Nazwa „Fabryka Samochodów w Lublinie” istniała od 1988 r., wcześniej była to „Fabryka Samochodów Ciężarowych” i od 1951 r. wytwarzała samochody ciężarowe według wzoru licencyjnego radzieckiego GAZ-51. Lubelska fabryka znana była przede wszystkim z produkcji własnej konstrukcji samochodów dostawczych noszących nazwę „Żuk”, a później „Lublin”.
Dzieje fabryki w Lublinie sięgają lat 30. ubiegłego wieku. Wtedy na podstawie umowy licencyjnej zawartej z amerykańskim koncernem General Motors rozpoczęto budowę dużego zakładu mającego pracować na potrzeby polskiej motoryzacji.
Do 1939 r. zdołano wybudować kotłownię i okazałą halę produkcyjną. Halę tę po zakończeniu II wojny światowej wykorzystano do produkcji samochodów.
Tradycje motoryzacyjne Lublina zostały zapoczątkowane jednak wcześniej. W latach 20. XX w. Lubelska Wytwórnia Samolotów wydzieliła Dział Karoserii – budowano nadwozia samochodów osobowych na importowanych podwoziach znanych światowych marek (np. Buick, Chrysler, Auburn, Cord i Hotchkiss).
W profilu produkcyjnym lubelskiej fabryki (FS), oprócz ciężarowych i dostawczych, znalazły się samochody osobowe. Wprawdzie istniała odmiana 9-osobowego Żuka, ale w lutym 1993 r. rozpoczęto montaż francuskich samochodów osobowych Peugeot 405, stosując elementy wytwarzane w Polsce. Rozwój ten został przerwany po zawiązaniu w październiku 1995 r. spółki z południowo-koreańskim koncernem Daewoo Motor Co. W miejsce Peugeota 405 montowano pojazdy osobowe pod marką Daewoo, modele: Nexia, Musso i Korando.
W 1996 r. kupiono licencję od poznańskiej Fabryki Samochodów Rolniczych, na tej podstawie w następnym roku uruchomiono produkcję samochodów osobowo-terenowych Honker.
W 2000 r. koncern Daewoo wskutek kryzysu i korupcji popadł w trudności finansowe, a następnie ogłosił bankructwo. Lubelską fabryką zarządzali kolejni właściciele, aż w 2010 r. przejęła ją firma DZT państwa Tymińskich i do ogłoszenia bankructwa w 2016 r., z przerwami, kontynuowano produkcję Honkera.
