Budżet pozwala na wybór Punto maksymalnie z 2003 roku. Na rynku wtórnym trafiają się nie tylko tzw. "golasy", które posiadają jedynie immobiliser i poduszkę powietrzną. Niejednokrotnie kupujący może natknąć się na auto z pełnym wyposażeniem. Kilka poduszek powietrznych, klimatyzację, elektrykę, wspomaganie i inne udogodnienia oferują zazwyczaj modele pochodzące z importu. Co ciekawe, mimo iż auta mają po kilkanaście lat, do tej pory trafiają się egzemplarze sprzedawane przez pierwszego właściciela! Oferta rynkowa jest naprawdę szeroka.
1,2 8v - najczęściej spotykany
Znakomita większość aut jest napędzana 1,2-litrowym, 8-zaworowym silnikiem o mocy 60 koni mechanicznych. Opis małolitrażowego motoru nie brzmi imponująco, jednak w rzeczywistości włoska jednostka potrafi miło zaskoczyć. Pomimo niewielkiej mocy, charakteryzuje się przyzwoitą elastycznością. Pierwsza setka pojawia się na liczniku po 14,3 sekundy. Jednocześnie spalanie w cyklu miejskim nieznacznie przekracza 7 litrów.
Do 6,5 tysiąca złotych kupujący bez problemu znajdzie także Punto II wyposażone w 16-zaworową wersję silnika 1,2. 80 koni mechanicznych rozpędza hatchbacka do setki w 11,4 sekundy i znacząco nie winduje wyników spalania. Fiat będzie potrzebował o 0,3 litra benzyny więcej na pokonanie każdych stu kilometrów. Włoska oferta nie kończy się jednak na benzyniakach. Osoby robiące duże przebiegi i poszukujące oszczędnego diesla, w ramach budżetu będą mogły wybrać 80-konną wersję motoru 1,9 JTD lub wolnossącego ropniaka 1,9 D.
Za sprawą prawie 200 Nm momentu obrotowego turbodoładowany diesel JTD ochoczo wyrywa do przodu. W tym samym czasie dzięki wtryskom typu common rail jest oszczędny. Średnie spalanie nie powinno przekroczyć 5 litrów ropy. W mieście wynik będzie o półtora litra wyższy. Ponieważ wolnossący diesel dysponuje mocą zaledwie 60 koni mechanicznych, z całą pewnością nie będzie demonem prędkości. 15 sekund do setki to mizerny wynik. W zamian nie jest równie hałaśliwy, co chociażby jednostki SDI, spala około 7 litrów ropy w mieście i ma opinię pancernego!
Silniki? Psuje się głównie osprzęt
Silniki benzynowe psują się sporadycznie. Zazwyczaj problemy eksploatacyjne wynikają z awarii osprzętu. Najczęściej właściciele skarżą się na nietrwałe alternatory. Źle umieszczona część jest regularnie zalewana wodą i zasypywana zanieczyszczeniami, przez co już po 3 - 4 latach eksploatacji może odmówić posłuszeństwa. Poza tym w 8-zaworowych motorach zdarzają się awarie centralki wtrysku (naprawa 500 złotych), a sprzęgło będzie wymagać wymiany prawdopodobnie po 50 - 60 tysiącach kilometrów. Co ważne, słabszy wariant 1,2-litrowego benzyniaka ma bezkolizyjny rozrząd. Silnik 1,9 JTD cieszy się dobrą opinią. Na tle nowoczesnych diesli pochodzących z konkurencyjnych stajni, charakteryzuje się wysoką trwałością najważniejszych podzespołów.
Ponieważ Punto to typowy Włoch, nie obejdzie się bez pytania o awaryjność. Czy zakup tego auta oznacza nieustające serwisowanie? Z całą pewnością nie! Wbrew pozorom właściciele "Kropek" drugiej generacji nie spędzają większości czasu na poboczu lub u mechanika. Najpoważniejsza z możliwych awarii będzie dotyczyć systemu Dual Drive. Najczęściej wariuje elektronika (np. pod wpływem upałów lub mrozów) lub usterkę ujawnia czujnik skrętu kierownicy. Koszty naprawy w warsztatach niezrzeszonych nie są wysokie i kształtują się na poziomie kilkuset złotych.
