Zabezpieczenie antykorozyjne - radzimy, jak samodzielnie zabezpieczyć samochód przed rdzą

A jak już zawieszenie zdjęte, to warto wymienić gumki, główne elementy rozmontować na czynniki pierwsze, zabezpieczyć i wymalować... Auto zostawiasz na co najmniej miesiąc, a całkowity rachunek może wynieść i 10 000 zł, tego jednak dowiemy się, jak już się różne rzeczy poodsłania. Jak auto ładne i dużo warte, to warto, a jak nie...

Alternatywą jest zabezpieczenie chemiczne przy minimalnym rozebraniu samochodu, z korozją na dłuższą metę tak się nie wygra, ale można zyskać, powiedzmy, 3 lata. A potem się zobaczy.

Można to zrobić samodzielnie, to nie jest trudna, za to brudna robota. Trzeba jednak mieć garaż, bez tego się nie obejdzie, zwłaszcza gdy na zewnątrz temperatura spada poniżej 10 stopni Celsjusza.

Podstawowa zasada: substancji antykorozyjnych izolujących zabezpieczaną powierzchnię od czynników zewnętrznych, a w szczególności substancji bitumicznych i w dalszej kolejności – wosków, nie nakładamy na „żywą” rdzę. Pod spodem, przez pewien czas niewidocznie, będzie rozwijać się korozja. Gdy już wyjdzie na wierzch, podwozia nie będzie.

Korozję trzeba – na tyle, na ile to możliwe – usunąć. Wszystkie chwyty dozwolone: szczotka druciana, papier ścierny, ściernica na szlifierce kątowej, szczotka na wiertarce... Ma się rozumieć, korozji w profilach zamkniętych nie da się zeszlifować, bo nie ma do niej dostępu. Rdzę, która zostanie, trzeba zneutralizować chemicznie.

O ile w nowym lub przynajmniej niestarym aucie nie ma takiej potrzeby, o tyle w samochodzie starszym albo już zaatakowanym przez rdzę warto całe podwozie pomalować preparatem reagującym z korozją. Taki preparat można nanieść natryskowo lub za pomocą pędzla, wszystko jedno. Preparat reagujący z korozją należy też wprowadzić w profile zamknięte. Do tego już trzeba mieć kompresor i pistolet do substancji konserwujących (od ok. 50 zł). Dopiero na zneutralizowaną chemicznie rdzę nanosimy zasadniczy preparat chroniący pojazd przed korozją. W przypadku profili zamkniętych to wystarczy, jednak na odsłoniętych powierzchniach podwozia sam wosk czy tłuszcz to jednak za mało.

Tym, co w warsztacie (jeśli zabezpieczenie ma być zrobione solidnie) generuje wysokie koszty, jest czas. Procesu technologicznego nie da się przyspieszyć. Jeśli nanosimy konwerter rdzy, to trzeba mu dać 24-48 godzin (w zależności od temperatury otoczenia) na zadziałanie. Może być potrzebna powtórna aplikacja. Potem zabezpieczane elementy (tam gdzie to możliwe) należy umyć albo przynajmniej odpylić.

Odsłonięte miejsca warto zabezpieczyć preparatem cynkowym i znów zostawić na 2-3 dni. Teraz trzeba nanieść podkład epoksydowy i znów poczekać, aż się utwardzi (2-3 dni). Następnie zasadniczy środek antykorozyjny: preparaty tłuszczowo-olejowe są „szybsze”, bo od razu po aplikacji samochód można złożyć i wyjechać nim. Preparaty woskowe wymagają nakładania w 2-3 warstwach, z których każda musi utwardzać się przez 12-24 godziny. Operacja przeciąga się więc na minimum tydzień.

Jeżeli powierzchnia jest prawidłowo przygotowana (korozja usunięta mechanicznie i dodatkowo zneutralizowana chemicznie), odpylona i ocynkowana, a następnie wymalowana podkładem epoksydowym, to nie ma większego znaczenia, czy użyjemy wosku, czy oleju. Olej (albo tłuszcz podawany na gorąco) wymaga posiadania kompresora, ale nakłada się go łatwiej, o wiele szybciej. Wosk zadziała tak samo, przy czym potrzebne są 2-3 warstwy, co zabiera czas.

Niestety, w przypadku starszych samochodów jest niemal pewne, że w profilach zamkniętych znajdują się ogniska korozji, do których nie sposób dotrzeć. Tych powierzchni nie da się idealnie przygotować i tam lepiej sprawdzi się choćby zwykły olej albo tłuszcz antykorozyjny, najlepiej podawany na gorąco w formie mgły olejowej. Olej natryśnięty na rdzę nie zaszkodzi, co do wosku nie ma tej pewności.