Honda CR-V to jedna z pionierek w segmencie lekkich aut 4x4 – opisywana generacja (debiut w 2006 r.) to już trzecia odsłona modelu! Choć poprzednia zbierała wysokie noty za wszechstronne nadwozie, Honda całkowicie przeprojektowała auto.

Karoseria gabarytami bardziej zbliżyła się do samochodów osobowych, koło zapasowe z tylnej klapy trafiło pod podłogę, zaś sama klapa jest otwierana do góry. O 25 mm obniżono środek ciężkości. Diesla 2.2 przejęto ze starego modelu, benzyniak 2.0 to nowa konstrukcja.

Komfortowe i przestronne wnętrze.

Jednym z powodów powodzenia Hondy jest wygodne nadwozie. Komfortowe fotele sprawdzają się równie dobrze na długich trasach, jak i podczas codziennej jazdy. Kanapę z tyłu można przesuwać o kilkanaście cm wzdłuż auta. Nikomu nie powinno zabraknąć miejsca na nogi. Pomimo dużej szerokości wnętrza lepiej nie liczyć na usadowienie z tyłu trzech osób – środkowe miejsce nie zapewni wygody. Kanapa ma oparcie dzielone w proporcji 40:20:40, co ułatwia przewóz długich przedmiotów.

Obsługa deski rozdzielczej nie nastręcza kłopotów, można zaakceptować jakość wykończenia, choć nie brakuje osób narzekających na ciche stuki czy szelesty. Warto też podkreślić dobre wyposażenie. Co prawda, wiele systemów zarezerwowano dla najbogatszych wariantów, ale takie egzemplarze również można znaleźć na rynku wtórnym. Dostępne są auta nie tylko ze skórzaną tapicerką, lecz także z wielkim szklanym dachem i zaawansowanymi systemami odpowiadającymi za bezpieczeństwo, jak np. układ aktywnych reflektorów (mogą się skręcać o 20 stopni), adaptacyjny tempomat ACC czy system CMBS, nadzorujący odstęp do poprzedzającego pojazdu (w razie zagrożenia może rozpocząć hamowanie i przygotować pasażerów do kolizji poprzez napięcie pasów).

Choć zdecydowaną większość egzemplarzy CR-V wyposażono w napęd 4x4 (odmiany 2WD to najczęściej propozycje z USA), lepiej nie liczyć na terenowe możliwości auta. Napęd jest stale kierowany na przednią oś, a za dołączanie tylnej odpowiada zespół dwóch pomp, umieszczonych tuż przy tylnym dyferencjale. Jednak skuteczność ich działania jest niezbyt wysoka (łatwo o przegrzanie). Poza tym nie imponuje ani prześwit (155-180 mm), ani ukształtowanie nadwozia.

Nie ma kłopotów z korozją – może wystąpić tylko na tylnej klapie

Nabywcy Hond mają zazwyczaj bardzo wysokie wymagania co do trwałości samochodu. W przypadku trzeciej generacji również nie powinni poczuć się rozczarowani. Nadwozie cechuje się trwałością, a jedyny problem z korozją jest związany z tylną klapą (w okolicy ramki nad tablicą rejestracyjną) – uszkadza się uszczelka, a nakładka przeciera lakier. W związku z tym defektem Honda przedłużyła nawet gwarancję na powłokę lakierniczą klapy. Drobna niedogodność wiąże się też z ukształtowaniem jej krawędzi – w wyniku uniesienia klapy na niepełną wysokość może kapać z niej woda.

Silniki napędzające Hondę CR-V są wyposażone w trwały łańcuchowy napęd rozrządu. W przypadku benzyniaka jedyne uszkodzenie dotyczy zapocenia na pokrywce układu odpowietrzającego skrzynię korbową. Miejsce trzeba oczyścić i ponownie zmontować – koszt w ASO: 400 zł. Nieco więcej kłopotów może czekać właścicieli diesli. Honda zorganizowała kampanię wymiany koła pasowego na wale korbowym. Dotyczy ona jednak tylko aut z naszego rynku. W ramach naprawy wymieniane było koło pasowe i zakładana osłona, która pojawiła się już w niemal wszystkich CR-V po liftingu.

Niestety, osłonka nie występuje jako część zamienna, a wymiana koła pasowego kosztuje ok. 2000 zł. W skrajnym przypadku (zaniedbanie hałasów) koło może… wypaść spod maski. Filtr DPF tylko sporadycznie sprawia kłopoty, podobnie jak „dwumas” (uszkodzenie tylko przy ekstremalnie spalonym sprzęgle) i wtryskiwacze. To dobrze, bo koło dwumasowe oznacza wydatek 4800 zł, zaś wtryskiwacze (zarówno zwykłe, jak i piezoelektryczne z wersji 150-konnej) – ok. 1650 zł. Właściwie schładzana turbina nie ulega uszkodzeniom. Inne kłopoty to np. awarie sprzęgła kompresora klimatyzacji.

