Fiat Tipo SW 1.4 T-jet - kompakt uczciwie wyceniony

Fiat wrócił na rynek aut kompaktowych, strasząc konkurencję m.in. funkcjonalnym kombi za rozsądne pieniądze. Do naszej redakcji trafiło na dłużej Tipo Station Wagon z turbodoładowanym silnikiem benzynowym 1.4 w najwyższej wersji wyposażeniowej Lounge.

Po wejściu do auta widzimy pewną toporność, materiały wykończeniowe są nie najwyższej jakości, ale schludne. Jest tu automatyczna klimatyzacja, na środku deski rozdzielczej wyróżnia się nowoczesna 7-calowa stacja multimedialna z nawigacją.

Nie ma tu wielu gadżetów, za to jest sporo miejsca, choć fotel kierowcy nie może być wzorcem komfortu. Pasażerom w tylnym rzędzie brakuje trochę przestrzeni na nogi, za to jest tu na tyle szeroko, że da się wpiąć trzy foteliki dziecięce. W bagażniku łatwo zmieszczą się torby 4-osobowej rodziny wybierającej się na kilkudniowy wyjazd, a po złożeniu siedzeń powstaje płaska podłoga. Karoseria – sztywna, nic nie trzeszczy.

Zapewnia zaskakująco dobre osiągi, jest elastyczny i przyjemnie wyciszony. Nawet przy 140 km/h nie było przesadnie głośno, do kabiny bardziej wdzierał się szum powietrza niż dźwięk jednostki napędowej. To, co skłania do zdjęcia nogi z gazu, to spalanie, które w wyniku dynamicznej jazdy powyżej 120 km/h łatwo przekracza 10 l/100 km, a to ogranicza zasięg.

Fiat Tipo kombi to świetny samochód na złe drogi. Do 80 km/h właściwie nie ma znaczenia to, czy nawierzchnia jest równa, czy nie, zawieszenie pozostaje ciche także podczas pokonywania nieutwardzonych odcinków – nadwozie trochę się kołysze i tyle. Niestety, skłonność do kołysania i umiarkowana precyzja układu kierowniczego, a także podatność na wiatr przeszkadzają w czasie szybkiej jazdy.

Za mniej niż 80 000 zł dostaniecie kombi z: automatyczną klimatyzacją, nawigacją, tempomatem, zestawem głośnomówiącym, pomalowane lakierem metalizowanym i z przyciemnianymi szybami – to nie jest zła oferta. Za porównywalną Kię cee’d czy Opla Astrę trzeba zapłacić o 5000-10 000 zł więcej. Wprawdzie nie da się ukryć, że wyższa cena konkurencyjnych modeli ma uzasadnienie, jednak Tipo też można polubić.

Szeroka kanapa, duży bagażnik z płaską podłogą, akceptowalne osiągi, zawieszenie nie boi się dziur.

Nieprecyzyjne prowadzenie przy wyższych prędkościach, wysokie spalanie podczas dynamicznej jazdy.

Fiata docenią osoby, które jeżdżą po dziurach i potrzebują sporo przewieźć – np. rodziny wyjeżdżające na wakacje w miejsca, gdzie autem premium na niskoprofilowych kołach strach się zapuszczać.