Używane Suzuki SX4 S-Cross. Twój mechanik nie będzie zadowolony!

To już nie jest? Otóż nie, teraz kupić można "zupełnie nowe" Suzuki S-Cross. Według producenta to już zupełnie nowy model, choć znalezienie różnic między nowym a starym, przynajmniej na pierwszy rzut oka, nie jest takie łatwe. Swoją drogą, przed modelem SX4 S-Cross było przecież jeszcze Suzuki SX4, produkowane od 2006 r. na spółkę z Fiatem (bliźniaczy model to Fiat Sedici) – auto nieco mniejsze, ale pokrewieństwa między wszystkimi modelami nie sposób nie zauważyć. Czy samochód, któremu właśnie mija 10 lat od wejścia na rynek, a tak naprawdę 17 lat od pojawienia się konstrukcji, której jest rozwinięciem, może być dziś dobrym zakupem?

Widoczny na zdjęciach poniżej egzemplarz to samochód z końcówki 2019 r. To wersja Comfort, z dodatkami, które uprzyjemniają eksploatacje, choć o luksusach tu raczej mówić nie można – zestaw multimedialny z 7-calowym monitorem, kamera cofania (o dosyć słabej rozdzielczości), dwustrefowa klimatyzacja, podgrzewane fotele, lampy LED, tempomat. Tak na poważnie – czego więcej potrzeba w aucie?

Ten konkretny egzemplarz jest dosyć młody, więc o poważnych śladach zużycie nie ma nawet mowy – dobra wiadomość jest taka, że i starsze egzemplarze starzeją się z godnością. Po latach niezbyt eleganckie, ale schludne plastiki i materiały tapicerskie wciąż wyglądają zwykle tak samo przeciętnie i nudno jak wyglądały prosto z salonu. Skrzypienie, stuki – tego tu raczej nie doświadczycie, najwyżej ryski na twardych plastikach, wytarte kierownice, zmechacone nieco boczki foteli. To nie jest auto dla koneserów motoryzacyjnego piękna i elegancji. Ma za to inne zalety. Proste, analogowe przyrządy nie są może zgodne ze współczesną modą, ale za to ergonomiczne i czytelne. Do tego auta z reguły nie potrzeba instrukcji obsługi.

A jak z ilością miejsca w kabinie? Nie ma powodów do narzekania, choć auto wygląda na bardzo kompaktowe. Z przodu jest bardzo przestronnie, ale od przednich foteli nie ma co oczekiwać sportowego "trzymania bocznego", z tyłu też nie jest źle. Bagażnik o pojemności od 430 do 1269 litrów po złożeniu oparcia kanapy też w zupełności wystarcza, żeby Suzuki SX4 S-Cross mogło pełnić rolę samochodu rodzinnego. Z kolei dla rodzinnego budżetu przyjazny okazuje się litrowy, trzycylindrowy silnik Boosterjet o mocy 111 KM. Suzuki SX4 S-Cross nie jest szczególnie ciężkim autem (1,2 t), więc mocy nie brakuje. Jeśli ktoś nie jeździ po górach czy głównie po autostradach – wystarczy. Tyle że jedną z największych zalet modelu SX4 S-Cross jest to, że był on oferowany także z napędem 4x4, częściej z większymi, 4-cylindrowymi silnikami diesla i benzyniakami o mocy od 120 do 140 KM.

W modelach sprzed liftingu – rozpoznawalnych po braku wielkiego, chromowanego grilla, pod maską pracowały silniki benzynowe i diesle o pojemności 1,6 litra, po liftingu napęd zapewniają jednostki benzynowe 1.0 i 1.4. Nawet z małym silnikiem Suzuki SX4 S-Cross może ciągnąć przyczepy o masie do 1200 kg.

Tym, co jeszcze przemawia za tym modelem, jest jego wzorowa niezawodność – nawet małe, trzycylindrowe silniki okazują się bezproblemowe. Mechanika jest – po japońsku – solidna. Z jakimi problemami trzeba się liczyć? System multimedialny nie jest najwyższych lotów, ma skłonności do zawieszania się. Auto przed zakupem warto sprawdzić pod kątem korozji – fabryczne zabezpieczenie antykorozyjne nie jest optymalne. Na niektórych rynkach lokalni importerzy poprawiali pod tym względem fabrykę, ale warto zajrzeć w zakamarki, czy rdza już tam nie buszuje. Ta rada jest szczególnie ważna w przypadku modeli 4x4, które siłą rzeczy są bardziej narażone na uszkodzenia podwozia, bo można się nimi całkiem sprawnie poruszać poza utwardzonymi drogami. S-Cross to nie terenówka, ale dzięki kompaktowym wymiarom z niewielkimi zwisami, podniesionemu nieco zwieszeniu, niskiej masie i niezłemu napędowi, w terenie radzi sobie znacznie lepiej, niż większość bardziej bojowo wyglądających SUV-ów.

Auta używane w terenie mogą też mieć częściej wyeksploatowane sprzęgła i inne elementy układu przeniesienia napędu, wybite zawieszenia.

W przypadku silników wysokoprężnych – jak to w niedużych dieslach, które bywają używane na krótkich trasach – problemy może sprawiać filtr cząstek stałych, a ignorowanie dotyczących go problemów (m.in. niedokończone cykle "dopalania") powoduje rozcieńczanie oleju silnikowego, co z kolei przyspiesza zużywanie się silnika.

To nie zmienia jednak faktu, że pod względem mechanicznym to jedno z solidniejszych aut na rynku.

S-Cross nie udaje modnego, supernowoczesnego SUV-a. Ma klasyczne zegary, jego obsługa jest prosta i nieabsorbująca. System multimedialny może i jest słaby, ale (zwykle) działa, współpracuje ze smartfonami i oferuje wszystkie potrzebne funkcje. Ten crossover Suzuki oferuje większość tego, czego wymagamy od współczesnych aut, chociaż można się w nim poczuć jak w aucie sprzed kilkunastu lat. Zapewne dlatego tak podoba się też starszym kierowcom, którzy nie chcą rezygnować ze zdobyczy technologii, ale też nie chcą być onieśmielani przez dziesiątki systemów, ekranów, paneli dotykowych. A to, że nowe Suzuki SX4 S-Cross raczej nie trafiały do "młodych-gniewnych", ale do statecznych obywateli, dobrze wróży w kwestii stanu aut używanych.

I jeszcze jedno: Suzuki SX4 S-Cross to nie popularny model flotowy, znakomita większość aut trafiała do osób prywatnych, które o auta dbały tak, jak się dba o swoje! A jeśli ktoś poszukuje nie terenówki, ale po prostu praktycznego auta, które raz na jakiś czas pewnie pokona polną drogę, przejedzie przez błoto, podjedzie pod ośnieżoną górkę, a przy okazji nie będzie paliwożerne, awaryjne, czy niewygodne na co dzień, to trudno znaleźć model, który sprosta tym wymaganiom lepiej i taniej.

Egzemplarze z początku produkcji (2013 r.) można kupić już za ok. 35 tys. złotych, naszym zdaniem warto poszukać egzemplarzy droższych, ale z pierwszej ręki, o niskich przebiegach.