Volvo V90 (1996-98) – statek flagowy | z archiwum Auto Świata

To jeden z ostatnich klasycznych modeli Volvo: wielkich i kanciastych. Nie brak mu zalet, ale koszty eksploatacji będą wysokie.

Modele Volvo produkowane do końca lat 90. łatwo rozpoznać już na pierwszy rzut oka: potężna, kanciasta sylwetka jest nie do pomylenia. Najlepszy z nich przez chwilę określany był liczbą 90 (występował jako sedan S i kombi V). Przetrwał jednak krótko – od 1996 r. (kiedy zastąpił „960”) do 1998 – wtedy na rynku zadebiutowała „80” (ale tylko jako sedan).

Długość prawie 4,9 m mogłaby sugerować obszerne wnętrze. Jednak przestrzeń pasażerska Volvo nie zadowoli wielu osób. Dla wysokich może zabraknąć miejsca na nogi. To wynik długiej maski przedniej oraz potężnego bagażnika.

3-litrowy motor zastosowany w V90 zapewnia dużemu i ciężkiemu kombi wzorowe osiągi – 100 km/h auto uzyskuje w niespełna 9 s! (to lepszy wynik, niż podaje producent). Zużycie paliwa nie szokuje, średnia niewiele odbiega od danych fabrycznych. V90 potrzebuje około 12 l na „setkę”.

Nieco inaczej zachowuje się zawieszenie. Długie nierówności pokonuje dostojnie i miękko, nieco nerwowości zaobserwujemy na krótkich, poprzecznych garbach. Miękko pracuje także układ kierowniczy, ale promień skrętu jest wprost fenomenalny – 9,7 m to wynik nieosiągalny nawet przez niektóre modele z klasy kompaktów!

Szwedzkie samochody nie należą do najtańszych. Cena opisywanej wersji to 30-35 tys. zł. Tę wartość można by zaakceptować (konkurencyjny Mercedes E kombi będzie jeszcze droższy), ale trzeba być przygotowanym na późniejsze wydatki. Wiele elementów nie występuje jako zamienniki, więc lepiej sprawdzić kilka cen w ASO. Przykładem może być tłumik tylny, który kosztuje tam 960 zł. W tym przypadku skorzystać można z zamiennika firmy Bosal (550 zł). Ale czym zastąpić kosztujący 1300 zł błotnik przedni? Poszukiwania używanego nie będą łatwe. Na pociechę pozostaje niska usterkowość i bardzo solidna budowa (również elementów podwozia). Przy wyborze tego wygodnego, funkcjonalnego i solidnego auta warto więc przeanalizować wszystkie czynniki.

Drobne usterki oświetlenia (przedniej i tylnej części) są nie tyle drogie, co uciążliwe. Wyjątkowo nietrwały okazuje się układ wydechowy (a jego naprawa stosunkowo kosztowna). Chluby na parkingu nie przyniosą liczne wycieki oleju z silnika, skrzyni biegów i mechanizmu różnicowego. Trafiają się też nieprawidłowo działające linki hamulca pomocniczego.