Ford Taunus 12M Coupé

Na jesieni roku 1963 Ford Taunus zaprezentował swe możliwości. W jeździe długodystansowej dotarłby na Księżyc, gdyby prowadziła tam jakaś droga

Pierwsza fabryka Forda powstała w Niemczech w 1925 roku. Produkowano tam pojazdy pod nazwami Eifel, Köln i Rheinland. Tuż przed drugą wojną światową przyszła pora na kolejne pojęcie z geografii Niemiec. Nowy model otrzymał miano Taunus, tak jak pasmo Reńskich Gór Łupkowych leżących między rzekami Ren
i Lahn. Ten teren znany jest z wielu źródeł mineralnych i uzdrowisk. Nowy pojazd Forda miał ułatwić podróżowanie nie tylko po tym regionie. Pierwszy pojazd nosił nazwę Taunus Standard, zmodernizowane wersje z roku 1948 otrzymały miano Spezial i De Luxe.

Młode, eleganckie coupé z temperamentem

Prawdziwa historia Taunusa rozpoczęła się w 1952 roku, kiedy to na rynku debiutował model 12M z  silnikiem o poj. 1,2 l. Luksusowe i mocniejsze wersje otrzymały jednostki napędowe o pojemności 1,5 l. Pierwsze Taunusy na masce miały emblemat przedstawiający kulę ziemską, jednak spotykało się je niemal wyłącznie na niemieckich drogach. To logo zniknęło z nadwozi w końcu lat 50. W gamie pojazdów za oznaczeniem modelu
i dodatkową literą P (project) pojawiała się coraz to nowa cyfra.

Przedstawiany przez nas samochód pochodzi z 1962 roku. Jego oszczędna nazwa 12M Coupé to całkowite przeciwieństwo „młodej, porywającej i eleganckiej linii” oraz  „profilu w kształcie strzały”, jak reklamowano auto na salonie paryskim w 1963 roku. Pojazd prezentował się znakomicie. Miał niespotykany wówczas u Forda przedni napęd i silnik w układzie V4. Ta kombinacja gwarantowała przestronne wnętrze i obszerny bagażnik. Jednostka 1.2 o mocy 40 KM nie wyglądała źle: „Tyle temperamentu, od zera do setki w 28 sekund” – głosił reklamowy slogan. Nasze auto z 65-konnym silnikiem 1.5 to był już prawdziwy połykacz prędkości.

Z rekordem szybkości na trasie Ziemia – Księżyc

Pod koniec jesieni 1963 roku Ford przystąpił do realizacji ambitnej Operacji Mistral. Aby zademonstrować wytrzymałość Taunusa, model P4 wystartował do długodystansowej jazdy na torze Miramas w południowej Francji. Sześciu kierowców, zmieniając się za kierownicą, na dystansie 300 tys. kilometrów ustanowiło rekordową średnią prędkość 106,5 km/h. Po 144 dniach jazdy na liczniku przebiegu mieli 356 430 km, czyli dystans równy odległości Ziemi od Księżyca.