"To i tak ma być prawdziwy Opel." Na tym stanowisku twardo stoi Florian Huettl. Szef Opla mówi o nadchodzącym elektrycznym SUV-ie. Produkcja ma ruszyć w połowie 2028 r., a prace rozwojowe prowadzone są zarówno w Rüsselsheim, jak i w chińskim Hangzhou, gdzie mieści się siedziba Leapmotor — partnera projektu.
Zachowanie niemieckich korzeni i wykorzystanie chińskich technologii — dla Huettla to przyszłość. Jego inżynierowie mają zaprojektować i dopracować auto tak, by spełniało oczekiwania europejskich klientów. Leapmotor wnosi technologie, w których Chiny osiągnęły przewagę. Produkcja ma się odbywać w hiszpańskiej Saragossie.
Europa kontra Chiny. Nadrabianie zaległości
Jakie kompetencje europejscy producenci powinni opanować samodzielnie, a które mogą kupić na zewnątrz? — Obecnie widać, gdzie mamy zaległości — mówi Huettl. Chodzi mu o baterie, napędy elektryczne oraz architekturę elektroniczną pojazdów. To ostatnie oznacza, jak współpracują sterowniki, oprogramowanie i funkcje auta. Kto ma tutaj solidne podstawy, może szybciej wdrażać nowe rozwiązania i rozwijać samochody za pomocą aktualizacji oprogramowania już po ich sprzedaży.
W nowym SUV-ie Opla Leapmotor ma dostarczyć kluczowe elementy tej architektury i technologii baterii. Do tego, jak podkreśla Huettl, dochodzą technologia napędu i dostęp do sieci zakupowej partnera. Opel z kolei odpowiada m.in. za design, obsługę, zestrojenie podwozia, technikę oświetlenia oraz siedzenia. Zespoły w obu ośrodkach rozwojowych pracują wspólnie nad nowym produktem — podkreśla.
— Mniej planowania, więcej rozwoju — podsumowuje Huettl. Za projektem stoi partnerstwo między Stellantisem, właścicielem Opla, a Leapmotor. Współpraca jest już widoczna w Europie: miesiąc temu w fabryce Opla w Saragossie ruszyła produkcja modelu Leapmotor B10.
Leapmotor B10
Auto Świat / Krzysztof Wojciechowicz
Niezależność dla Europy jest coraz ważniejsza
Renault stawia na inną strategię. — W Europie chcemy być niezależni — mówi François Provost, szef koncernu Renault. Chce udowodnić, że europejscy inżynierowie są w stanie samodzielnie stworzyć konkurencyjny napęd elektryczny. Dlatego nowe projekty Renault na Europę powstają we własnym centrum rozwojowym, z udziałem europejskich dostawców.
Do tego nawiązuje współpraca z Fordem: dwa modele elektryczne Forda (być może następcy Fiesty i Focusa?) mają powstać na platformie Renault i być produkowane w północnej Francji. Pierwszy model jest zapowiadany na początek 2028 r. O takich partnerstwach, jak z Nissanem czy Mitsubishi, Provost mówi z przekonaniem: — Wybierają nas, bo jesteśmy najbardziej konkurencyjni.
Renault Rafale hypnotic Limited Edition 2026
Renault
Ambicje niezależności mają jednak swoje granice geograficzne. Renault wyraźnie rozróżnia Europę i rynki międzynarodowe. W Brazylii firma stawia na współpracę z Geely — chiński partner nabył udziały w Renault do Brasil, a Renault zapowiedziało kolejne modele na bazie Geely. Nawet nowy Twingo, którym Renault intensywnie promuje przystępną elektromobilność, był częściowo rozwijany w Szanghaju. Tam zespół zajmuje się równolegle rozwojem, zakupami i planowaniem kosztów. Rozwiązania techniczne i ich koszty są na bieżąco wspólnie analizowane, a dostawcy — włączani bezpośrednio w proces. Decyzje zapadają codziennie, a nie jak dawniej na cotygodniowych spotkaniach.
Ma to przyspieszyć ustalenia i ograniczyć późniejsze poprawki. Rozwój Twingo zajął więc tylko około 100 tygodni — mniej więcej o połowę krócej niż wcześniejsze modele elektryczne.
2026 Renault Twingo E-Tech electric
Auto Świat / Mateusz Pokorzyński
Złożone łańcuchy wartości
Jak trudna jest samodzielność, pokazuje serce każdego auta elektrycznego: bateria. Według Międzynarodowej Agencji Energetycznej (IEA) ponad 80 proc. ogniw pochodzi z Chin. W przypadku kluczowych surowców zależność jest jeszcze większa. Jedna fabryka ogniw w Europie to zdecydowanie za mało, by uniezależnić się od Chin.
Prezes Renault, Francois Provost, szacuje, że stworzenie w pełni europejskiego łańcucha wartości dla baterii — włącznie z przetwarzaniem surowców — może potrwać nawet 10 lat. Jednocześnie IEA wskazuje, że bez wsparcia publicznego produkcja baterii w Europie może być nawet o 50 proc. droższa niż w Chinach. Przerzucenie tych kosztów na klientów wydaje się jednak trudne.
— Nie wierzę, żeby klienci byli gotowi za to zapłacić — mówi Provost.
Renault 8 Gordini Concept
Renault
Europa hamuje import z Chin
Producenci z Chin powinni mocniej inwestować w produkcję w Europie — tego domaga się szef Renault, Francois Provost. Uważa, że napływ importowanych aut na dłuższą metę jest nie do utrzymania. Europa powinna ograniczyć import i zmusić producentów do zwiększania wartości dodanej na miejscu — podobnie jak kiedyś wymagały tego Chiny.
Ostatnie porozumienie Brukseli z Pekinem Provost ocenia jako krok we właściwym kierunku — tak mówił niedawno na salonie samochodowym w Paryżu. Miesiąc temu obie strony uzgodniły ograniczenie eksportu hybryd i hybryd plug-in z Chin do UE. Według Komisji Europejskiej takie działania mogą więcej niż o połowę zmniejszyć import chińskich aut hybrydowych do Europy.
Statek BYD Explorer No.1
BYD
Jak podaje agencja AFP, od 2027 r. ma obowiązywać limit 350 tysięcy pojazdów rocznie, zwiększający się co r. o sześć proc. Europejskie stowarzyszenie producentów ACEA popiera tę decyzję: gwałtowny wzrost importu hybryd destabilizuje rynek.
Renault wykorzystuje więc chińskie doświadczenie, by zmieniać własny proces rozwojowy. Opel blisko współpracuje z chińskim producentem przy projektowaniu SUV-a. To dwa różne podejścia do współpracy — lecz ten sam cel: utrzymać konkurencyjność marek i zabezpieczyć europejską produkcję. To, które kompetencje rozwiną samodzielnie, a w których pozostaną zależni od partnerów, będzie miało kluczowe znaczenie. Ostateczna decyzja należy do klienta przy kasie. To on oceni obie drogi — patrząc na cenę, oprogramowanie, jazdę po drogach, a na końcu — na wyniki sprzedaży.