Kupiłam w komisie używanego Peugeota 307 – samochód od pierwszego właściciela. Sprzedawca zapewniał, że jeździła nim starsza pani. Przebieg auta: 64 tys. km. Żadnych rys, jednym słowem – okazja.
Niedługo po zakupie wyszło na jaw, że 307 trzy miesiące wcześniej miało na liczniku ponad 250 tys. km i jeździł nim pracownik firmy leasingowej. Zwróciłam się z reklamacją do komisu. Ich odpowiedź była krótka: „widziały gały, co brały”. Czuję się oszukana i bezradna. Czy w Polsce nie ma bata na właścicieli komisów robiących takie przekręty?
