Audi A4 quattro - w sam raz na zimę (z archiwum Auto Świata)

Napęd na obie osie w sa­mo­cho­dach oso­bo­wych to wca­le nie­no­wa kon­struk­cja. Już w la­tach 60. pro­du­ko­wa­no w An­glii sa­mo­chód o na­zwie Jen­sen FF III wy­po­sa­żo­ny w ta­ki ro­dzaj na­pę­du. Mar­ka Au­di tak­że za­pi­sa­ła się w hi­sto­rii pro­duk­cji aut 4WD. W ro­ku 1980 po raz pierw­szy mo­del qu­at­tro po­ja­wił się na raj­do­wych tra­sach. Już po dwóch se­zo­nach znaj­do­wał się w czo­łów­ce naj­lep­szych sa­mo­cho­dów raj­do­wych świa­ta.

Od te­go cza­su na­pęd na czte­ry ko­ła sta­wał się co­raz bar­dziej po­wszech­ny i nie jest już sto­so­wa­ny tyl­ko w przy­pad­ku aut o spor­to­wych osią­gach. Za­czął tra­fiać do mniej­szych i słab­szych mo­de­li, a na­wet do sa­mo­cho­dów na­pę­dza­nych sil­ni­ka­mi Die­sla – taką właśnie wersję testujemy.

Mo­del A4 to luk­su­so­wa od­mia­na sa­mo­cho­du kla­sy śred­niej. Świad­czą o tym wy­so­kiej ja­ko­ści ma­te­ria­ły wnę­trza i bo­ga­te wy­po­sa­że­nie se­ryj­ne. Skó­rza­na kie­row­ni­ca, chro­mo­wa­ne ob­wód­ki ze­ga­rów, in­kru­sta­cje drew­nia­ne na de­sce ro­dziel­czej – to tyl­ko nie­licz­ne ele­men­ty pod­no­szą­ce pre­stiż mo­de­lu. Bez wąt­pie­nia er­go­no­mia to tak­że moc­na stro­na A4. Znaj­dzie­my w nim m.in. zna­ko­mi­te, wy­pro­fi­lo­wa­ne fo­te­le i dwu­płasz­czy­zno­wą re­gu­la­cję ko­lum­ny kie­row­ni­czej.

Nie­ste­ty, jak na ten seg­ment po­jaz­dów Au­di ofe­ru­je za­le­d­wie prze­cięt­ną ilość miej­sca. Na sie­dze­niu kie­row­cy pod­czas po­mia­rów wnę­trza war­to­ści oka­za­ły się cał­kiem do­bre, ale w cza­sie jazd te­sto­wych prze­szka­dza­ła nam sze­ro­ka kon­so­la środ­ko­wa, któ­ra znacz­nie ogra­ni­cza­ła prze­strzeń na no­gi. Z ty­łu na tle kon­ku­ren­cji Au­di oka­zu­je się zwy­czaj­nie cia­sne. Nie po­le­ca­my jaz­dy na tyl­nej ka­na­pie trój­ce pa­sa­że­rów, nie tyl­ko ze wzglę­du na ma­łą ilość miej­sca, ale i brak środ­ko­we­go za­głów­ka. W tak dro­gim mo­de­lu dzi­wi fakt, że za­sto­so­wa­no je­dy­nie pas bio­dro­wy. Za do­pła­tą do­stęp­ny jest za­rów­no pas trzy­punk­to­wy, jak i za­głó­wek. Dzie­lo­ne asy­me­trycz­nie opar­cie ka­na­py to rów­nież opcja. 445-li­tro­wy ba­gaż­nik po­mie­ści spo­ro. Ma re­gu­lar­ne kształ­ty, choć dość wy­so­ką kra­wędź za­ła­dun­ku.

Tur­bo­do­ła­do­wa­na jed­nost­ka wy­so­ko­pręż­na 1.9 w te­sto­wym au­cie wy­stę­pu­je w naj­moc­niej­szej wer­sji (131 KM). To spo­ra daw­ka mo­cy i trze­ba przy­znać, że au­to jest dość żwa­we. Za spra­wą wy­so­kie­go mak­sy­mal­ne­go mo­men­tu ob­ro­to­we­go (aż 285 Nm), któ­ry do­stęp­ny jest już przy 1750 obr./min, jed­nost­ka oka­zu­je się nie­zwy­kle ela­stycz­na. Jed­nak po­ni­żej tych ob­ro­tów da­je się od­czuć „dziu­rę”. Sil­nik wy­raź­nie przez chwi­lę „za­sta­na­wia się”, po czym z im­pe­tem ru­sza do bo­ju. Na­pęd na obie osie z re­gu­ły od­bie­ra nie­co mo­cy sil­ni­ko­wi. W przy­pad­ku A4 da­ne fa­brycz­ne nie po­ka­zu­ją znacz­nej róż­ni­cy (stra­ta 0,2 s do „set­ki”), ale pod­czas jazd te­sto­wych od­czu­wa­li­śmy pew­na utra­tę dy­na­mi­ki.

Dys­kom­fort po­wo­do­wa­ła ha­ła­śli­wość jed­nost­ki, ty­po­wa zresz­tą dla sil­ni­ków TDI. Pro­du­cent mógł­by nie­co le­piej wy­ci­szyć wnę­trze. Hu­mor za to znacz­nie po­pra­wia się pod­czas tan­ko­wa­nia po­jaz­du. Zu­ży­cie pa­li­wa jest na­praw­dę ni­skie. Wa­żą­cy pra­wie 1,5 to­ny sa­mo­chód spa­lał na tra­sie 5,7 l/100 km. Nie­ba­ga­tel­ny wpływ na zu­ży­cie ma za­sto­so­wa­nie 6-bie­go­wej skrzy­ni bie­gów. Sko­ki le­war­ka są krót­kie i pre­cy­zyj­ne, a prze­ło­że­nia zo­sta­ły po­praw­nie do­bra­ne.

Do­świad­cze­ni spe­cja­li­ści od na­pę­du do­szli do per­fek­cji. Ste­ro­wa­nie roz­dzia­łem mo­men­tu od­by­wa się płyn­nie, nie­od­czu­wal­nie dla kie­row­cy, a przede wszyst­kim sku­tecz­nie. O po­ślizg kół na­wet na śli­skich na­wierzch­niach trud­no. Oprócz na­pę­du nad trak­cją po­jaz­du czu­wa tak­że elek­tro­ni­ka. ESP pra­cu­je bez za­rzu­tu. Po­chwa­ły zdo­by­wa tak­że za­wie­sze­nie. Dzię­ki nie­mu Au­di nie boi się szyb­kiego po­ko­ny­wa­nia za­krę­tów. Tak­że tłu­mie­nie dziur w jezd­ni jest pra­wi­dło­we.

Dro­gie au­to z nie­zwy­kle oszczęd­nym sil­ni­kiem. Wy­so­ka ja­kość, za­awan­so­wa­na tech­ni­ka, a przede wszyst­kim nie­zwy­kle pew­na i bez­piecz­na trak­cja. Na­pęd AWD tylko nieznacznie pozbawia sil­ni­k dynamiki. Man­ka­men­tem modelu A4 jest słaba prze­stronność wnętrza, zwłaszcza na tylnej kanapie.