Opel Insignia – testy i recenzje, zdjęcia, opinie, dane techniczne
Katalog samochodów

Wybierz samochód

Opel Insignia

Opel Insignia to samochód klasy średniej produkowany przez niemiecką markę występujący także pod nazwami Buick Regal, Chevrolet Vectra oraz Vauxhall Insignia. Auto pojawiło się na rynku w 2008 roku i miało zastąpić 2 modele jednocześnie – Vectrę oraz Signum.

Insignia występuje w 3 wersjach nadwoziowych – 4-drzwiowy sedan, 5-drzwiowy liftback oraz 5-drzwiowe kombi. Samochód został zbudowany na płycie podłogowej GM Epsilon II, na której bazuje m.in. Saab 9-5 czy Chevrolet Malibu. Model od samego początku wywołał duże zamieszanie w świecie motoryzacyjnym. Przede wszystkich auto zachwyciło swoim wyglądem – eleganckie linie wyróżniały się wśród zaokrąglonych kształtów, a jednocześnie sprawiały, że auto wyglądało na większe, niż się wydawało.

W 2009 roku auto zdobyło tytuł Samochodu Roku. Wnętrze jest dosyć przestronne i zapewnia odpowiednią ilość miejsca zarówno w I, jak i II rzędzie siedzeń. Design deski rozdzielczej jest bardzo nowoczesny, a poszczególne linie dobrze łączą się z boczkami drzwi, tworząc zgraną całość. Jedyne do czego można by się przyczepić, to duża ilość przycisków, jednak są one na tyle uporządkowane, że kierowca bez problemu odnajdzie się w ich obsłudze. W każdej wersji nadwoziowej bagażnik oferował solidne właściwości ładunkowe – jego pojemność wynosiła od 500 do 540 litrów.

Wybór silników, jak przystało na Opla, był bardzo duży. Jeśli chodzi o benzyniaki, producent początkowo oferował silniki o pojemności 1.6, 1.8, 2.0 oraz 2.8 (V6) litra. Ich moc wynosiła odpowiednio 115 lub 180, 140, 220 oraz 260 KM. W 2011 roku 115-konny silnik został wyłączony z oferty, a 140-konny zastąpiony jednostką o tej samej mocy, ale pojemności 1,4 litra z turbosprężarką. W tym samym roku, moc 2-litrowego motoru został podniesiona do 250 KM.

Natomiast topowa odmiana OPC, nie dość że wyglądała przerażająco dobrze, to pod jej maską pracowała widlasta „szóstka”z doładowaniem o pojemności 2,8 litra, która generowała niebagatelne 325 KM. Gwarantowało to osiągnięcie pierwszej „setki” w tym 1,5-tonowym pojeździe już po 6 sekundach. Wśród diesli występował tylko jeden, 2-litrowy turbodiesel, który mógł osiągać 110, 130, 160 lub 195 (BiTurbo) KM. Moment obrotowy mógł być przekazywany na przednią, lub obie osie, z czego ten drugi napęd był seryjnie montowany w wersji OPC, a z jednostkami współpracowała 6-biegowa skrzynia manualna lub automatyczna bądź 5-stopniowa przekładnia półautomatyczna.

W 2011 roku auto przeszło pierwszy, lecz drobny lifting. Dopiero 2 lata później Opel zdecydował się bardziej odświeżyć swój model klasy średniej. Z przodu zmieniono m.in. reflektory, grill oraz zderzak, a z tyłu, auto otrzymało klapę znaną z modelu Cascada – wyróżnia się ona poziomym chromowanym pasem, ciągnącym się wszerz klapy. Wnętrze również zostało unowocześnione – największą zmianą była redukcja ilości przycisków na konsoli środkowej i zamontowanie dotykowego ekranu.

Wtedy też zaprezentowano uterenowioną wersję Sport Tourera – Insignie Country Tourer. Auto wyróżniało się o 20 mm większym prześwitem, ochronnymi płytami pod podwoziem, napędem 4x4 z mechanizmem różnicowym o ograniczonym poślizgu oraz adaptacyjnym zawieszeniem Opel FlexRide.

W 2015 roku auto zostało poddane ostatniej modernizacji, jednak główne zmiany zaszły w liście wyposażenia dodatkowego oraz pod maską. Wśród benzyniaków do wyboru były jednostki 1.4, 1.6, 1.8 oraz 2.0. Wszystkie, oprócz 1.8 były wyposażone w turbosprężarkę, a ich moc wynosiła odpowiednio 140, 170, 140 oraz 250 KM. Jeśli chodzi o diesli, do oferty weszła nowa jednostka 1.6 CDTI o mocy 120 lub 136 KM, a utrzymany został także 2-litrowy turbodiesel, generujący 170 KM.

Rywalami Opla Insignii są Mazda 6, Peugeot 508 oraz Toyota Avensis.

Generacje Opel Insignia

Najnowsze informacje o Opel Insignia