Fiat Panda - Czyli, skąpa skrzynka

Urok Fiata Pandy polega na redukcji do minimum. Perfekcja zostaje osiągnięta dopiero wtedy, kiedy połączy się prosty design i wysoką wartość użytkową z ekonomicznością. Dlatego moim ulubionym samochodem jest Fiata Panda. Nie żadna rasowa Alfa coupé, ani prekursorski Volkswagen Golf. Faworytem Giorgetto Giugiaro pozostał pozornie prostszy projekt – kanciasty maluch z Włoch, który podbił serca milionów kierowców. Fiat zbudował około 4,5 miliona Pand, a do tego dochodzą jeszcze licencyjne modele Seata (Marbella).

Prosty, jak to tylko możliwe, kompletny, na ile to konieczne. Pomimo minimalistycznego designu oraz ubogiego wyposażenia Panda jest pełnowartościowym samochodem. W pierwszej serii zderzaki były szare. Wczesny Fiat Panda jak ten z 1981 roku jest obecnie wyjątkowo rzadkim klasykiem

W dobie przepełnionych miast Panda wciąż jest mocnym zawodnikiem, dlatego że jest zwrotna, wszechstronna oraz wytrzymała, a ponadto ma niewielkie rozmiary. Do tego dochodzi korzystna cena oraz niskie koszty utrzymania. Niestety, pod względem bezpieczeństwa Panda jest już prawdziwym oldtimerem. Na autostradzie bzikuje niczym pusta skrzynka, silnik hałasuje, a słaba izolacja sprawia, że jego dźwięki przedostają się do wnętrza. Najpoważniejszym wrogiem Pandy jest rdza. Korodowały wszędzie zarówno wczesne modele, jak i późniejsze – tyle tylko że młodsze egzemplarze rdzewiały nieco wolniej. Zadbane sztuki są już rzadkością, dlatego fani tego modelu rzadko mogą spotkać pojazdy zasługujące na zarejestrowanie jako zabytek. Jednocześnie bez zabytkowych rejestracji i bez katalizatora w wielu krajach właściciele Pand mają problem z wjechaniem do stref ekologicznych. W Polsce tego problemu nie ma, ale też Panda nie jest u nas popularnym youngtimerem.

Proste rozwiązania są najlepsze – auto było tanie i niewielkie, ale jednocześnie przestronne. Radio i głośniki były w opcji.

Sympatyczna, praktyczna, dobra – Panda we wnętrzu ma równie dużo gołej blachy, co i na zewnątrz. Siedzenia pierwszej serii naciągnięte na szkielet z rurek są wygodniejsze niż się wydaje. Otwierane, trójkątne okienka oraz opcjonalny zwijany dach sprawiają, że samochód staje się wspaniałym środkiem lokomocji na letnie dni

W komorze silnika znalazło się także miejsce na koło zapasowe i akumulator. Napęd stanowił silnik 4-cylindrowy pochodzący z Fiata 127. Stalowe koła z ośmioma otworami

1985-98 w hiszpańskiej filii budowany był ubogo wyposażony Seat Marbella

Lekko zmodernizowana technika i zmieniony wygląd, czyli Panda z 1995 roku

1983 Panda 4x4, zaprojektowana oraz produkowana przez firmę Steyr-Puch