Rosjanie pokazali jakość "wojennych" Ład. Czteroletnie auto już rdzewieje

Rosyjski przemysł samochodowy przetrwał wyjście zachodnich koncernów, ale przetrwanie nie musi oznaczać zwycięstwa. Fabryki ponownie ruszyły, z taśm zaczęły zjeżdżać samochody, a kolejne komunikaty informowały o rosnącym poziomie lokalizacji produkcji. Na papierze plan się powiódł. Rosja miała własnymi siłami zastąpić tysiące części, które wcześniej dostarczali zagraniczni producenci. Problem pojawia się wtedy, gdy taki samochód trafia na podnośnik, a jego użytkownik zaczyna dokładniej oglądać efekty technologicznej suwerenności.

Pewien rosyjski użytkownik opisał przypadek służbowej Łady wyprodukowanej w 2022 r., która przejechała 48 000 km. Podczas wymiany przewodu paliwowego zauważył, że farba w rejonie mocowania przedniego amortyzatora zaczęła odchodzić od metalu. Pod powłoką znajdowała się rdza. Autor relacji twierdzi, że nie znalazł tam ani ocynku, ani widocznej warstwy podkładu, która mogłaby skutecznie zabezpieczać blachę.

Trudno uznać łuszczącą się farbę oraz korozję w relatywnie świeżym samochodzie z przebiegiem, który dla współczesnego auta powinien oznaczać dopiero początek eksploatacji, za normalny widok.

Jeszcze bardziej wymowne jest porównanie z wcześniejszym samochodem tego samego użytkownika. Jego stara Łada Kalina miała przejechać około 150 tys. km w ciągu 13 lat i nie wykazywała podobnych problemów z nadwoziem.

Na korozji historia się nie kończy. Powodem awarii był przewód paliwowy. Według relacji użytkownika problem pojawił się przy szybkozłączu. Połączenie zaczęło przeciekać, więc nie chodziło o układ, w którym szczelność jest jednym z podstawowych warunków bezpieczeństwa.

Oryginalny przewód oferowany przez autoryzowanego sprzedawcę miał kosztować około 2000 rubli (ok. 93 zł). Podobny element użytkownik znalazł na popularnej platformie handlowej za około 511 rubli (ok. 24 zł). Tańsza część miała przy tym wyglądać solidniej, ponieważ szybkozłącze zabezpieczono tłoczonymi tulejami metalowymi, przypominającymi rozwiązania używane w przewodach hydraulicznych.

Przed lutym 2022 r. AvtoVAZ nie był już samotną radziecką wyspą produkującą samochody wyłącznie z lokalnych surowców. Kontrolę nad firmą sprawowało Renault, a rosyjskie samochody korzystały z międzynarodowego zaplecza technologicznego i rozbudowanej sieci dostawców. Importowane były między innymi sterowniki, czujniki, poduszki powietrzne, moduły ABS i ESP, napinacze pasów, elementy elektroniki oraz części układów oczyszczania spalin.

Po rozpoczęciu pełnoskalowej inwazji na Ukrainę ten system gwałtownie się rozpadł. Renault wycofało się z Rosji, zachodni dostawcy wstrzymali działalność, a AvtoVAZ musiał najpierw zatrzymać, a następnie uruchomić produkcję w zupełnie nowych warunkach. Najważniejsze stało się więc utrzymanie działania fabryk i udowodnienie, że samochody wciąż mogą opuszczać linie montażowe. Bez znaczenia było przy tym, jaka jest jakość — propagandowo najważniejsze było, żeby jeździły.

Najbardziej spektakularnym symbolem tej sytuacji były Łady bez poduszek powietrznych, ABS, systemu stabilizacji toru jazdy i napinaczy pasów. W 2022 r. rosyjski przemysł cofnął się również pod względem emisji spalin, dostosowując silniki do znacznie łagodniejszych wymagań Euro 2, gdzie wcześniej silniki spełniały normy Euro 5. Samochód nadal miał cztery koła, kierownicę i silnik, ale w zasadzie to tyle. Zdecydowanie lepszym wyborem byłby w takim wypadku 20-letni popularny samochód klasy średniej któregoś ze znanych producentów.

W kolejnych latach Rosjanie zaczęli zastępować niedostępne komponenty częściami produkowanymi lokalnie lub sprowadzanymi z państw, które nie przyłączyły się do sankcji. To, czy nowy przewód wytrzyma równie długo, jak poprzedni, czy krajowy pasek rozrządu zachowa te same parametry i czy zmieniony lakier zabezpieczy nadwozie przed korozją, nie było już ważne.

Z tego powodu historia przeciekającego przewodu jest ciekawsza niż sam przypadek jednej Łady. Rosyjski użytkownik samochodu produkowanego po wyjściu zachodnich firm sam porównuje fabryczny komponent z częścią wykorzystującą szybkozłącze europejskiego typu. Paradoks polega na tym, że elementy i rozwiązania kojarzone z zagranicznymi dostawcami nadal są dostępne na rosyjskich platformach handlowych, mimo że oficjalne kanały współpracy zostały zerwane.

To dobrze pokazuje, że technologiczne odcięcie Rosji nie stworzyło szczelnej granicy. Zagraniczne komponenty nadal mogą trafiać do użytkowników, tylko droższą, dłuższą i znacznie mniej przejrzystą drogą.

AvtoVAZ stopniowo przywracał wyposażenie utracone w pierwszych miesiącach wojny. Do samochodów wracały poduszki powietrzne, ABS, systemy stabilizacji oraz elementy odpowiadające za komfort. Producent deklarował też powrót do normy Euro 5. Łada z 2024 lub 2025 r. nie musi więc być tak drastycznie uproszczona, jak samochód wyprodukowany latem 2022 r.

Problemy z awaryjnością pozostały. Właściciele zgłaszali awarie przełączników, czujników pedału hamulca, regulatorów napięcia i systemu dostępu bezkluczykowego. Pojawiały się uwagi dotyczące klocków hamulcowych, osłon przegubów, pasków rozrządu oraz oprogramowania modułów nadwozia. Dealerzy otrzymywali również instrukcje kontroli poduszek powietrznych i aktualizacji elektroniki.

Rosja zrobiła to, co potrafiła jako ZSRR — udowodniła, że potrafi produkować samochody i tyle. Jakość montażu przypomina nasze Polonezy i stare Łady. Można powiedzieć, że producent wyszedł z założenia "do bramy i się nie znamy". Może i jest jakaś gwarancja, ale kto się tam tym będzie przejmował? Te dwa-trzy lata jakoś wytrzyma, a potem radź se sam.

Samochód z 2022 r., który po 48 000 km koroduje i wymaga wymiany przeciekającego przewodu paliwowego, nie jest czymś normalnym i nie ma czego bronić. Przewody paliwowe wytrzymują setki tysięcy kilometrów i wiele lat, a korozja? To niedopuszczalne nawet w słabo zabezpieczonych samochodach.

Najbardziej gorzka dla AvtoVAZ-u jest reakcja samych Rosjan. Zamiast z dumą przyjmować efekty lokalizacji, użytkownik pyta, dlaczego fabryczna część jest droga i zawodna, skoro na zwykłej platformie handlowej może znaleźć coś, co wygląda na solidniejsze. W ten sposób historia jednego przewodu staje się historią całej rosyjskiej motoryzacji po 2022 r.