Używany Opel Zafira: kompakt bardzo rodzinny

Czy wiecie Państwo, jakimi samochodami jeżdżą szeregowi pracownicy autoryzowanych stacji obsługi Opla? Wśród tych młodszych królują oczywiście tanie Astry II generacji, bardziej wymagający wybierają III generację tego modelu. Ale wśród tych, którzy mają większe rodziny, najczęściej spotykanym modelem jest Opel Zafira B.

Zbudowany przy wykorzystaniu podzespołów Astry III kompaktowy van pojawił się na rynku polskim w połowie 2005 roku. Trzy lata później auto przeszło modernizację. W 2011 roku zaprezentowany został nieco większy następca – model Zafira Tourer – ale samochód (choć z ograniczoną paletą silnikową) jest nadal produkowany i sprzedawany jako Zafira Family.

Co zdecydowało o powodzeniu tego auta, oczywiście poza ponadczasowym designem nadwozia, które ciągle wygląda atrakcyjnie?

Otóż przede wszystkim praktyczne i funkcjonalne wnętrze, którego walory przewyższają możliwości wielu samochodów klasy średniej. Kabina Zafiry ma standardowo 7 miejsc pasażerskich, co jest nieocenioną zaletą dla rodzin mających więcej niż troje dzieci. Co więcej, 7-osobowe wnętrze można błyskawicznie zmienić w 5-osobowe dzięki niezwykle sprytnemu systemowi składania trzeciego rzędu siedzeń.

Jest on nie tylko bardzo wygodny w obsłudze – dodatkowy atut polega na tym, że tylne fotele w całości chowają się w podłodze, dzięki czemu uzyskuje się dużą i zupełnie płaską przestrzeń ładunkową. A kiedy samochodem podróżują tylko dwie osoby, pojemność bagażnika rośnie do 1820 l, co przy ładowności przekraczającej pół tony czyni Zafirę atrakcyjnym autem także dla osób prowadzących np. działalność usługową lub handlową.

Podobnie jak w przypadku siostrzanej Astry III, do zalet samochodu należy też zaliczyć ładny wystrój wnętrza (zwłaszcza w droższych wersjach) i niezłą jakość użytych materiałów wykończeniowych. Nawet w autach po znacznym przebiegu, jeśli tylko nie trafiły w ręce flejtucha, wszystko wygląda bardzo porządnie, rzadko zdarza się też piszczenie czy trzeszczenie elementów z tworzyw. Jedynie na najczęściej dotykanych przyciskach i pokrętłach można czasem dostrzec ślady złuszczenia wierzchniej warstwy wykończeniowej.

Zapożyczona z Astry deska rozdzielcza jest czytelna i prosta w obsłudze, choć przyzwyczajenia wymaga obsługa elektronicznie sterowanych kierunkowskazów (dźwignia po naciśnięciu zmienia położenie tylko na chwilę i wraca do pozycji neutralnej).

Działanie przełącznika zespolonego pod kierownicą warto dokładnie sprawdzić przed zakupem, bo jego wymiana wymaga wizyty w ASO w celu wgrania odpowiedniego oprogramowania. Radzą sobie z tym także niektórzy mechanicy niezależni, ale tak czy inaczej – jest to dość kosztowne.

Zawieszenie Zafiry nie należy do szczególnie skomplikowanych

Nierówności nawierzchni są wybierane wystarczająco dobrze, a samochód – także na krętych drogach – prowadzi się całkiem pewnie. Prostota konstrukcji ma też wielką zaletę – układ jezdny rzadko wymaga interwencji mechaników. Dopiero po przejechaniu ok. 150 tys. km, i to po polskich drogach, pojawia się konieczność wymiany pierwszych pojedynczych elementów, takich jak np. sworznie wahaczy. Tylne zawieszenie sporadycznie wymaga interwencji mechanika. Dobra jest także trwałość pozostałych elementów podwozia, takich jak silentblocki, łożyska, drążki kierownicze czy tarcze hamulcowe.

