Zwariowane projekty Giorgetto Giugiaro

Giorgetto Giugiaro, to niewątpliwie jeden z największych designerów włoskiej szkoły. Od niedawna nie pracuje już dla Italdesign. Firma, którą założył w 1968 roku, opublikowała oświadczenie potwierdzające, że zamierza on teraz „przeznaczyć więcej czasu na własne pasje i zainteresowania”.

Ten koncept zbudowano na platformie, do której przytwierdzono specjalną kapsulę. Giugiaro z dumą podkreślał, że Capsula łatwo można było przerobić w auto dostawcze, a nawet ambulans. Nie wymyślilibyśmy lepszego sposobu na transport do szpitala.

Pod jego maskę trafił 5-litrowy silnik V12 BMW. Osiąga on moc 300 KM. Model ma sześć metrów długości, napęd na cztery koła, centralny kokpit kierowcy umieszczony nieco wyżej niż siedzenia pasażerów i system VHS dla każdego miejsca. To siedmiomiejscowy, wykonany z włókien węglowych model, będący pewnego rodzaju hołdem dla Krzysztofa Kolumba, zaprojektowany jako „ultra ekskluzywny pojazd dla miejskich dzielnic Stanów Zjednoczonych”.

Aztec miał osłonięte tylne koła i detale wykończenia rodem z filmu Robocop, a ponadto dwa osobne, odizolowane miejsca dla kierowcy i pasażera, prawdopodobnie po to, by wykluczyć pokładowe dyskusje na temat właściwego kierunku jazdy albo czegoś w tym stylu. Jeszcze bardziej imponujące, no może poza wyglądem nadwozia, było wyposażenie miejsca pasażera w kierownicę, która jednak była tylko konsolą sterującą, bez żadnego połączenia z przednimi kołami. Aztec był na tyle futurystycznym konceptem, że reżyser Roder Corman obsadził go w filmie Frankenstein wyzwolony

To taksówka Alfa Romeo, zaprojektowana przez Italdesign w 1976 roku, jako „w pełni funkcjonalny koncept”. To, co Alfa – firma znana z produkowania pięknych, zawodnych samochodów – miałaby robić w świecie brzydkich, ale niezawodnych nowojorskich taksówek pozostaje tajemnicą. Nie nam to jednak oceniać. Faktem jest, że ten model miał 4 metry długości i na powierzchni około dwóch metrów kwadratowych oferował miejsce dla pięciu pasażerów. „Piękno jego kształtów miało drugorzędne znaczenie”.

Giugiaro wytoczył to w połowie auto, w połowie motocykl na scenę salonu samochodowego w Turynie w 1986 roku i z miejsca podzielił krytyków i publiczność. Machimoto bazował na platformie VW Golfa drugiej generacji i napędzany był silnikiem 1.8 16V z wersji GTI. Miał sześć siedzeń z opcją dołożenia kolejnych dwóch w czwartym rzędzie i kierownicę zrobioną z poziomych belek, które mogły zmieniać pozycję.