Fiat Punto II (1999 – 2011). Najtańsze 200 km/h. Test i opinie

W przedniej części kabina Punto II jest całkiem przestronna, a bagażnik 5-drzwiowej wersji ma pojemność 297 litrów. To jeden z lepszych wyników w segmencie. W 3-drzwiowa odmiana pomieści 264 litry. Deska rozdzielcza jest czytelna. Na tym kończą się jej zalety. Została wykonana z tandetnego tworzywa, natomiast tańsze wersje pozbawiono nawet obrotomierza i wskaźnika temperatury silnika. Na domiar złego po kilku latach eksploatacji wnętrze potrafi irytująco skrzypieć, a mechanizm zmiany biegów staje się coraz mniej precyzyjny.

Przeciwwagę dla bazowych wersji stanowi sportowy wariant HGT. Samochód otrzymywał w standardzie dobrze wyprofilowane fotele, cztery poduszki powietrze, obszytą skórą kierownicę, a nawet klimatyzację. Punto HGT dysponuje również sztywniejszym zawieszeniem, które dobrze radzi sobie z silnikiem znanym m.in. z Fiata Barchetta. 131 KM i 164 Nm w zupełności wystarczają do auta ważącego nieco ponad tonę. "Setka" pojawia się na liczniku po 8,6 sekundy od startu, a prędkość maksymalna wynosi 205 km/h. Analiza ofert pokazuje, że w segmencie sportowych samochodów  z wiekiem nieprzekraczającym 10 lat Punto HGT jest jedną z najtańszych propozycji. 10-15 tysięcy złotych umożliwia zakup bezwypadkowego egzemplarza z udokumentowaną historią serwisową, który kupiono w polskim salonie.

Gorszego wyposażenia oraz mniejszych emocji za kierownicą należy spodziewać się w pozostałych wersjach. Punto Sporting kusi nazwą, jednak na dobrą sprawę jest to samochód z pakietem stylistycznym oraz 6-biegową skrzynią oraz silnikiem 1.2 16V o mocy 80 KM.

Podstawowe jednostki napędowe - benzynowy 1.2 oraz diesel 1.9 D - rozwijały 60 KM. W obu przypadkach płaska krzywa przebiegu momentu obrotowego zapewnia w miarę przyjemną eksploatację. Samochody nie są demonami prędkości, ale nadrabiają elastycznością. Benzynowy silnik na tyle dobrze współpracuje z gazem, że Fiat oferował go z fabryczną instalacja gazową. 95-konny motor 1.4 16V zapewnia bardzo przyzwoite osiągi, a jednocześnie spala rozsądne 6,5 l/100km.

Komputer pokazuje 5,0-5,5 l/100km w przypadku Punto z turbodieslami. W ofercie były motory 1.3 JTD oraz 1.9 JTD. Pierwszy z wymienionych zapewnia lepsze spalanie. Większy silnik pozwala cieszyć się lepszymi osiągami oraz wyższą elastycznością. Co ważne, poprawnie eksploatowane turbodiesle nie są trapione przez awarie.

Awaryjność drugiej generacji Punto jest bardzo zróżnicowana. Szczęśliwcy pokonali 100, a nawet 200 tys. km bez poważniejszych usterek. Niestety sporej grupie samochód dał się poznać z gorszej strony. Do powszechnie znanych problemów należą pękające obudowy alternatora, często przepalające się żarówki reflektorów i uszczelki pod głowicą, przedwcześnie wycierające się tarcze sprzęgła oraz ograniczona trwałość gumowych elementów zawieszenia i amortyzatorów.

W Punto szwankują też silniki wycieraczek, elektronika, cewki zapłonowe oraz mechanizm różnicowy. Stosunkowo wcześnie pojawiają się ogniska korozji, a posiadacze pojazdu narzekają, że lakier jest podatny na odpryski.

Nie brzmi najlepiej, jednak warto pamiętać, że wymienione usterki rzadko kiedy występują w "pakiecie". Równie ważną informację stanowi fakt, że ceny wielu oryginalnych części zamiennych są niskie, a w wielu przypadkach można skorzystać z szeroko dostępnych zamienników. Najbardziej kosztowne jest usunięcie usterek przekładni kierowniczej - do rzadkości nie należą nadmierne luzy lub awarie wspomagania Dual Drive. Skoro o tym ostatnim mowa, warto wspomnieć o funkcji City, która znacząco zwiększa siłę wspomagania, by ułatwić manewrowanie.

Duża liczba powtarzających się awarii sprawiła, że Punto okupuje w rankingach niezawodności dalsze pozycje. Nie powinno to jednak zniechęcać do zakupu popularnego modelu Fiata. Z naprawami pojazdu poradzi sobie każdy warsztat. Niewątpliwą zaletą Punto jest wysoki poziom bezpieczeństwa. EuroNCAP przyznało mu cztery gwiazdki. To bardzo dobry wynik w segmencie małych samochodów.

Na Punto II z podstawowym silnikiem wystarczy 6-8 tys. zł. Zainteresowani dieslem powinni przygotować 9-15 tys. zł. Podobnych kwot żądają posiadacze sportowego Punto HGT. Egzemplarze po face liftingu przeprowadzonym w 2003 roku są droższe o kilka tysięcy złotych.

+ rozsądna cena zakupu

+ niskie koszty utrzymania

+ ciekawa gama silników

- problemy z trwałością

- mało atrakcyjne wnętrze

- spora utrata wartości