Sprawdzaliśmy już Opla Insignię z silnikiem wysokoprężnym. W naszym porównaniu nowy Opel klasy średniej pokonał 4 klasowych konkurentów. Tym razem sprawdzamy wersję Opla Insignia dla amatorów sportowych wrażeń, wyposażoną w doładowany silnik o mocy 220 KM i z napędem na wszystkie koła.

Zacznijmy jednak od wyglądu Opla Insignia.

Trzeba przyznać, że styliści zdali egzamin na piątkę. Karoseria Opla Insignia prezentuje się rasowo i kształtem bardziej kojarzy się z coupé niż z sedanem klasy średniej. Dynamizmu nadwoziu dodają charakterystyczne wąskie reflektory, a w testowanej wersji Sport obniżone zawieszenie. We wnętrzu Opla Insignia też jest atrakcyjnie. Sportowe fotele szczelnie obejmują jadących, dzięki czemu na zakrętach nie ma mowy o wychyleniach ciała na boki. Kierowca ma pod nogami aluminiowe pedały, a przed sobą trójramienną kierownicę, która świetnie leży w dłoniach. Przy niej umieszczono wreszcie normalne dźwigienki kierunkowskazów, a nie mało intuicyjny wynalazek, jaki montowano w Vectrze.

Przerost formy nad treścią może czasem denerwować

Są kwestie, które nie cieszą tak bardzo, jak stylistyka. Przede wszystkim prowadzący Opla Insignia musi opanować podczas jazdy mnogość klawiszy na kokpicie. W dodatku jeden z nich (pokrętło systemu teleinformatycznego) umieszczono na tunelu między fotelami i podczas zmiany biegów często przyciska się go przypadkowo. Wówczas na wyświetlaczu usytuowanym na desce rozdzielczej zmieniają się ustawienia. Nie przeszkadza to w jeździe, ale może być irytujące. Wadą nadwozia jest również słaba widoczność wstecz. Winę za to ponoszą wąskie lusterka zewnętrzne oraz mocno pochylona tylna szyba.

Jednak największym mankamentem w Oplu Insignia jest przeciętna przestronność na tylnej kanapie. Pod tym względem Insignia okazuje się ciaśniejsza niż jej poprzedniczka – Vectra. Nawet pasażerowie przeciętnego wzrostu będą niezadowoleni. Niedostatek centymetrów odczujemy głównie nad głową. Na szczęście obok udanej stylistyki są i inne plusy tego modelu. Opel Insignia w testowanej wersji zachwyci przede wszystkim entuzjastów dynamicznej jazdy.

O mocne wrażenia dba doładowany, 220-konny motor.

Wrzucamy „jedynkę” w stawiającej lekki opór skrzyni, gaz do dechy i samochód z impetem wystrzeliwuje do przodu. Włączamy kolejne przełożenia i przyspieszamy, osiągając „setkę” już po 7,6 s. Kres możliwości nadchodzi dopiero przy 242 km/h. Kto jednak chce w pełni wykorzystywać temperament tego modelu Oplel Insignia, ten musi się liczyć ze spalaniem wyższym niż obiecywane przez producenta. Według wskazań komputera podczas testu było ono przynajmniej o litr większe.



Doładowany silnik Opla Insignia dba o temperament samochodu

Testowany Opel Insignia urzeka również pod względem układu jezdnego. W jego wyposażeniu znalazł się napęd 4x4. Za rozdział napędu odpowiada sprzęgło typu haldex. Podczas jazdy w normalnych warunkach 90 procent napędu kierowane jest na przednią oś, a pozostałe 10 na tylną. Dzięki temu auto sprawniej rusza na śliskiej nawierzchni i jest łatwiejsze do opanowania na zakrętach.