Mini John Cooper Works - Nowy król małych GTI?

Jeśli są auta, które można traktować wyłącznie jako zabawki dla dużych chłopców, to z pewnością na szczycie takiej listy powinno znaleźć się nowe Mini JCW. Jest na tyle szybkie i krzykliwe, że ma wszelkie predyspozycje, żeby walczyć o koronę wśród małych hot-hatchy.

To najmocniejszy model w historii marki – ma o 20 KM więcej od poprzednika, a wśród GTI tego rozmiaru mocą i osiągami dorównuje mu tylko Audi S1. Tym razem pod maskę JCW trafił silnik z nowej 2-litrowej rodziny benzyniaków BMW. Jednostkę znamy już ze słabszego Coopera S, jednak wcześniej nieco ją zmodyfikowano.

Trzeba przyznać, że 2.0 TwinPower Turbo bije na głowę stare 1.6 Turbo nie tyle przyspieszeniem (teraz rozpędza się do „setki” w 6,3 s – skrzynia manualna), co przede wszystkim elastycznością. W tym przypadku oznaczenie może trochę mylić, bo silnik ma jedną turbosprężarkę, ale za to z wirnikami z dwoma rzędami łopatek. Efekt? Brak turbodziury i żwawe rozkręcanie się od samego „dołu”. Maksymalny moment obrotowy jest dostępny już od 1250 obr./min! Dzięki teemu auto nie tylko sprawnie startuje do sprintu z praktycznie każdej prędkości obrotowej silnika, lecz także nie trzeba zbyt często sięgać do lewarka zmiany biegów.

W testowanym Mini pojawiła się prawdziwa perełka w postaci akcesoryjnego wydechu (dopłata: 8500 zł). Za pomocą przycisku na pilocie (łączność Bluetooth) można zmieniać jego charakterystykę – dźwięk jest modulowany za pomocą klapek, a nie dobiega, jak u wielu rywali, z głośników. Producent ostrzega jednak, że w trybie torowym wydech jest zbyt głośny, żeby wyjeżdżać na publiczne drogi. Trudno się temu dziwić, bo każdej zmianie biegu towarzyszą efektowne i bardzo głośne strzały z wydechu, przypominające odgłosy rajdówek.

JCW ma 3 różne tryby jazdy. Już w domyślnej opcji (Mid) Mini prowadzi się jak po sznurku, natychmiast reaguje na polecenia kierowcy i jest przy tym całkiem komfortowe, ale jeśli ktoś woli bardziej bezkompromisowe nastawy, to ma do dyspozycji tryb Sport. Jest w nim twardo, układ stabilizacji toru jazdy pozwala na uślizgi, a wydech każdą redukcję (z międzygazem) okrasza efektownymi strzałami. Ciekawostką jest to, że nie zastosowano tu mechanicznej blokady dyferencjału – za rozdział momentu między kołami odpowiada elektronika. Trzeba przyznać, że robi to nieźle – jest szybka i nienatarczywa.

O ile napęd i układ kierowniczy, jak zwykle w Mini, są świetne, o tyle można się czepiać wnętrza. Mimo że poprawiono jakość i spasowanie plastików, wciąż do pewnych rzeczy trudno się przyzwyczaić. Nie każdemu przypadnie do gustu środkowe koło, w którego wnętrzu umieszczono sporej wielkości wyświetlacz z mocno rozbudowanym menu, otoczony oświetleniem ledowym, migającym w różnych kolorach. Narzekać można też na mały prędkościomierz i jeszcze mniejszy obrotomierz.

Na koniec kilka słów o sprawach praktycznych. Spalanie? Jeśli chcecie się dobrze bawić, to często będziecie zaglądać na stację – zużycie 14-15 l na 100 km nie jest wielkim wyczynem. A cena? Startuje od 127 000 zł, czyli jest o 5000 zł niższa niż przy S1. Szkoda tylko, że w tej cenie dostaje się dość ubogie wyposażenie. Testowy egzemplarz doposażono w dodatki za ponad 55 000 zł.

Mocny i elastyczny silnik, precyzyjny układ kierowniczy, lepiej niż w poprzedniku wykonany kokpit, akcesoryjny układ wydechowy, doskonałe prowadzenie.

Zbytnio rozbudowane menu i pochowane funkcje sterowania (tu naprawdę trzeba zajrzeć do instrukcji), ubogie wyposażenie dodatkowe w stosunku do ceny.

(Mini) zabawka idealna. Po przejażdżce Audi S1 wydawało mi się, że nie ma szans, żeby jakiekolwiek przednionapędowe auto mogło choćby zbliżyć się do niego. A jednak! Nie wiem jak, ale Mini JCW świetnie sobie radzi z 231 końmi i potężnym momentem, a przy tym daje większą frajdę z prowadzenia niż szybkie, ale bardziej zwyczajne Audi. No i jeszcze ten układ wydechowy...

Mini John Cooper Works - dane techniczne