESP i automatycznej klimatyzacji – wymagają dopłaty.

65 990 zł za 120-konnego, oszczędnego turbodiesla to niezła oferta. Poza tym można liczyć na 3-letnią gwarancję ograniczoną milionem km. Przeglądy co 30 tys. km.

FIAT BRAVO I

Fiat zróżnicował nazewnictwo modeli, określając 3-drzwiowego hatchbacka mianem Bravo, a 5-drzwiowego - Brava. Oba auta są jednak identyczne pod względem technicznym, oferując dobre prowadzenie i wysoki komfort jazdy, a zniechęcając licznymi usterkami "elektryki".

Nawet podstawowa wersja 1.2 (od 1999 r.) pozwala na sprawną jazdę, choć jej moc bardzo spada przy zasilaniu LPG. Najbardziej godny polecenia jest diesel JTD. Zwolenników osiągów zainteresuje Bravo HGT o 5 cylindrach i 155 KM mocy – potrafi zadziwić w sprincie spod świateł.

Niski koszt zakupu to duży atut Bravo. Wyposażenie nie rozczarowuje, więc za niewielkie pieniądze otrzymujemy komfortowy, a często i dynamiczny pojazd. Radość z jego posiadania zakłócają drobne w rezultacie, choć nieprzyjemne usterki: regularnie psujące się klamki, niedziałająca elektryka, czasem pojawia się także problem z wrzucaniem wstecznego biegu. Ceny części są rozsądne, a sieć serwisowa dobrze rozbudowana, co jest dla właściciela Bravo szczególnie ważne – w warsztacie będzie musiał gościć dość często.

Plusy

• komfortowe zawieszenie
• dynamiczne i oszczędne silniki JTD
• niska cena zakupu

Minusy

• wiele drobnych usterek elektryki
• słaby silnik benzynowy 1.4
• niska jakość wykończenia wnętrza

Lista usterek

• Usterki elektryki i elektroniki to norma
• wydech także bywa nietrwały

Historia modelu

1. 1995: prezentacja Bravo/Brava
2. 1999: wprowadzenie diesli JTD