Mitsubishi Colt - Dobra, japońska robota!

Oczywiście, ze względu na wiek Colt niekiedy nosi "rysy" na swoim wizerunku. Podczas rozmowy o korozji użytkownicy wskazują na okolice tylnej części nadproży i na ranty nadowozia wokół szyby przedniej - mowa oczywiście o egzemplarzach bezwypadkowych.

Nie jest to rdza dająca powody do zmartwień, ale będzie dobrą kartą przetargową podczas negocjacji ceny. Poza tym fachowcy sygnalizują kłopoty z mechanizmem wycieraczek oraz "rdzewieniem" reflektorów. Inne usterki dotyczące karoserii zdarzają się raczej sporadycznie.

Lakier (często nieco wypłowiały) dobrze trzyma się blachy, spasowanie elementów nie budzi poważnych zastrzeżeń, ale nie należy się spodziewać tak dobrej szczelności wnętrza, jak w konstrukcjach o kilka lat nowszych. Warto jeszcze podkreślić dobrą widoczność z miejsca kierowcy we wszystkich kierunkach. Czterokołowiec z Japonii nieco gorzej wypada podczas oceny wnętrza.

Drobne zastrzeżenia są do jakości materiałów wykończenia oraz przeciętnej ilości miejsca na tylnej kanapie (nad głowami i na nogi). Fotele przednie, choć trwałe, mogłyby mieć bardziej anatomiczny kształt. Rozczarowuje również niewielki bagażnik (poj. 222 l).

Co prawda można go wyraźnie powiększyć, ale 1050 l mogą wykorzystać wówczas tylko dwie osoby. Dlatego rodziny powinny wybrać bardziej poręczną wersję sedan lub5-drzwiową kombilimuzynę (handlowa nazwa Lancer).

Całkiem nieźle wypada wyposażenie, oczywiście jak na kompakt sprzed ponad 15 lat. Jest obrotomierz oraz kierownica regulowana w dwóch płaszczyznach. Wiele egzemplarzy ma wspomaganie układu kierowniczego (standard w GLXi od 1990 r.), szyberdach oraz "elektrykę" szyb. Zdarzają się również samochody z klimatyzacją, która do tego działa - nie jest to takie oczywiste w kilkunastoletnich autach.

To sprawdzona oraz trwała konstrukcja zapewniająca naprawdę dobrą dynamikę. W codziennej eksploatacji spala średnio 8-8,5 l/100 km. Jedynym poważnym zastrzeżeniem jest nadmierny hałas w górnym zakresie obrotów.

84-konna wersja 8-zaworowa (produkowana do 1990 r.) będzie wyraźnie cichsza, ale mniej dynamiczna. Problemy eksploatacyjne silnika 1.5 zdarzają się niezwykle rzadko. Układ tłokowo-korbowy wytrzymuje przebiegi przekraczające 400-500 tys. km.

Warunkiem jest regularna wymiana oleju i innych części eksploatacyjnych. Natomiast najczęstszy powód zmartwień użytkowników to osprzęt. Może zaszwankować komputer sterujący pracą jednostki, cewka zapłonowa bądź aparat.

Podkreślamy - nie są to awarie typowe, a raczej powód wyeksploatowania. Niewiele zastrzeżeń mamy do układu przeniesienia napędu. Sprzęgło wytrzymuje ok. 200 tys. km, podobnie jak półosienapędowe (jeżeli manszety nie są uszkodzone).

Na pochwały zasługuje praca manualnej skrzyni biegów. Przełożenia "wskakują"łatwo i precyzyjnie. Czasami zaszwankuje łożysko na wałku głównym - koszt naprawy 600-700 zł (poza ASO). Nieźle wypada również skrzynia automatyczna, zarówno pod względem eksploatacji, jak i trwałości.

W zawieszeniu dość szybko zaczynają wybijać się jedynie łączniki stabilizatora. Poza tym usterki zdarzają się rzadko. Sworznie, wahacze, amortyzatory okazują się bardzo trwałe. Nie ma też większych problemów z układem kierowniczym oraz hamulcami.

Zmodernizowana wersja Colta drugiej generacji to samochód dobrze wykonany. Poważne awarie zdarzają się stosunkowo rzadko, chyba że trafimy na egzemplarz wyeksploatowany.

Colta warto polecić osobom, które chcą mieć samochód, a nie dysponują zbyt zasobnym portfelem. Tym bardziej, że koszty eksploatacyjne da się utrzymać na niskim poziomie. Ceny części w ASO ucywilizowały się, a w pogotowiu czeka szeroki rynek zamienników.

Colt trapiony jest najczęściej przez drobne, mechaniczne usterki związane z wiekiem oraz wyeksploatowaniem. Jednak wiele z nich da się łatwoi niedrogo usunąć - samochód ma nieskomplikowaną budowę, a ceny markowych zamienników są atrakcyjne. Gorzej, jeśli dana część nie występuje jako "zamiennik". Skazani jesteśmy wówczas na ASO (autoryzowaną stację obsługi), która każe sobie słono płacić za oryginalne podzespoły.

Nadwozie/podwozie - niekiedy korozja pojawia się na progach oraz rantach nadwozia przy szybie przedniej. Instalacja elektryczna - zdarzają się awarie cewki bądź komputera sterującego pracą silnika. Niekiedy posłuszeństwa odmawia aparat zapłonowy (wyrobione łożysko).

Silnik/przeniesienie napędu - wycieki oleju spod uszczelniacza wałka rozrządu.Spotykane są usterki silniczka krokowego. Mogą zaszwankować synchronizatory w przekładni. Historia modelu 1987 październik: prezentacja gruntownie zmodernizowanego Colta w wersji 3-drzwiowej (silniki: 1.3/69, 1.3 12V/75, 1.5/75 i 84, 1.8 D/60 KM).1988 styczeń: wprowadzenie na rynek nadwozia 4-drzwiowego (handlowa nazwa Lancer), dostępnego także z napędem na obie osie. Kilka miesięcy później w ofercie znalazła się również wersja 5-drzwiowa Lancera.1989 sierpień: wersja GTi z silnikiem 1.6 16V/125 KM.1991 październik: debiut nowej generacji Colta - na rynku od marca 1992 r. NASZ WERDYKT Jeśli ktoś nie jest ascetą i nie ma zbyt wysokich wymagań co do ilości oferowanego miejsca, a potrzebuje niedrogich czterech kółek, powinien zainteresować się Coltem. To auto stosunkowo trwałe i niezbyt kosztowne w eksploatacji, oczywiście z zastrzeżeniem, że użytkownik będzie posiłkować się tańszymi zamiennikami. Dobrym wyborem będzie silnik 1.5 12V. Zapewnia dobrą dynamikę i zużywa przy tym znośne ilości paliwa. Wersję 3-drzwiową polecamy młodym osobom eksploatującym auto najczęściej w 2-osobowym składzie. Rodziny powinny wybrać Lancera.