Naprawa wymaga wymiany uszkodzonych elementów. Nowe fragmenty oblachowania należy połączyć z istniejącymi i tu pojawia się problem: wykonanie spoiny (połączenia) przy użyciu standardowego półautomatu spawalniczego powoduje uszkodzenie ochronnej powłoki cynku. Oczywiście oszlifowana oraz pokryta warstwą szpachli i lakieru spoina wygląda początkowo dobrze, ale prędzej lub później w miejscu łączenia blach pojawi się ognisko korozji.
Jest to właściwie nieuniknione z powodu działania ciepła niezbędnego do spawania. Typowy drut spawalniczy niestopowy (stalowy) topi się w temperaturze 1650°C. Tymczasem temperatura topnienia cynku wynosi tylko 420°C, a przy 910°C metal ten odparowuje. Dlatego też tradycyjne spawanie półautomatem spawalniczym powoduje uszkodzenie cynkowej powłoki ochronnej na całej długości złącza.
ACZ / Auto Świat
Spawanie
Jak nie zniszczyć warstwy cynku?
Oczywiście znaleziono już rozwiązanie tego problemu. Jest to lutospawanie – proces bardzo podobny do klasycznego spawania MIG/MAG (migomatem), z tym że wykorzystujący spoiwo brązowe (typu Cu-Si lub Cu-Al) o temperaturze topnienia wynoszącej ok. 950°C (por. ramka na sąsiedniej stronie).
– Proces lutospawania eliminuje większość niekorzystnych zjawisk zachodzących podczas spawania tradycyjnego. Co najważniejsze, gwarantuje zachowanie ciągłości zabezpieczenia antykorozyjnego dzięki niższej temperaturze (a więc dużo mniejszemu odparowaniu ochronnej powłoki cynku), a także dzięki temu, że spoina sama w sobie jest odporna na korozję (stop miedzi) – wyjaśnia Michał Figel, prezes firmy Figel Technika Spawalnicza.
Lutospawanie jest w praktyce stosowane do łączenia elementów stalowych o grubości do 3 mm, z pokryciem cynkowym o grubości do 20 mikrometrów, elementów aluminiowanych oraz do wykonywania tzw. połączeń różnoimiennych (czyli np. łączenia miedzi ze stalą).
