Złapałem gumę w aucie bez koła zapasowego. "Szkoda brudzić zestaw naprawczy. I tak nie zadziała"

Koła zapasowe są duże, ciężkie i nieporęczne, a jeśli ktoś mieszka w Europie i nie jest notorycznym pechowcem, to rzadko jest zmuszony, żeby z zapasu skorzystać. Im nowsze auto, tym szanse na to, że producent dorzucił do auta choćby niepełnowymiarową dojazdówkę (albo przynajmniej pozwolił ją dokupić) są mniejsze. Zamiast koła zapasowego od lat coraz częściej dostajemy zestaw naprawczy: niewielki kompresor zasilany z gniazda zapalniczki, a do tego preparat uszczelniający. Taki zestaw waży znacznie mniej od jakiegokolwiek koła zapasowego, a w dodatku można go łatwo upchnąć gdzieś w zakamarkach nadwozia. W nowych samochodach znalezienie miejsca na koło zapasowe i najprostszy choćby podnośnik to dla konstruktorów wyzwanie — no bo jak to zrobić, żeby bagażnik miał przyzwoitą pojemność (klienci zwracają na takie rzeczy uwagę przy zakupie), skoro gdzieś trzeba upchnąć duży akumulator układu hybrydowego, wzmacniacz i subwoofer systemu multimedialnego i różne sterowniki.

W niektórych modelach nabywcy wciąż mają wybór: zestaw naprawczy w standardzie, albo koło zapasowe (najczęściej niepełnowymiarowa dojazdówka) za dopłatą. Często kosztem utraty części bagażnika, ale moim zdaniem i tak warto! Nawet jeśli skorzystacie z koła zapasowego tylko raz na kilka lat. To dokładnie tak samo, jak z ubezpieczeniem — płaci się je przez lata, a jak dobrze pójdzie, to nigdy nie trzeba będzie z niego skorzystać.

Ostatnio miałem niestety okazję, żeby się o tym przekonać. W trasie, na autostradzie nagle na desce rozdzielczej auta wyświetlił się komunikat: "Niskie ciśnienie w oponach, sprawdź aplikację status samochodu na wyświetlaczu środkowym". Zrobiłem to, o co auto poprosiło — według komputera "wykryto poważny problem — niskie ciśnienie w tylnym prawym kole".

Zwolniłem, zjechałem na parking przy najbliższej okazji. Powietrza jeszcze trochę w kole było, ale donośne syczenie nie pozostawiało złudzeń, za chwilę ciśnienie spadnie do takiego poziomu, że jazda będzie niemożliwa. Szybka kontrola w bagażniku: koła zapasowego ani śladu! Po chwili poszukiwań udało się znaleźć fabryczny zestaw naprawczy, świetnie ukryty pod podłogą przedniego bagażnika (auto elektryczne). Nie pozostało nic innego, jak spróbować go użyć, choć doskonale wiem, że chemia do opon raczej nie działa przy ujemnych temperaturach, a było ok. — 5 st. C..

Zgodnie z instrukcją obsługi: nakręciłem pojemnik z preparatem uszczelniającym na kompresor, do pojemnika przykręciłem gumowy wężyk, założyłem wężyk na wentyl przebitej opony. Pozostało jeszcze podłączyć kompresor do gniazda zapalniczki, uruchomić go i odczekać kilka minut, aż ciśnienie w oponie wzrośnie.

Co potem? Trzeba odpiąć wężyk, przejechać ok. 3 kilometrów i ponownie skontrolować ciśnienie. W teorii preparat powinien zasklepić otwór na tyle, żeby po dopompowaniu koła dało się kontynuować podróż. Oczywiście, to tylko prowizorka, przy najbliższej okazji należy udać się do wulkanizatora, żeby oponę naprawić porządnie, albo wymienić ją na nową. Tu po przejechaniu niespełna kilometra było już jasne — preparat nie zadziałał, pozostaje wezwać pomoc drogową.

W ciągu ostatnich 10 lat trzy razy próbowałem skorzystać z fabrycznego zestawu naprawczego w różnych autach. Nie, nie jestem pechowcem, po prostu bardzo dużo jeżdżę! Ile razy zabieg się udał? Ani razu! Jedyne moje pozytywne doświadczenia z chemicznymi preparatami do naprawy przebitych opon mam z testu, który realizowałem wiele lat temu dla Auto Świata. Tyle że wtedy opony przebijaliśmy sami, wkręcając w nie stalowy wkręt. Za każdym razem tak samo, w czoło bieżnika, w dodatku robiliśmy to latem. Wtedy część środków faktycznie zadziałała. W warunkach "życiowych" tak dobrze zwykle nie jest.

Zresztą, to nie tylko moje zdanie. Fachowiec z pomocy drogowej wezwanej przez assistance też najwyraźniej nie miał zbyt dobrych doświadczeń z zestawami naprawczymi. "Wie Pan, ludzie próbują, ale to nigdy nie działa".

Zestawy naprawcze to wygodne i tanie rozwiązanie, ale przede wszystkim dla producentów aut. Co prawda w teorii pozwalają one uniknąć konieczności mozolnego odkręcania i przykręcania śrub, podnoszenia auta, dźwigania kół, brudzenia się, ale w praktyce często po prostu nie działają.

Podsumowując, w większość przypadków uszkodzeń opon nie ma najmniejszych szans, że zestaw naprawczy zadziała. To nie jest kwestia szczęścia, po prostu nie ma prawa zadziałać!

Dlaczego jeszcze koło zapasowe, najlepiej pełnowymiarowe jest aż tak ważne? Bo w dzisiejszych czasach producenci stosują tak zróżnicowane rozmiary opon, że nawet jeśli auto trafi do warsztatu, to wcale nie ma pewności, że uda się od ręki kupić właściwą oponę, o feldze nawet nie wspominając. To problem, który w Polsce dotyczy m.in. wciąż niezbyt popularnych aut elektrycznych, do których producenci stosują specjalne, niskooporowe i ciche ogumienie — na właściwą oponę trzeba czekać czasem dzień-dwa, a z dostępnością felg bywa jeszcze gorzej.