Opel Senator i Monza – 30-lecie dużych Opli

Opel Senator zastąpił w ofercie modele Admiral i Diplomat, coupe Monza było jego bardziej sportową odmianą. Podczas gdy Senator miał ponad 4,8 m długości, długość modelu Monza wynosiła niespełna 4,7 m, skrócono również rozstaw osi. Zawieszenie konstrukcyjnie bazowało na modelu Rekord.

Wówczas flagowe modele z Rüsselsheim musiały oczywiście być odpowiednio wyposażone. Topowa wersja CD oferowała m. in. podgrzewany i regulowany na wysokość fotel kierowcy, elektrycznie sterowane szyby czy klimatyzację. Samochody przeznaczone były przede wszystkim dla bogatszej klienteli z grona polityków, artystów czy słynnych sportowców.

Opracowując auto konstruktorzy nie zapomnieli jednak o praktyczności, tak więc Senator oferował bagażnik o pojemności 500 litrów, a 425 litrów Monzy również nie było zawstydzających, dodatkowo odchylana tylna szyba zintegrowana z klapą bagażnika ułatwiała załadunek.

Pod maską montowano wyłącznie rzędowe 6-cylindrowe silniki. Mniejszy o pojemności 2,8 l oferował 103 kW (140 KM), większy 3-litrowy produkował 132 kW (180 KM). Po czterech latach od debiutu zaprezentowano odmłodzoną wersję, do tego czasu zbudowano 70 tys. sedanów i 27 tys. coupe.

W Wielkiej Brytanii samochody sprzedawane były zarówno pod marką Opel, jak i Vauxhall (model Royale). Na Wyspach Brytyjskich sprzedawana była również wersja z napędem na cztery koła firmy Ferguson.

Model Monza w późniejszym czasie doczekał się topowej odmiany GSi, jednak rok 1987 oznaczał koniec dużego coupe, podczas gdy Senator otrzymał następcę zbudowanego na wydłużonej platformie modelu Omega. Auto oferowane było z silnikami 2,5 i 3,0 l, jednak istniała również 4-litrowa odmiana 6-cylindrowej jednostki oferująca moc 200 kW (272 KM), którą przygotował nadworny tuner Irmscher. Na niektórych rynkach sprzedawany był również turbodiesel 2,3 l. Gwiazdą salonu samochodowego IAA we Frankfurcie był w roku 1987 prototyp dwudrzwiowego kabrioletu, który przygotowała firma Keinath. Niestety auto nie trafiło do produkcji.

W roku 1993 zakończono produkcję dużego Opla. Nowa Omega B, która zadebiutowała na początku roku 1994, nie otrzymała już wydłużonego ekwiwalentu w postaci kolejnej generacji modelu Senator.