Nie wymieniłeś filtra kabinowego? Już za chwilę pożałujesz

Filtr kabinowy to nie jest żadna wyrafinowana technologia. To nic innego jak przegroda w kanale wentylacyjnym zrobiona z wielowarstwowego, złożonego w harmonijkę, impregnowanego papieru. Filtr kabinowy, jak każdy filtr, zatrzymuje różne zanieczyszczenia — w przypadku filtra kabinowego są to różne pyłki, gałązki, czasem liście, jakieś nasiona — wszystko, co spada z drzew i co znajduje się w powietrzu zasysanym przez samochód do wnętrza. Filtr kabinowy — jak każdy filtr — z czasem się zatyka, wypełnia różnościami, które zaczynają gnić i śmierdzieć, życie biologiczne trwa w nim w najlepsze.

Nawet nowy filtr ogranicza w jakiś sposób przepływ powietrza, jednak w granicach przewidzianych przez konstruktorów układu wentylacji auta. Stary filtr stawia jednak większe opory — na tyle duże, że powietrze napotyka barierę. W rezultacie wystarczy zwiększona wilgotność powietrza, jakiś deszcz — już szyby samochodu pokrywają się parą od wewnątrz. Jeśli wcześniej, aby mieć dobrą widoczność, wystarczało ustawić wentylator na minimalny poziom lub pozostawić go w trybie automatycznym, to teraz musi on pracować pełną mocą, huczeć, a i tak to nie zawsze pomaga.

Zanim kupisz i zastosujesz jakiś środek do szyb, który ma ograniczyć parowanie szyb od wewnątrz, zajrzyj do filtra kabinowego: prawdopodobnie na pierwszy rzut oka zobaczysz, gdzie tkwi problem.

Niektórzy mechanicy żartują, że wymiana filtra kabinowego jest tak samo prosta jak włożenie słonia do lodówki: otwierasz drzwi lodówki, wkładasz słonia i zamykasz drzwi. Proste? Najczęściej tak, choć nie zawsze. Swego czasu podjechał do mnie sąsiad, skarżąc się, że był swoim Nissanem Qashqaiem na wymianie filtra kabinowego w warsztacie, i ma teraz nowy filtr, ale już nie może wytrzymać z tym samochodem, bo teraz nie działa mu ogrzewanie. Gdy po wizycie w warsztacie nie działa coś nowego, w głowie zapala mi się czerwona lampka: co mogli zepsuć? Śledztwo wykazało, że aby w tym modelu dostać się do filtra kabinowego, trzeba po pierwsze, zdemontować pedał gazu (filtr kabinowy ma swoje miejsce w konsoli środkowej, a wkłada się go od lewej strony), a oprócz tego trzeba rozpiąć nastawnik ogrzewania — i jeśli nie zapamięta się pozycji tego nastawnika, to potem samochód albo cały czas grzeje, albo cały czas chłodzi wnętrze. Po co tak pokomplikowali wymianę filtra w tym aucie? Prawdopodobnie ktoś to zaprojektował z myślą o autach z kierownicą po prawej stronie. A jeśli kierownica jest "europejska", to jest nieco trudniej, ale też jest to zadanie na kwadrans pracy.

Wymiana filtra kabinowego polega na dostaniu się do obudowy filtra, wyjęciu filtra i włożenie nowego. Trzeba jednak zwrócić uwagę, czy na obudowie nowego filtra nie ma strzałek pokazujących, w którą stronę ma przepływać powietrze, choć najczęściej obudowa jest tak skonstruowana, że nie da się filtra założyć odwrotnie. Warto mieć pod ręką odkurzacz: jeśli coś się wysypie z filtra, szczególnie jeśli wysypie się do układu wentylacji, to nie ma co tego zostawiać, najlepiej całą obudowę filtra odkurzyć. Więc zazwyczaj jest to bardzo proste.

W każdym modelu jest on w innym miejscu, więc bez "wyguglania" się nie obejdzie. Najczęściej filtr kabinowy umieszczony jest nad schowkiem przed pasażerem, w konsoli środkowej wsuwany gdzieś od dołu, albo na podszybiu — wtedy dostęp do obudowy filtra uzyskujemy po otwarciu maski.

W niektórych samochodach wymiana filtra kabinowego jest tak prosta, że każdy może to zrobić sam w pięć minut. Są jednak samochody, w których ktoś dostęp do filtra kabinowego tak skomplikował, że to zadanie lepiej powierzyć mechanikowi. Pocieszające jest to, że wymiana filtra kabinowego to najczęściej czynność niedroga, podobnie jak sam filtr najczęściej kosztuje kilkadziesiąt–sto kilkadziesiąt zł.

Najczęściej filtr kabinowy wymieniamy przy okazji serwisowania klimatyzacji. Prawda jest jednak taka, że są to niemal niezależne czynności — jeśli filtr kabinowy domaga się wymiany, to nie trzeba w tym celu zamawiać usługi serwisowania klimy, jeśli jest to zbędne.

Filtr węglowy jest nasycony tak zwanym węglem aktywnym, który odfiltrowuje nie tylko różne cząsteczki stałe, pyłki czy gałązki, lecz także zapachy. Pozornie więc filtr węglowy zawsze jest lepszy niż zwykły i warto trochę dopłacić — zwłaszcza że z reguły nie tak wiele. Jednak nie zawsze filtr węglowy jest lepszy od zwykłego, ponieważ jest on bardziej podatny na zatkanie. Jeśli zatem bardzo często jeździmy obok placu budowy albo po zapylonych drogach nieutwardzonych, to lepiej kupić sobie zwykły filtr kabinowy dobrej marki, który wytrzyma dłużej.

W tym miejscu płynnie przechodzimy do pytania: jak często trzeba wymieniać filtr kabinowy? Na to pytanie nie ma dobrej odpowiedzi, bo jeśli jeździmy po mieście i parkujemy samochód w garażu, to filtr powinien wystarczyć nam bez problemu od przeglądu do przeglądu — rok, a może nawet dwa lata. Jeśli jednak parkujemy samochód pod drzewami albo jeździmy dużo zapylonych drogach, to nie powinniśmy się dziwić, jeśli filtr wypełni się paskudnymi, gnijącymi "różnościami" w kilka miesięcy, po niewielkim przebiegu. Wiele zależy też od samochodu — od tego, jak łatwo różne zanieczyszczenia wpadają do wlotu powietrza.

Rada: jeśli wymiana filtra kabinowego w naszym samochodzie jest łatwa i do zrobienia samodzielnie, warto kupić sobie od razu kilka filtrów na zapas i wymieniać je co kilka miesięcy — wiosną i jesienią. Dzięki temu powietrze w samochodzie czystsze, a dzieci wożone autem będą mniej narażone na alergie.