Niebieska kontrolka temperatury musi zniknąć. Co robić, gdy ciągle świeci?

Niebieska kontrolka temperatury silnika pojawia się na desce rozdzielczej tuż po uruchomieniu silnika. Jej obecność oznacza, że płyn chłodniczy jest zimny, co oznacza, że również silnik jest zimny. Kontrolka ta znika po kilku minutach jazdy, choć zazwyczaj dzieje się to zdecydowanie wcześniej niż osiągnięcie temperatury roboczej, czyli ok. 90–100 st. C.

Kontrolka często zastępuje wskaźnik temperatury silnika. Takie zastosowanie spotkamy głównie w tańszych modelach, gdzie producent po prostu zdecydował się na oszczędności podczas produkcji. To rozwiązanie jest tańsze i zajmuje mniej miejsca, ale odbiera kierowcy szczegółową wiedzę o stanie układu chłodzenia. Wyjątkiem są niektóre auta, gdzie zaawansowane systemy elektroniczne ograniczają obroty silnika, dopóki silnik nie uzyska odpowiedniej temperatury. Jest także sporo rozwiązań, gdzie producent umieścił informację o temperaturze silnika w komputerze pokładowym, ale nie zastosował typowego wskaźnika. Niestety, w wielu samochodach, jeśli mamy niebieską kontrolkę, to jest ona jedyną wskazówką o temperaturze silnika.

Pamiętać trzeba jednak, że kontrolka informuje jedynie o temperaturze płynu chłodzącego, a bardzo ważna jest także temperatura oleju. Ten nagrzewa się dłużej i tak naprawdę dopiero po jego zagrzaniu możemy wkręcać silnik na wyższe obroty. Niestety, informacji na temat temperatury oleju możemy nie otrzymać. Takie informacje bez łączenia się z gniazdem OBD dostępne są w niewielu samochodach.

Jeśli kontrolka świeci się przez 15, 20, a nawet 30 min. jazdy, to już sygnał alarmowy — silnik nie osiąga temperatury roboczej. Najczęściej winny jest zablokowany w pozycji otwartej termostat. W takiej sytuacji płyn chłodniczy krąży w dużym obiegu przez chłodnicę od razu po odpaleniu silnika, nie pozwalając mu się rozgrzać. Możliwe są też inne przyczyny: zły poziom płynu chłodniczego, wycieki w układzie lub awaria pompy wodnej, choć w ich przypadku bardziej możliwe jest przegrzanie silnika, a nie niedogrzanie. Każda z tych usterek może prowadzić do poważnych konsekwencji.

Silnik pracujący na zimno zużywa więcej paliwa, ponieważ komputer sterujący wzbogaca mieszankę, gdy jednostka jest niezagrzana. Olej silnikowy, który nie osiąga temperatury roboczej, gorzej smaruje i szybciej się zużywa, a to przyspiesza degradację kluczowych elementów — od turbosprężarki, przez rozrząd, po korbowody i łożyska. W silnikach Diesla cierpi też filtr cząstek stałych, który nie może się prawidłowo regenerować.

Przez pierwsze minuty po uruchomieniu silnika należy jechać spokojnie i unikać wysokich obrotów — szczególnie zimą, gdy olej jest gęstszy. Jeśli jednak lampka nie gaśnie mimo normalnej i już dłuższej jazdy, konieczna jest wizyta w warsztacie. Spokojnie, samochodu raczej nie trzeba wciągać na lawetę — niedogrzany silnik to dalej lepsza sytuacja niż przegrzany. Mimo tego zablokowany termostat to usterka, którą można szybko i stosunkowo tanio usunąć, a ignorowanie problemu potrafi po czasie prowadzić do dużo poważniejszych i kosztowniejszych awarii.

O ile niebieska kontrolka to sygnał ostrzegawczy, czerwona oznacza zagrożenie. Czerwień — przegrzanie silnika — wymaga natychmiastowego zatrzymania pojazdu i wyłączenia silnika. Kontynuowanie jazdy grozi poważnym uszkodzeniem jednostki napędowej, a nawet pożarem. Przyczyną może być zarówno zbyt niski poziom płynu chłodniczego, wycieki, uszkodzona pompa wodna, jak i zablokowany termostat — tym razem w pozycji zamkniętej.