Poza tym charakterystyczne dla auta są drobne awarie elektryki. Pomijając nieszczęsny alternator, z czasem posłuszeństwa może odmówić alarm, centralny zamek i elektryczna regulacja szyb, a żarówki świateł będą wymagać częstej wymiany. Dodatkowo nie powinny dziwić problemy z niekontaktującymi złączami. W modelach sprzed liftingu lubią parować przednie reflektory oraz dosyć szybko pojawiają się przedmuchy w układzie wydechowym na wysokości złącza z ostatnim tłumikiem. Na szczęście koszt uszczelniacza to zaledwie kilka złotych.
Tanie części nawet w ASO!
Punto z całą pewnością nie jest prymusem w kwestii bezawaryjności. Pomimo drobnych niedociągnięć, ma poważny atut. Części zamienne są nie tylko dostępne praktycznie wszędzie, ale także mają wyjątkowo atrakcyjne ceny. Dla przykładu zestaw oryginalnych amortyzatorów na tylną oś kosztuje nieco ponad 300 złotych. Za komplet sprzęgła należy zapłacić w ASO około 400 złotych. Tanie części w połączeniu z prostą budową sprawiają, że obsługa serwisowa Fiata nie będzie wymagać nadmiernych nakładów finansowych.
Tworząc zawieszenie Punto II Włosi postawili na sprawdzone rozwiązania. Z przodu pojawiły się kolumny McPhersona, a z tyłu belka skrętna. Nastawy są stosunkowo twarde. Dzięki temu auto pewnie pokonuje zakręty, jednak przeciętnie wybiera nierówności. Zawieszenie pracuje w sposób hałaśliwy. W resorowaniu najczęściej (średnio co 50 - 60 tysięcy kilometrów) właściciel będzie musiał wymienić tuleje wahaczy oraz łączniki i gumy stabilizatora. Niską trwałością charakteryzują się również tylne amortyzatory. Układ kierowniczy jest całkiem precyzyjny. Wiele do życzenia pozostawia skuteczność układu hamulcowego.
Mocna strona Punto
Zaraz za szeroką paletą jednostek napędowych, niskimi kosztami eksploatacji i naprawdę przyzwoitym zawieszeniem, na listę zalet Punto II warto wpisać wygląd karoserii. Ostre i nowoczesne linie w połączeniu ze skupionym wzrokiem oraz zazwyczaj jasnymi kolorami lakieru robią naprawdę dobre wrażenie. Odmiana trzydrzwiowa ma nie tylko bardziej agresywną sylwetkę, ale również krótszą karoserię. Eksploatacyjny niedosyt powoduje jedynie brak szyby w słupku C. Jakie ma to znaczenie? Ogranicza widoczność w trakcie cofania.
Pod wejściu do kabiny Punto w pierwszej kolejności w oczy rzucają się miernej jakości materiały wykończeniowe. Plastiki są twarde i podatne na zadrapania, tapicerka szybko przeciera się, a jakość spasowania elementów deski rozdzielczej jest o całe mile daleka od ideału. Mimo wszystko kabina jest przyjazna i kierowcy, i pasażerom. Na początek za sprawą przestrzeni. Ani Corsa, ani Polo, ani Yaris nie są w stanie zapewnić tak dużej ilości miejsca na tylnej kanapie. Włochów warto wyróżnić także za funkcjonalność i ergonomię. We wnętrzu nie brakuje schowków i półek, a większość instrumentów pokładowych umieszczono w zasięgu ręki kierowcy. Bagażnik modelu 3-drzwiowego liczy od 264 do 1000 litrów. W wersji 5-drzwiowej kufer może pomieścić od 297 do 1080 litrów.
Punto II jest stuprocentowym Włochem. Ma atrakcyjną sylwetkę, przestronne wnętrze, jest zwinne i tanie. Niestety Fiat będzie się psuł. Czy jednak to dyskwalifikująca wada? Niekoniecznie. Po pierwsze ciężko znaleźć auto w podobnym wieku, które jest stuprocentowo bezawaryjne. Po drugie zazwyczaj usterki dotyczą drobiazgów, a naprawa nie wiąże się z dużymi kosztami. Punto to propozycja godna uwagi!
