Polscy kierowcy zapominają o sześciu ważnych zasadach. Niemiecka policja nie stosuje taryfy ulgowej

To, że w Polsce w zasadzie nie musisz mieć ze sobą dokumentów samochodu zarejestrowanego w Polsce, ani fizycznego dokumentu polskiego prawa jazdy, nie znaczy, że bez tych dokumentów możesz wyjechać za granicę. Aplikacja mObywatel, dokumenty w smartfonie czy ich kopie to za mało. Niemieccy policjanci nie mają bezpośredniego dostępu do polskich baz danych – jeśli w razie kontroli nie okażesz wymaganych dokumentów, w najlepszym razie stracisz niepotrzebnie wiele godzin i zapłacisz mandat.

W Niemczech obowiązuje kategoryczny zakaz używania urządzeń i aplikacji ostrzegających o radarach i kontrolach drogowych. Dotyczy to nie tylko antyradarów i "ostrzegaczy", ale nawet funkcji ostrzegania o radarach zintegrowanej np. z nawigacją GPS. Co ciekawe, niemieckie orzecznictwo wskazuje, że z takich urządzeń czy aplikacji nie wolno korzystać nie tylko kierowcy, ale i pasażerom. Kara za nielegalny sprzęt to co najmniej 75 euro.

Używasz CB-radia? W Niemczech traktowane jest ono tak samo jak telefon komórkowy, więc korzystanie z niego w sposób wymagający np. trzymania "gruszki" (mikrofonu) w ręce jest karalne.

Jazda po polskich drogach pod tym względem potrafi uśpić czujność – u nas wszystkie fotoradary stacjonarne muszą być oznakowane, a fotoradary mobilne wykorzystywane są sporadycznie. W Niemczech jest zupełnie inaczej. Fotoradary nie muszą być oznakowane, często wręcz są całkiem skutecznie maskowane, np. jako atrapy śmietników.

Dla setek tysięcy podróżujących do Niemiec brak ograniczenia prędkości na autostradach jest jedną z największych atrakcji turystycznych. Tyle że wcale nie jest tak, że na wszystkich niemieckich autostradach można jechać "ile fabryka dała" – na kilku tysiącach kilometrów autostrad obowiązują stałe ograniczenia, na odcinkach remontowanych czy modernizowanych też często pojawiają się ograniczenia, a za nimi – kontrole. Tam, gdzie ograniczeń nie ma, i tak obowiązuje tzw. prędkość zalecana (niem. Richtgeschwindigkeit), która na niemieckich autostradach wynosi 130 km/h. Za przekroczenie tej prędkości nie grozi mandat, ale jeśli np. dojdzie do wypadku czy kolizji, kierowca jadący szybciej może zostać uznany za współwinnego, szczególnie jeśli istnieją podstawy do tego, żeby uznać, że przy zachowaniu prędkości zalecanej, zdarzenia można było uniknąć. Uwaga. Od ubiegłego roku zniknęły znaki informujące o prędkości zalecanej na niemieckich autostradach (z wyjątkiem informacji na tablicach przy wjeździe na terytorium Niemiec), ale przepisy nadal obowiązują.

Niemieccy policjanci są szczególnie "cięci" na kierowców, którzy skracając dystans na autostradach i trasach szybkiego ruchu, najeżdżają na tył, poganiają – takie wykroczenie bywa karane znacznie surowiej niż np. przekroczenie prędkości. Zalecana, minimalna odległość do poprzedzającego auta to na autostradzie połowa prędkości, czyli np. przy 130 km/h to 65 metrów, a przy 100 km/h 50 metrów (lub dystans pokonywany w ciągu 2 sekund). Uwaga. Jeśli ktoś nie tylko najeżdża na tył, ale jeszcze przy tym np. miga światłami i trąbi, to czyn taki może zostać zakwalifikowany jako wymuszenie, za które grozić może nie tylko grzywna, ale nawet kara pozbawienia wolności.

W wielu niemieckich miastach funkcjonują strefy czystego transportu (niem. Umweltzone). Poruszać się po nich mogą auta spełniające określone normy emisyjne, czego potwierdzeniem jest tzw. plakietka ekologiczna (niem. Umweltplakette), której kolor różni się w zależności od spełnianej normy – czerwona, żółta lub zielona. Nalepki są wymagane również w przypadku aut na zagranicznych rejestracjach. W niemieckich przepisach nie przewidziano nawet wyjątku dla aut elektrycznych – one również muszą mieć zieloną plakietkę. Ciekawostka: do większości takich stref ekologicznych można legalnie wjechać bez nalepki autem zabytkowym, na odpowiednich tablicach rejestracyjnych. Teslą bez nalepki zapłacisz 80 euro kary, ale dymiącym Trabantem na żółtych blachach wjedziesz bezkarnie.