Trzeba pamiętać o przeglądach

Użytkownicy CR-V muszą pogodzić się z piszczącymi hamulcami – natężenie dźwięków zależy od stylu jazdy, ale wymiana elementów zazwyczaj nic nie daje. Inne uszkodzenia podwozia dotyczą zazwyczaj prostych i tanich elementów, jak łączniki i gumy stabilizatorów, które może wymienić nawet mechanik amator. Uważajcie też na harmonogram przeglądów, np. w Polsce olej w tylnym „dyfrze” należy wymieniać co 40 tys. km (na zachodzie Europy – co 120 tys. km).

Foto: Auto Świat
Dane techniczne
Materiały i Dane Eksploatacyjne, przeglądy
Materiały eksploatacyjne benzynowe 2.0 diesle 2.2
Olej silnikowy 5W-30 (3,7 l) 5W-30 (5,9 l)
Olej w skrzyni manualnej specjalny (2,2 l) specjalny (2,5 l)
Płyn hamulcowy DOT 4 (ok. 0,8 l) DOT 4 (ok. 0,8 l)
Układ chłodzenia na bazie glikolu (6,2 l) na bazie glikolu (7,1 l)
Rozrząd łańcuch łańcuch
Interwały międzyprzeglądowe
Olej silnikowy co 20 tys. km lub rok co 20 tys. km lub rok
Filtr powietrza co 40 tys. km co 40 tys. km
Płyn chłodzący/hamulcowy co 100 tys. km lub 5 lat/3 lata co 60 tys. km lub 4 lata/3 lata
Napęd rozrządu bez okresowej wymiany bez okresowej wymiany
Ceny części w zł (dane dla Hondy CR-V 2.0 z 2009 r.)
Części ASO Zamienniki
Filtr oleju/powietrza 50/93 od 10/od 45
Klocki/tarcze (przód, kpl.) 370/780 od 110/od 320
Amortyzatory (przód, kpl.) 2000 od 1200
Sprzęgło 1570 od 1060
Reflektor 1920 od 500

Polecamy:

Silniki benzynowe 2.0

- Są nieco pewniejszym wyborem niż diesle, a podczas spokojnej eksploatacji okazują się naprawdę oszczędne. Poza rozrządem i-VTEC mają dość prostą konstrukcję.

Bogate wyposażenie

- Dodatkowe systemy zwiększają bezpieczeństwo, a nie są zbyt awaryjne.

Kontrolę w ASO

- Po zakupie (lub w celu oględzin wytypowanego egzemplarza) warto odwiedzić ASO – mechanicy doskonale znają ten model, dodatkowo też sprawdzą, czy dane auto podlega bezpłatnej kampanii obsługowej.

Ostrzegamy:

Hondą CR-V nie jest terenówką

- Oczywiście, zjazd z twardej drogi jest możliwy, ale lepiej nie traktować Hondy jako terenówki – szybko oberwiecie plastikowe elementy, możecie łatwo uszkodzić miskę olejową, mocno obniża się też trwałość zawieszenia.

Przed autami z USA

- Obsługa nie sprawia kłopotów, ale silnik 2.4 ma większy apetyt na paliwo. Często są to auta przednionapędowe, a nawet autoryzowane serwisy nie mają pełnej dokumentacji dotyczącej np. instalacji elektrycznej. Trudno o bezwypadkowe egzemplarze.

Zdaniem fachowca

Właściwie eksploatowana Honda CR-V praktycznie w ogóle się nie psuje – dotyczy to zarówno mechaniki, jak i elektroniki. Problemy pojawiają się głównie wtedy, gdy klienci traktują samochód jako terenówkę lub np. stosują kiepskie paliwo (w turbodieslu). Szczególnie ciekawe są egzemplarze kupione w Polsce, np. z silnikiem 2-litrowym. Z myślą o naszym rynku Honda wprowadziła kilka zaleceń i modyfikacji, np. częściej trzeba wymieniać olej w dyferencjale czy też dodatkowo osłonięto koło pasowe w i-CTDi.

Witold Łukasiewicz, kierownik serwisu Honda Plaza

Nasza ocena:

W porównaniu z innymi SUV-ami Honda słabo radzi sobie w terenie, ale przekonuje mocnymi zaletami: jest trwała i mało zawodna, zaś wnętrze zadowoli także wymagające rodziny. Samochód dobrze sprawdza się zarówno w mieście, jak i na trasie. Nawet benzyniak 2.0 może być oszczędny.

Foto: Auto Świat
Honda CR-V - nasza ocena