Jaki silnik wybrać?

Osobom wykorzystującym auto wyłącznie do rodzinnych podróży wypada zarekomendować jednostki benzynowe, które w większości są trwałe i mało awaryjne. Nie polecamy jednak silników 1.6 – choć świetnie sprawdzają się w Astrze, są za słabe dla nieco cięższej Zafiry. Co więcej, marna dynamika sprawia, że kierowca siłą rzeczy mocniej wciska pedał gazu, co powoduje, że katalogowe oszczędności na paliwie w stosunku do motoru 1.8 okazują się iluzoryczne.

Jednostka 1.8 to właśnie najrozsądniejszy wybór – jest trwała (sporadycznie zdarzają się awarie czujników faz rozrządu i położenia wału korbowego) i zapewnia autu odpowiednią dynamikę. Dobrze znosi też zasilanie LPG. Z wersjami na CNG bywa różnie – znamy auta, które bez większych problemów pokonały 100-150 tys. km, ale mieliśmy też styczność z egzemplarzami zawodzącymi po mniejszych przebiegach. Generalnie Zafira na gaz CNG jeździ tanio, jednak wymaga częstego serwisu i trudniej też o mechaników znających się na jej obsłudze. Motory turbinowe to propozycja dla wymagających, którzy liczą się z dość dużymi wydatkami na paliwo i serwisowanie samochodu.

Trzeba wiedzieć o jednym: wszystkie wymienione silniki są generalnie trwałe, ale zdefiniowane przez producenta okresy eksploatacji paska rozrządu okazują się w polskich warunkach co najmniej ryzykowne. Mechanicy zalecają zapomnieć o fabrycznych wskazaniach i wymieniać go co 120 tys. km, a jeszcze lepiej – co 60-90 tys. km, a przy tym nie rzadziej niż co 4 lata.

Interesująca alternatywa to benzyniak 2.2/150 KM z łańcuchowym napędem rozrządu i wtryskiem bezpośrednim benzyny. Zapewnia dobrą dynamikę i powinien mało palić. Niestety, osiągnięcie średniego zużycia paliwa podawanego przez producenta okazuje się mało realne. Jako ciekawostka: Starsza wersja tego motoru (z wtryskiem wielopunktowym) dobrze toleruje LPG.

Często podróżujący mogą wybierać spośród silników wysokoprężnych 1.9 CDTI (roczniki do 2010 r.) i 1.7 CDTI. Ten pierwszy to konstrukcja ze stajni Fiata, występująca w trzech wariantach mocy: 100, 120 i 150 KM. 100-konnej jednostki nie polecamy, bo choć trwała, jest po prostu za słaba do Zafiry.

Dużo więcej przyjemności z jazdy daje wyposażony w intercooler motor o mocy 120 KM, a jeszcze więcej – 150-konny. Ten drugi świetnie nadaje się do długich wojaży poza miastem, ale ze wzgledu na bardziej skomplikowaną konstrukcję (16V, układ dolotowy o zmiennej geometrii) wymaga większego zachodu (i nakładów) do utrzymania w pełnej sprawności.

Wspólną przypadłością obu motorów są problemy z dwumasowym kołem zamachowym, które w razie zaniedbania prowadzą też do uszkodzeń sprzęgła

Na szczęście konieczne do naprawy części można dziś kupić znacznie taniej niż przed kilku laty, są też mniej podatne na awarie (także zamienniki).Jednostki 1.7 CDTI są gorzej oceniane od starszych diesli 1.9, zarówno jeśli chodzi o dynamikę samochodu, jak i ze względu na awaryjność (układ wtryskowy, Turbosprężarka, zawór EGR itd.).

Wersje montowane obecnie w Zafirze Family maja lepsze dane katalogowe niż podajemy w tabeli silników, zostały też ponoć udoskonalone konstrukcyjnie. Czas pokaże, czy rzeczywiście skutecznie.

Typowe awarie