Opel Agila

Pudełkowate nadwozie i mało wyszukane wnętrze może odstraszać potencjalnych nabywców, ale Opel Agila to pojazd praktyczny i niedrogi w zakupie i eksploatacji.

Dzięki wysokiemu nadwoziu w Oplu Agila można liczyć na sporą przestrzeń nad głową. Także pojemność bagażnika (240/1250 l) to dobra wartość w klasie. Powiększenie jego pojemności ułatwia prosty w obsłudze system rozkładania tylnych foteli. Kokpit jest ergonomiczny, a jego materiały są przyzwoitej jakości i zostały dobrze spasowane.

Nie polecamy zakupu podstawowej jednostki benzynowej, która nie dość, że ma słabą dynamikę, to charakteryzuje się niską kulturą pracy i sporym, jak na swoją pojemność spalaniem (6,5 l/100 km). Podobne zapotrzebowanie na paliwo ma 4-cylindrowy silnik 1.2, a jego osiągi są zdecydowanie lepsze. Rzadzej spotykany, ale godny polecania jest silnik wysokoprężny (opracowany wspólnie z Fiatem).

Niskie ceny aut używanych i niedroga eksploatacja to atuty Opla Agila. Użytkownicy cenią w nim małą podatność na awarie. Zdarzają się drobne usterki elektroniki odpowiedzialnej za sterowanie silnikiem oraz przedwczesne zużycie elementów układu hamulcowego.

Plusy

• Praktyczne wnętrze
• oszczędne silniki
• nadwozie odporne na korozję
• niedroga eksploatacja

Minusy

• Niski komfort jazdy
• z tyłu mało miejsca na nogi
• słaba dynamika i drgania w silniku 1.0

Lista usterek

• Auto stosunkowo trwałe
• zdarzają się awarie zaworu recyrkulacji spalin
• rzadziej usterki przepływomierza i sondy lambda
• przedwcześnie zużywają się łożyska tylnej osi
• występuje korozja tłumika końcowego

Historia modelu

1. 2000: debiut na krajowym rynku
2. 2003: modernizacja karoserii
3. 2003: 1.0 Twinport i 1.3 CDTI
4. 2004: większa moc 1.2 (80 KM)