Uważaj, urząd może zabrać ci prawo jazdy!

W cywilizowanym kraju nie możemy przez cały czas kierować się zasadą ograniczonego zaufania. Jeśli idę do sklepu, żeby kupić telewizor, to przecież nie zakładam, że towar może pochodzić z kradzieży, ani nie żądam, żeby sprzedawca pokazał faktury dokumentujące jego pochodzenie. Jeśli idę do gabinetu lekarskiego, to nie proszę lekarza o dyplom. Skoro szkoła nauki jazdy działa na rynku, wystawia faktury i zaświadczenia, a urzędy je przyjmują i na ich podstawie wydają urzędowe dokumenty, to mogę chyba wyjść z założenia, że wszystko jest w porządku? To urzędnicy mają możliwości, żeby sprawdzać dostarczane im papiery – ale często im się nie spieszy. Mogą to zrobić po latach, wtedy jest weselej. Zamiast nie przyjąć od kogoś dokumentów, lepiej zabrać mu posiadane od lat prawo jazdy. Zdany egzamin? Kogo to obchodzi?

W numerze także:

Ostatnio podobna przykrość spotkała osoby, które kupiły w 2009 roku auta w jednym z komisów w Raciborzu. Komis funkcjonował normalnie, klienci dostawali rachunki, faktury i inne dokumenty potrzebne do rejestracji kupowanych w nim aut. Od pojazdów odprowadzana była akcyza i inne daniny. Kłopot w tym, że właściciel komisu okazał się oszustem, bo handlował pojazdami, które oficjalnie w Niemczech zezłomowano, więc preparował ich dokumenty. Na tyle wiarygodne, że urzędnicy na ich podstawie rejestrowali samochody.

Mimo że w Polsce działa unikalny system z „miękkimi” dowodami rejestracyjnymi, który daje urzędnikom w normalnych przypadkach miesiąc na sprawdzenie pochodzenia pojazdu, fałszerstw nikt nie zauważył. Kilka lat później – na skutek działań prokuratury – urzędy komunikacji zaczęły te auta... wyrejestrowywać. Nabywcy zostają z samochodami, których nie da się sprzedać ani nie można nimi jeździć. Co z tego, że wcześniej urząd dopuścił je do ruchu, wydając oficjalne dokumenty – za to urząd już nie odpowiada. Oczywiście, został wprowadzony w błąd. W przeciwieństwie do nabywców miał jednak narzędzia, które teoretycznie pozwoliłyby tego uniknąć.

Pokrzywdzeni mogą domagać się odszkodowania od handlarza, ale znając życie, złamanego grosza od niego nie dostaną. Po pierwsze, dlatego że oszustów stać na prawników, a po drugie, jeśli nawet miał on jakiś majątek, to pierwszeństwo w przypadku wszelkich roszczeń i tak ma skarb państwa – czyli urzędnicy zabezpieczą to, co należy się urzędom, a to, co zostanie (czyli nic), może trafić do poszkodowanych. Pieczątka pieczątką – najwyżej na dokumencie postawi się nową: „Anulowano”!

Red. Piotr Szypulski