Szkoda całkowita

Im starszy samochód, tym większe prawdopodobieństwo, że nawet niewielka stłuczka okaże się – według ubezpieczyciela – szkodą całkowitą. W największym skrócie oznacza to tyle, że ubezpieczyciel uważa, iż nie musi płacić za naprawę auta, a jedynie pokryć nam "rzeczywiste straty". Tu otwiera się niezwykle szerokie pole do interpretacji i nadużyć, które mogą prowadzić do tego, że poszkodowany dostanie mniej pieniędzy, niż mu się należy. Wyjaśniamy i podpowiadamy, jakie są procedury i na co uważać.

Im starszy, tańszy samochód, który wziął udział w wypadku czy kolizji, tym większe prawdopodobieństwo, iż ubezpieczyciel stwierdzi, że doszło do szkody całkowitej. To oznacza, że odszkodowanie nie pokryje kosztów naprawy samochodu. Nie musi to jednak przesądzać o tym, że właściciel samochodu poniesie stratę. To zależy od kilku kwestii.

Szkoda całkowita — tego określenia nie chce usłyszeć żaden właściciel auta. Takie się jednak zdarzają, a potem wiele pojazdów po tego typu uszkodzeniach trafia na rynek wtórny. Wiemy, jakie samochody używane najczęściej są po "całce". To powinno wzbudzać podejrzenie, jednak nie musi automatycznie wykluczać konkretnego auta.

Kupując nowy samochód, wybieramy model, który nam się najbardziej podoba, ewentualnie taki, który w granicach zaplanowanego budżetu oferuje najwięcej w kontekście wyposażenia czy osiągów. Z samochodami używanymi jest inaczej: najlepiej wybrać takie auto, które jest najmniej zużyte i – najlepiej – bezwypadkowe. To jednak nie takie proste: w przypadku niektórych modeli oferowanych na sprzedaż w Polsce ponad połowa ma za sobą poważny "dzwon".

Problem szkody całkowitej pojawia się najczęściej, gdy nasz samochód ulegnie wypadkowi albo tylko kolizji i zgłaszamy się do ubezpieczyciela po odszkodowanie, które – tak byśmy chcieli – miałoby wystarczyć na naprawę samochodu. Jeśli po oględzinach samochodu ubezpieczyciel powie, że szkoda jest "całkowita", pojawia się problem: maleją szanse na to, że wypłata pozwoli na odbudowę auta. Jednocześnie niekoniecznie oznacza to, że jesteśmy stratni, ale często tak właśnie jest.

Choć system obowiązujących przepisów ubezpieczeniowo-recyklingowych jest dla kierowców rozbitych aut i tak skrajnie niekorzystny, niektórzy ubezpieczyciele próbują nas okraść dodatkowo. Sprawdź, jak nie dać się oskubać przy szkodzie całkowitej.

Samochody używane wystawione na sprzedaż są w różnym stanie. Niestety zdarzają się pojazdy, które po kolizji otrzymały status szkody całkowitej. Specjaliści z autoDNA sprawdzili, jaka jest szansa trafienia takiego samochodu i wyszło im, że całkiem spora.

Prawie połowa samochodów, które miały trafić do nowych właścicieli, nie nadawała się do sprzedaży. Powodem dyskwalifikacji był najczęściej dramatyczny stan techniczny, ale sporo aut miało też zszarganą historię (np. stwierdzoną szkodę całkowitą). To bardzo niepokojące wnioski z raportu opublikowanego przez firmę Otomoto KLIK.

Polska Izba Ubezpieczeń opublikowała raport podsumowujący to, co działo się na rynku ubezpieczeniowym w ubiegłym roku. Nie brakuje w nim informacji, które powinny zainteresować kierowców. Szkody z ubezpieczeń komunikacyjnych kosztują miliardy!

Według wszystkich statystyk zdecydowana większość używanych samochodów importowanych do Polski pochodzi z Niemiec. Przyjęło się ogólne przekonanie, że zazwyczaj są to auta bogato wyposażone i nieźle utrzymane, a jeśli na koniec okazuje się, że ktoś w danym pojeździe skręcił licznik albo zataił wypadkową przeszłość, to podejrzenie od razu pada na polskiego pośrednika. I czasem słusznie, ale coraz częściej auta są „kręcone” w już Niemczech.

Szkoda całkowita wbrew nazwie nie musi oznaczać całkowitego zniszczenia samochodu, a z formalnego punktu widzenia nie oznacza konieczności złomowania nawet takiego pojazdu, który naprawdę do niczego się nie nadaje. O co w tym chodzi, kto na tym zyskuje i kto traci?

Wycena szkody zależy nie tylko od tego, jak poważnie uszkodzone zostało auto i ile powinna kosztować jego naprawa. W praktyce ubezpieczyciele często stosują triki, które pozwalają im drastycznie zaniżać wysokość wypłaconego odszkodowania

Dlaczego kalkulacje wykonywane w programach komputerowych nie są wcale obiektywne?

W najnowszym raporcie Rzecznik Ubezpieczonych o sytuacjach, gdy klient przychodzi po pieniądze do ubezpieczycieli, mówi wprost: to patologia. Komisja Nadzoru Finansowego zapowiada ucywilizowanie rynku, na co jednak poczekamy jeszcze z rok lub dłużej. Tymczasem z ubezpieczycielem można zawalczyć już dziś

Jeżeli koszt naprawy auta po wypadku przekracza jego wartość sprzed wypadku ubezpieczyciel orzeka szkodę całkowitą. W przypadku ubezpieczenia AC, czyli jeśli sprawcą wypadku jest właściciel auta, szkoda całkowita orzekana jest wtedy, gdy koszt naprawy przekroczy 70 proc. wartości auta. Gdy korzystamy z ubezpieczenia OC, czyli jesteśmy poszkodowani przez innego kierowcę, koszt naprawy auta może wynieść 100 proc. jego wartości.

Szanse na to, że ubezpieczyciel sam z siebie uczciwie wyliczy i wypłaci odszkodowanie wystarczające na naprawę kilkuletniego auta w cywilizowany sposób, są niewielkie. Z drugiej strony warsztaty śrubują koszty napraw do nieakceptowalnego poziomu. Radzimy, jak nie stracić na stłuczce i walczyć o uczciwe odszkodowanie

Dlaczego nawet nieznacznie uszkodzone auta coraz częściej traktowane są jako szkody całkowite?

Jeśli zapomniałeś dopełnić formalności lub przez niewiedzę podpadłeś zakładowi ubezpieczeń, bądź pewny, że skrupulatnie to wykorzysta, aby „wyrwać” od Ciebie pieniądze, i zrobi wszystko, aby zapłacić jak najmniej

Choć system obowiązujących od niedawna przepisów ubezpieczeniowo-recyklingowych jest dla kierowców rozbitych aut i tak skrajnie niekorzystny, niektórzy ubezpieczyciele próbują nas okraść dodatkowo. Efekt: niszczysz dobre, jeżdżące auto w wypadku spowodowanym przez innego kierowcę i dostajesz z jego OC pieniądze, które nie wystarczą ani na podobne auto, ani na naprawę starego.

Jeżeli koszt naprawy auta po wypadku przekracza 70-80 proc. jego wartości, ubezpieczyciele nie chcą płacić za naprawę.