I właśnie to nowe auto zostało opisane w majowym numerze miesięcznika „Auto” z 1930 roku. Krótki tekst trudno uznać za test samochodu w dzisiejszym rozumieniu, jest to raczej skrócony opis techniczny silnika i rozwiązań zastosowanych w aucie.
Nowy silnik miał pojemność 780 ccm i rozwijał moc 21 KM, co było bardzo dobrym wynikiem, jak na ówczesne konstrukcje. Dwusuw był nietypowy, gdyż sprężanie powietrza odbywało się nie w cylindrach, tylko w pompach kompresyjnych.
Silnik był smarowany olejem „skutkiem czego odpadła potrzeba kłopotliwego mieszania benzyny z oliwą”.
Nowe autko miało 3-biegową przekładnię i hamulce na wszystkie koła (oczywiście bębnowe). Zużywało 10 litrów benzyny na 100 km, osiągało prędkość maksymalną 90 km/h.
Nowością było zastosowanie smarowania podwozia pod ciśnieniem, dzięki czemu właściciel (lub jego szofer) nie musieli robić tego co kilkaset kilometrów – wystarczyło nacisnąć pedał smarowania w kabinie.
