Ten samochód jest jak szwedzka twierdza

Wystarczy przejechać kilka kilometrów, a codzienny zgiełk pozostaje na zewnątrz. Złośliwi powiedzą: nic dziwnego wobec drętwego układu kierowniczego i niesportowego prowadzenia z tendencją do podsterowności. To prawda, ale można też spojrzeć na to inaczej: płynnie działający układ kierowniczy, niemalże w amerykańskim stylu, to pozwalająca oszczędzać paliwo płynność w ruchu miejskim i podczas manewrów. A defensywne prowadzenie przynosi relaks, bo Volvo po prostu nie zachęca do szybkiej jazdy.

Domeną Volvo XC60 są długie trasy. Udowodniło to w imponujący sposób w teście na dystansie 100 tys. km. Tak naprawdę było kilka tysięcy więcej, bo zakończenie opóźniło się z powodu pandemii. Dzięki temu odbyliśmy jeszcze więcej dalekich podróży. Kierowcy z dobrą kondycją mogą bez problemu pokonać 1000 km na jednym baku, w którym mieści się 71 l paliwa. Ci, którzy jeżdżą spokojnie, mogą liczyć na zużycie 7 l/100 km lub mniej. Jeśli się spieszysz, to 4-cylindrowy turbodiesel ukarze cię wynikiem nawet 9,5 l/100 km. Z przyczepą będzie to nawet od 11 do 14 l.

Jazda Volvo XC60 jest relaksująca nawet podczas holowania przyczepy. Komfortowe zawieszenie pneumatyczne (wymagało dopłaty) uspokaja nawet najbardziej szarpiące przyczepy. Silnik i automatyczna skrzynia nigdy nie osiągają swojego limitu, nawet przy pełnym ładunku i na górskiej drodze. Nigdy nie było żadnych problemów z temperaturą ani też żadnych awarii.

W czasie testu Volvo XC60 tylko raz spowodowało u kierowcy wzrost poziomu adrenaliny, gdy przy 42 910 km zapaliła się kontrolka „check engine”. Co robić? Może oznaczać cokolwiek w obszarze silnika, ale przynajmniej zapala się na żółto, a nie na czerwono. A więc jedziemy do najbliższego serwisu Volvo.

Diagnoza: coś w układzie wydechowym. Doradca przepowiada, że to zawór dozujący AdBlue. XC60 wskakuje na podnośnik i… tak! Zdjęty zostaje zawór, który nie jest uszkodzony, tylko zapchany. Zamiast kosztownej wymiany wystarczyło czyszczenie. Usterka zostaje skasowana z pamięci i po 30 minutach zaradny warsztat wysyła nas ponownie w drogę.

Kilka tysięcy km później jest już głęboka zima. O tej porze roku Volvo pokazuje swoje mocne strony. Cieszy spokojna i absolutnie stabilna jazda, nawet na śniegu. Szybko reagujące i dobrze działające ogrzewanie zapewnia błogie ciepło, które utrzymuje szyby bez zaparowań. Poza tym ogrzewanie foteli i kierownicy uruchamia się bardzo szybko i można je również łatwo dozować w kilku stopniach.

Mimo to zdarzył się jeden dzień zimowy, który był bardzo wyczerpujący. Opady śniegu przerosły możliwości służb utrzymania dróg, wszyscy się ślizgali i zatrzymywali. Wybieramy najmniejszą z bocznych dróg i wkrótce znajdujemy się na górce o paskudnym nachyleniu. Przed nami dwa pojazdy z napędem na przednie koła ześlizgują się z powrotem w dół. Naradzamy się, a ponieważ nie da się skręcić w inną drogę, wciągamy po kolei te auta. W międzyczasie dojeżdża trzecie. Automatyczna skrzynia sprawdza się też podczas holowania przyczep.

Gdy w kolejne noce robi się naprawdę przejmująco zimno, Volvo XC60 pokazuje swoje skandynawskie usposobienie. Nawet w temperaturze poniżej -20 stopni silnik uruchamia się niezawodnie. A lodowaty olej napędowy nigdy nie był źródłem kłopotów. W rzeczywistości podczas całego testu nie było ani jednej awarii, która wymagałaby wezwania pomocy drogowej.

Nawet nocne ataki kun nie zdołały sparaliżować Volvo. W obu przypadkach zapaliła się żółta kontrolka silnika, ale podróż można było kontynuować bez utraty mocy do warsztatu. Za każdym razem trzeba było wymienić czujniki temperatury w układzie wydechowym, które zostały pogryzione przez kuny. Koszt – ok. 1700 zł.

Ponad 100 tys. km z Volvo XC60 D5 wspominamy jako motoryzacyjną błogość: zero awarii i czysty relaks podczas jazdy. Będzie nam brakowało rozgrzewających foteli, których obicia przywodzą na myśl kanapę w zacisznym salonie.