Samochód ten został zaprojektowany we Włoszech, ale odznacza się niezwykle ciężką - jak na Fiata przystało - sylwetką. Stilo został bowiem zaprojektowany tak, aby mógł z powodzeniem spodobać się Niemcom. Na drodze do sukcesu stanęła jednak jakość...
Wyposażenie nowego Fiata rzeczywiście było bardziej niż bogate. W przedpremierowych publikacjach dziennikarskich podkreślano, że "do tej pory spotykane było tylko w limuzynach najwyższej klasy". Na pokładzie Stilo znalazła się więc rozkładana kanapa z przesuwanym siedziskiem, składany przedni fotel pasażera z "lotniczym" stolikiem przymocowanym do oparcia, a na życzenie klienta samochód mógł być wyposażony w 8 poduszek gazowych. Dodatkowo o bezpieczeństwo podróżujących miały dbać systemy ABS z EBD, asr (przeciwdziałający poślizgowi kół przy ruszaniu lub przyspieszaniu), ESP (korygujący tor jazdy na zakrętach) oraz BA (wspomaganie hamowania).
Wysoka cena spowodowała, że sprzedaż Stilo szła opornie. Stopniowe jej obniżanie i zubożanie wyposażenie niewiele dało. Nie pomogła nawet kampania reklamowa, w której sam Michael Schumacher przekonywał do zakupu tego modelu.
W 2005 roku Fiat Stilo przeszedł facelifting. Auto zyskało nową atrapę chłodnicy, nowe obicia foteli, a w wersji 5-drzwiowej można też zauważyć nowy kształt tyłu. W tym roku pojawiła się również wersja z offroadowym uzbrojeniem nazwana Stilo Uproad. Najciekawszą odmianą w gamie Stilo jest oczywiście wersja Abarth. Od niej zaczniemy.
Ukąszony przez skorpiona - 170 KM za 10 tys. zł!
W 2002 roku za Stilo Abartha trzeba było zapłacić około 84 tys. zł (wersja 3-drzwiowa). Samochód w tej cenie wyposażony był w ABS z EBD, ESP, automatyczna skrzynię biegów, elektroniczną klimatyzację czy też czujnik parkowania. Do tego dochodziły aluminiowe felgi, elektryczny dach, ksenonowe reflektory lub sterowany głosem system audio. Stilo wyposażony we wszystkie możliwe opcje był wyceniany na około 120 tys. zł.
Po 13 latach ceny Fiata Stilo Abarth na rynku wtórnym zaczynają się średnio od około 10 tys. zł. Można też znaleźć kilka egzemplarzy, które zostały wycenione przez sprzedających na około 6-7 tys. zł. Za Golfa GTI w tym samym wieku trzeba zapłacić około 2-3 tys. zł więcej.
Włoski Skorpion wyposażony jest dynamiczną jednostkę benzynową o pojemności 2,4 litra, która generuje 170 KM. Oferuje ona całkiem przyzwoite osiągi. Pierwsza "setka" pojawia się na liczniku już po 8,5 sekundy.
Taka moc jest jednak okupiona wysokim spalaniem. W mieście zapotrzebowanie na benzynę będzie wynosiło od około 13 do nawet 15 litrów na 100 km. Oszczędna jazda może zaowocować zmniejszeniem średniego spalania nawet do 8-9 litrów na 100 km.
W krajowej ofercie Stilo Abarth występował tylko z automatyczną skrzynią biegów Selespeed; 5-stopniową z możliwością sekwencyjnej zmiany biegów manetkami przy kierownicy lub dźwignią w podłodze.
Po niemiecku, ale z włoskich materiałów
Samochód występuje w trzech wersjach nadwoziowych: trzydzrzwiowej, pięciodrzwiowej i kombi, która nazywana była MultiWagonem. Ten ostatni zastąpił model Marea Weekend. Wersja trzydrzwiowa jest niższa i krótsza, pięciodrzwiowy hatchback, podobnie jak kombi, jest wysoki i długi - idealnie nadaje się na auto rodzinne. Natomiast nawet w trzydrzwiowej odmianie na tylnych siedzeniach zmieszczą się bez większych problemów dwie osoby.
We wnętrzu ciekawym patentem jest odsuwana kanapa, która była zamontowana w niektórych hatchbackach. Kierowca, niezależnie od wzrostu, zajmując miejsce w samochodzie, może obrać wygodną pozycję. Pomaga mu w tym regulowana w dwóch płaszczyznach kolumna kierownicy oraz regulacja wysokości fotela.
Deska rozdzielcza została zaprojektowana w niemieckim stylu z przeciętnych materiałów wykończeniowych. Czasami zdarzają się modele, w których wnętrza nieprzyjemnie hałasują.
Kufer trzydrzwiowego Stilo ma pojemność 305 l, więcej przewieziemy w wersji 5d, a dokładnie 370/1120 litrów. Gdy producent zastosował przesuwaną kanapę, przedział pojemności kufra wynosi 335– 410/1035 l. Kombi dysponuje 510 litrami, zaś po złożeniu tylnej kanapy aż 1480.
Zawieszenie Fiata nastawione jest raczej na komfort, choć auto ma przyzwoite właściwości jezdne. W szybkim pokonywaniu zakrętów przeszkadza jednak zbyt mocne wspomaganie kierownicy.
Stilo nie ma problemów z korozją, blachy jego nadwozia dobrze spasowano. Dobrej jakości jest także powłoka lakiernicza pojazdu.
Typowe usterki Stilo to przede wszystkim awarie przedniego i tylnego zawieszenia, pękające przednie sprężyny (aby zapobiec uszkodzeniu opony ASO zakładało na kolumnę metalowe osłony). W silniku 1,6 zdarzają się awarie przepustnicy. W skrzyni Selespeed mogą wystąpić problemy ze sterownikiem. W dieslach zauważono defekty dwumasowych kół zamachowych i rzadziej wtryskiwaczy.
Radzimy unikać Stilo po wypadkach. Auto ma bardzo wrażliwą instalację elektryczną i trzeba fachowca, który sobie z nią poradzi. Stilo należy do tej grupy aut, w których elektronika pokazuje błędy, ale jedzie się dalej. Wiele z tych problemów można rozwiązać samemu.
Najczęściej poszukiwanymi modelami Stilo są te wyposażone w silniki Diesla. Nic dziwnego, wykorzystuje one technologię common rail i stanowią największy atut tego modelu. Szczególnie warte są polecania 8-zaworowe o mocach 80, 115 i 120 KM. Multijet (140 i 150 KM) może być droższy w utrzymaniu z racji wyższego zaawansowania technicznego.
Jeżeli chodzi o jednostki benzynowe to warto zastanowić się nad 1,2 (80 KM), 1,4 (95 KM) i 1,6 (105 KM).
Fiat Stilo może być bardzo udanym zakupem, ale przed podjęciem decyzji trzeba wziąć pod uwagę denerwujące niektórych szczegóły i oczywiście stan techniczny. Na szczęście nie trzeba się bać ponadprzeciętnej awaryjności i korozji, bo tu Stilo nie odbiega już od średniej na rynku.
Jeżeli chodzi o stosunek ceny do wyposażenia Stilo nie ma sobie równych. Trzeba się tylko uzbroić w cierpliwość, jeżeli chodzi o drobne awarie.
