Odbłyśnik może mieć formę paraboliczną, FF lub dwuelipsoidalną DE - projektorową. W pierwszym przypadku, aby rozwiązać problem wymaganego przepisami strumienia światła mijania konieczne jest stosowanie zarówno pozaogniskowego ustawienia żarówki (pierwsze seryjne wdrożenie tego pomysłu to wspólny patent Helli i Osram z żarówką typu bilux z 1924 roku) oraz optycznych elementów szyby.
W rozwiązaniu FF sam kształt odbłyśnika (obliczony i zaprojektowany komputerowo) odpowiednio kształtuje przebieg strumienia światła mijania. W trzecim - reflektorze projektorowym, gdzie ujściem reflektora jest soczewka, konieczne jest wstawienie dodatkowej przesłony.
Obecnie rozwój reflektorów idzie w kierunku dalszego zbliżenia barwy wytwarzanego światła do dziennej (ksenon) oraz zwiększenia jednorodności strumienia światła i jego zasięgu dla lamp dalekosiężnych.
W najnowszych reflektorach homologowanych do użytku w samochodach szosowych uzyskano już zasięg przekraczający 150 m (lampy ksenonowe).
