- Prototypy Skoda Spider B5 i Skoda Spider II należały do najszybszych i najbardziej egzotycznych samochodów na czechosłowackich trasach wyścigowych w drugiej połowie lat 70. ubiegłego wieku
- Zainstalowany prototypowy silnik z serii S 720 OHC generował moc 180 KM
- Skoda Spider II była pierwszym samochodem w historii, który pokonał słynny rajd górski Ecce Homo w Šternberku w czasie krótszym niż cztery minuty
Nie licząc charakterystycznego aluminiowego nadwozia, w konstrukcji Skody Spider B5 projektanci wykorzystali głównie zmodyfikowane części z seryjnego modelu Skoda 110 L. Czterocylindrowy silnik OHC był prototypową jednostką ze Skody 720 i uzyskiwał moc 150 KM. Jego podstawowa wersja przewidziana była dla nowych, cywilnych modeli czechosłowackiego producenta. W modelu Spider B5 silnik umieszczony był przed tylną osią.
Tylko jeden z tych wyścigowych samochodów został wyprodukowany. Auto miało kompaktowe rozmiary: długość 3650 mm, szerokość 1700 mm i wysokość 850 mm. Nadwozie oraz silnik były sukcesywnie optymalizowane. Pierwotna pojemność silnika z serii S 720 OHC wzrosła z 1.5 do 1.6, by na koniec osiągnąć pojemność 1.8. W ostatnim sezonie w 1975 r. pojawiła się także 2-litrowa jednostka, która w zależności od zastosowanego przełożenia pozwalała uzyskać prędkość maksymalną 220 km/h.
W swoim wyścigowym samochodzie projektanci początkowo umieścili 5-biegową przekładnię z Tatry 603, ale wkrótce zastąpili ją skrzynią biegów opracowaną przez Skodę. Nie licząc kolumny kierownicy, również układ kierowniczy był identyczny jak w modelu seryjnym. Na potrzeby wyścigowego auta zmodyfikowano natomiast standardowe hamulce (z przodu znalazły się hamulce tarczowe). Ponadto w konstrukcji osi przedniej zastosowano podwójne wahacze, z tyłu wahacze wzdłużne - elementy te bazowały na standardowych komponentach ze Skody 110. Jedynie sprężyny śrubowe i amortyzatory zostały przystosowane do pojazdu o masie zaledwie 630 kg. Auto poruszało się na 13-calowych obręczach z aluminium, na których zamontowano wyścigowe opony Dunlop.
Samochód prowadził się w nieco nieprzewidywalny sposób, dlatego też Spider B5 zdobył przydomek „Skokan”, co po czesku oznacza „skoczek”. Regularny kierowca Jaroslav Bobek wywodził się ze słynnej dynastii w sportach motorowych; jego starszy brat Vaclav z powodzeniem ścigał się samochodami Skoda od końca lat 40. ubiegłego wieku, natomiast jego syn Vaclav Bobek Jr. za kierownicą modelu Spider B5 (który ostatecznie trafił do muzeum jako eksponat) konkurował w czechosłowackich wyścigach górskich w 1975 i 1976 r. W tym okresie Jaroslav Bobek przeszedł na nowocześniejszy model Spider II Typ 733, w którym znalazł się 2-litrowy silnik. Kierowca zwyciężył w wielu krajowych i zagranicznych wyścigach i w latach 1972 oraz 1974 zdobył mistrzowskie tytuły.
Skoda Spider II zadebiutowała w połowie sezonu w 1975 r. Konstruktorzy auta musieli przebudować nadwozie, bo to pierwotnie zostało opracowane zgodnie z przepisami technicznymi dla aut z silnikami o pojemności do 2000 cm3 startujących w Europejskich Mistrzostwach Samochodów Sportowych. Aby osiągnąć założony cel, na pomoc wezwano m.in. ekspertów od aerodynamiki, którzy na co dzień związani byli z branżą lotniczą. W przeciwieństwie do poprzednika, modelu Spider B5, który bazował na zmodyfikowanej standardowej płycie podłogowej, Spider II opierał się na samonośnej konstrukcji z przodu. W aucie zastosowano spawaną punktowo cienką blachę stalową, a wykonana w ten sposób kratownicowa konstrukcja podtrzymywała duży silnik.
W aluminiowym silniku z serii 720 Skody stosowano rozrząd OHC lub DOHC oraz suchą miskę olejową, a uzyskiwana moc sięgała 180 KM. Z importu pochodziła przekładnia FT200, hamulce Girling oraz amortyzatory Koni. Zastosowane z przodu zawieszenie z podwójnymi wahaczami i układ wielowahaczowy z tyłu było potwierdzeniem ówczesnej zaawansowanej techniki wykorzystywanej w europejskich samochodach wyścigowych. Samochód wyposażony był w 13-calowe koła, a dostawcą opon był Goodyear. Przy masie własnej 585 kg Spider II, w zależności od zastosowanego przełożenia, osiągał prędkość maksymalną od 200 do 240 km/h i przyspieszał od 0 do 100 km/h w zaledwie 4 sekundy.
Dalsza część tekstu pod materiałem wideo
Dalszy ciąg artykułu pod materiałem wideo
Jaroslav Bobek wystartował na tym prototypie w kilku wyścigach w sezonie 1975, w tym na słynnym rajdzie górskim Ecce Homo w Šternberku koło Ołomuńca. To właśnie tam jako pierwszy uzyskał czas poniżej czterech minut. Spider II znalazł się również w czołówce innych wyścigów i odniósł kilka zwycięstw.
Kariera najszybszego samochodu Skody wszech czasów zakończyła się nietypowym wypadkiem, do jakiego doszło podczas rajdu górskiego w Hlásná Třebáň. Zwycięzca Jaroslav Bobek już po przekroczeniu linii mety zderzył się z innym samochodem, który z niewiadomych powodów w strefie, gdzie wjeżdżały biorące udział w zawodach pojazdy. Kierowca nie odniósł żadnych ran, ale samonośny szkielet został na tyle mocno uszkodzony, że już nie próbowano go naprawiać.
Skoda Spider B5 obecnie jest jednym z najcenniejszych eksponatów w Muzeum Skody. Drugi z samochodów wyścigowych, Spider II, aktualnie przechodzi gruntowną renowację.
Skoda
Skoda Spider II typ 733
Skoda
Skoda Spider
Skoda
Skoda Spider B5
Skoda
Skoda Spider
Skoda
Skoda Spider
Skoda
Skoda Spider
Skoda
Skoda Spider
Skoda
Skoda Spider
Skoda
Skoda Spider
Skoda
Skoda Spider
Skoda
Skoda Spider