Wyłożona drewnem deska rozdzielcza ze swoimi 7 zegarami (każdy z chromowaną obwódką) powinna uchodzić za wzorzec klasyczności. Co ciekawe, rozmieszczenie włączników i cięgien także jest bez zarzutu, co we włoskiej limuzynie klasy wyższej z tamtego okresu mocno zaskakuje. Nawet wysokie osoby siedzą w tym aucie wygodnie – w to naprawdę aż trudno uwierzyć!
Auto Świat
Maserati Quattroporte I
W 1961 roku w Maserati rozpoczęto prace nad pierwszym samochodem 4-miejscowym. Samonośna karoseria była projektem Pietro Frua, a nadwozie zbudowano w firmie karosującej Carrozzeria Vignale. W 1963 roku rozwijające 230 km/h, wyposażone w silnik V8 auto zostało zaprezentowane podczas salonu turyńskiego. Cecha szczególna: prostokątne światła, 260-konny silnik 4,1 litra, tylna oś De Dion, 5-biegowa skrzynia manualna. Klimatyzacja i wspomaganie kierownicy było seryjne od stycznia 1966 roku, a prostokątne reflektory zostały zastąpione podwójnymi okrągłymi. Niestety, z powodu kosztów zrezygnowano z dużo droższej osi De Diona na rzecz klasycznej osi sztywnej. Opcjonalnie dostępny był także mocniejszy motor 4.9 (290 KM), który rozpędzał Quattroporte do 255 km/h. W firmie karosującej Grazia w Bolonii powstało 5 egz. Quattroporte pikap, które były stosowane jako samochody pożarnicze na torach wyścigowych Włoch. Pod koniec 1969 r. zakończono wytwarzanie pierwszej generacji auta. Bezpośredni następca, Quattroporte II (projekt Bertone, silnik V6, hydropneumatyka) powstał pod egidą Citroëna. Zbudowano jedynie 18 sztuk tego modelu.
Auto Świat
Maserati Quattroporte I
Piękny, mocny, szybki i bardzo rzadki – tyle możemy zapisać na konto plusów Maserati Quattroporte pierwszej generacji. Niestety, tego pojazdu nigdy nie można było zaliczyć do niesprawiających problemów. Pierwsza rzecz to korozja, która potrafiła się pokazywać nawet, gdy samochód był względnie nowy. Nic więc dziwnego, że w autach 50-letnich rdza może być bardzo zaawansowana. Skorodować też mogły słupki dachowe, nadkola, blacha nad oboma zbiornikami paliwa z tyłu, ranty drzwi. Profil zamknięty progu składa się z 7 komór i powinien być sprawdzony endoskopem – o trudności zabezpieczenia antykorozyjnego takiego auta wolimy w ogóle nie wspominać. Należy zwrócić uwagę także na okolice obydwu wlewów paliwa – zablokowane odpływy powodują, że często stoi tam woda i wiadomo, co może to oznaczać. Oryginalne wentylatory chłodnicy nie dają sobie rady z dzisiejszym ruchem miejskim i zalecane jest stosowanie mocniejszych. Ciśnienie oleju sprawnego silnika V8 powinno przy średnich obrotach i ciepłym motorze wynosić ok. 3 barów. Elektryka auta jest także słabo zabezpieczona przed wilgocią – niczym nieosłonięta skrzynka bezpieczników znajduje się w komorze silnika.
Auto Świat
Maserati Quattroporte I
Ten model to typowy pojazd, który szef będzie prowadził sam – jaki sens miałoby zatrudnianie szofera, gdy auto daje tyle przyjemności z jazdy? Oprócz tego ten samochód karmi też inne zmysły – melanż chromów i drewna był typowy dla aut sportowych.
Auto Świat
Maserati Quattroporte I
Na jego skórzanych fotelach mogą mknąć z prędkością dochodzącą nawet do 230 km/h.
Auto Świat
Maserati Quattroporte I
Barok spotyka Bauhaus – ten samochód jest tak inny od niemieckich limuzyn, że już bardziej nie można. W jego wnętrzu zadbano o najmniejsze detale.
Auto Świat
Maserati Quattroporte I
Designer tego auta - Pietro Frua urodził się 2 maja 1913 roku w Turynie. Po zdobyciu wykształcenia w kierunku rysownika technicznego (1928-30) w 1935 roku został głównym stylistą w firmie karosującej Farina. Od 1937 roku jest niezależnym designerem, który zaprojektował i zbudował przeszło 210 prototypów samochodów mało- i wielkoseryjnych, m.in. Renault Floride, Glas 1700 i V8, Monteverdi High Speed). Znawcy szybko zaczęli mówić o tzw. linii Frua, która zawsze zgodna była z duchem czasu, ale nie podążała za modą. Czasem filigranowa, a czasem trochę przekombinowana. Pietro Frua zmarł 28 czerwca 1983 roku.
Auto Świat
Maserati Quattroporte I
Silnik benzynowy V8, umieszczony wzdłużnie z przodu • 2 x dwa górne wałki rozrządu napędzane łańcuchami, 2 zawory na cylinder, 4 dwugardzielowe gaźniki Webera • pojemność skokowa 4136 cm3 • moc maksymalna 191 kW (260 KM) przy 5000 obr./min • maksymalny moment obrotowy 363 Nm przy 4000 obr./min • 5-biegowa skrzynia manualna (3-stopniowy „automat” w opcji) • napęd na tylne koła • niezależne zawieszenie kół z przodu, z tyłu oś łamana De Dion (od stycznia 1966 r. oś sztywna) • z przodu i z tyłu hamulce tarczowe • opony 205/70 VR 15 • rozstaw osi 2750 mm • wymiary: długość/szerokość/wysokość 4980/1720/1360 mm • masa własna 1650 kg • przyspieszenie 0–100 km/h w 8,6 s • prędkość maksymalna 230 km/h • średnie spalanie 18,0 l/100 km • cena nowego auta w 1963 roku
(w RFN): 50 200 DM