Jaguar XJS (1975-96) - z archiwum Auto Świata

Jaguar XJS miał zastąpić legendarny model E-Type. Mimo początkowych słów krytyki także on stał się autem klasycznym. Po 13 latach produkcji w roku 1975 nastąpił zmierzch wspaniałej epoki E-Type’a. Jaguar na rynek wprowadził nowy model XJ-S (później od roku 1991 XJS). Chociaż bazował na sedanie XJ i nie miał tak sportowego wyglądu, jak poprzednik, to okazał się pełnokrwistym pojazdem GT. Czas, w którym pojawił się XJS, nie był zbyt odpowiedni. Trwał pierwszy kryzys paliwowy, a rynek na auta GT z silnikami V12 o pojemności 5,3 l nie przedstawiał się zachęcająco. Ponadto obiektem krytyki stał się styl nowego pojazdu, a szczególnie jego „łuki przyporowe” za oknem tylnym.

XJS nie miał łatwego zadania, jednak uzyskał dość dobre wyniki sprzedaży. 4-osobowe coupé jest bardzo luksusowe, elementy wnętrza wykończono szlachetnymi gatunkami drewna oraz skóry. Paliwożerny silnik V12 odwdzięcza się dużą mocą i potężnym momentem obrotowym pozwalającym na błyskawiczne przyspieszenia.

W zdobywaniu popularności przez nowego Jaguara pomógł telewizyjny serial „Powrót Świętego”, w którym Simon Templar (grany przez Iana Ogilvy ’ego) jeździł XJS-em z tablicami rejestracyjnymi ST1. Firma Corgi od razu przygotowała miniaturowe modele tego auta, które wpłynęły na jego promocję. 15 lat wcześniej Jaguar odrzucił prośbę producentów „Świetego”, aby w filmie wykorzystać E-Type’a.

Właściwości jezdne zawsze były mocną stroną Jaguara. XJS nie jest wyjątkiem, chociaż model ze sportowym zawieszeniem, szerokimi kołami i niskoprofilowymi oponami prowadził się nieco „twardo”. Hamulce były wystarczające do normalnej jazdy, ale przy długich zjazdach wymagały ostrożnego traktowania.

Początkowo Jaguara XJS napędzał jeden silnik V12 o pojemności 5,3 l i mocy 289 KM. W latach 80. doszła nowa, 6-cylindrowa, rzędowa jednostka o poj. 3,6 l – 228 KM. Po roku 1992 oba silniki powiększono do 6,0 i 4,0 l. Miały moc 222 i 302 KM. XJS-y były wyposażane w dwie skrzynie biegów – 4-biegową manualną i 3-biegową automatyczną. Ta pierwsza była jednak niedostępna na rynku amerykańskim.

XJS, tak jak wszystkie Jaguary, odnosił szereg sukcesów w sporcie samochodowym. Pierwszym, który sięgnął po ten model, był Amerykanin Bob Tullius. Jego ekipa Group 44 sięgnęła w zawodach Trans Am w sezonach 1977 i 1978 po tytuły mistrzowskie w kategorii kierowców, a w tym drugim także w konkurencji producentów. Na kontynencie europejskim na początku lat 80. Jaguary XJS przygotowane przez firmę TWR, prowadzoną przez Toma Walkinshawa, odniosły szereg zwycięstw w mistrzostwach Europy samochodów turystycznych. W sezonie 1984 Tom wywalczył tytuł w klasyfikacji kierowców. Później jego firma zbudowała wyczynową wersję Jaguara XJR, który wygrał mistrzostwa świata samochodów sportowych (1987) oraz 24-godzinny wyścig w Le Mans (1988). Po tych sukcesach Jaguar wypuścił w roku 1989 na rynek limitowaną serię (100 sztuk) XJR-S V12 coupé.

Jaguar XJS przeszedł do historii jako najdłużej produkowany model firmy. W czasie 21 lat zbudowano ponad 115 tys. egzemplarzy tego auta, czyli około 25 tys. więcej niż E-Type’a w okresie poprzednich 13 lat.

W momencie, gdy XJS wchodził w 1975 roku do produkcji, jego podwozie bazowało na skróconej wersji sedana XJ12. 21 lat później, gdy zastępował go XK8, nowy model także korzystał z konstrukcji schodzącej generacji Jaguara.