W roku 1989 pierwsza rozdzielaczowa pompa wtryskowa przeznaczona do systemów bezpośredniego wtrysku paliwa w silnikach Diesla zrewolucjonizowała znaną od dawna koncepcję zasilania silników wysokoprężnych.
Pompę zamontowano po raz pierwszy w modelu Audi 100 TDI (Turbodiesel Direct Injection). Nowa technologia, opracowana przez firmę Bosch, umożliwiała wtrysk paliwa pod bardzo wysokim jak na tamte czasy ciśnieniem 1000 barów, bezpośrednio do cylindrów, co zapewniało wysoką efektywność spalania. Rezultat: wyraźnie wyższa moc, spokojniejsza praca silnika, oszczędne spalanie oraz niski poziom emisji spalin.
Systemy bezpośredniego wtrysku paliwa stały się w ciągu kilku lat standardem w samochodach osobowych i ciężarowych, ponieważ parametry silników z wtryskiem pośrednim przestały być konkurencyjne.
Pod koniec lat dziewięćdziesiątych popularyzacja Diesla weszła w kolejny etap rozwoju wraz z opracowaniem trzech różnych wysokociśnieniowych technologii wtrysku. Na rynek trafiły wtedy: wielotłokowa rozdzielaczowa pompa promieniowa typ VP44 (1996), system Common Rail (1997) oraz technologia pompowtryskiwaczy (znana także pod nazwą „Unit Injector“, 1998).
Zastosowano ją np. w 4-cylindrowym silniku Volkswagena 1.9 TDI montowanym min. w Golfie IV oraz w nowym, niezwykle oszczędnym 3-cylindrowym silniku 1.2 TDI stosowanym w samochodzie VW Lupo 3L.
