Utrata wartości. Sprawdzamy samochody z klasy wyższej oraz luksusowe

To specyficzny segment, bo nowe auta kosztują majątek, a ich wartość bardzo szybko spada. Nawet wśród starszych pojazdów oznacza to potężne straty, które w niektórych przypadkach mogą przyprawić o ból głowy.

Przeczytaj również: Jakie samochody tracą najmniej na wartości. Sprawdziliśmy ile jesteś w plecy na ponad 100 modelach

Z analizy trzech pierwszych lat eksploatacji (czyli zakupy w salonach) wynika jeden wniosek – jeśli chcecie jeździć limuzyną, ale utrata wartości rzędu 70 000-100 000 zł nie wchodzi w grę, musicie postawić na Skodę Superb. Co prawda, pojawią się zapewne głosy, że czeskie auto nie przystaje do klasy wyższej (podstawowy silnik 1.4 TSI rzeczywiście będzie argumentem na „nie”), ale model ten bywa porównywany np. z Mercedesem klasy E.

W tym przypadku utrata liczona procentowo jest dość spora (42 proc.), ale kwotowo będzie to tylko 33 000 zł. Utrata wartości licznych modeli klasy wyższej przekroczy 100 000 zł, ale naprawdę drogo robi się w segmencie luksusowym – strata rzędu 160 000-200 000 zł nie jest tu niczym nadzwyczajnym!

Jeśli w poszukiwaniu tańszych rozwiązań zwrócicie uwagę na Hyundaia Genesisa, raczej nie spodziewajcie się niższej utraty wartości – auta nie ma w naszej tabelce, bo jest zbyt krótko na rynku, ale już w pierwszym roku traci 100 000 zł!

Jaka jest rekordowa utrata wartości? Po trzech latach jazdy Bentleyem jego wartość zmaleje o ponad… 400 000 zł! Oczywiście, nikt chyba nie ma wątpliwości, że to samochód dla bogatych, na których nawet taka kwota nie robi wrażenia.

Zakup auta używanego oznacza już nieporównywalnie niższe wydatki, ale uważajcie, bo wcale nie będzie tanio! Tu – najczęściej – utrata wartości ma zdecydowanie większe znaczenie, bo nabywcy uważnie analizują koszty utrzymania.

Gdy zdecydujecie się na samochód z 2011 r. i zechcecie go sprzedać po trzech latach, portfel uszczupli się o 25 000-40 000 zł.

Niechlubne wyjątki (poza Bentleyem) to np. Lexus LS, który w pierwszych latach traci bardzo wolno, ale w końcu przychodzi czas na urealnienie wartości (to i tak niemal najdroższe auto spośród ocenianych modeli z 2008 r.). Tanio będzie tylko w przypadku dwóch samochodów: Skody Superb i Saaba 9-5.

Znacznie mniejsze wydatki czekają was w najstarszej analizowanej grupie wiekowej. Tu mało który model straci więcej niż 20 000 zł. Zakup auta klasy wyższej oznacza wydatek kilku-kilkanastu tys. zł, zaś luksusowego – około 20 000 zł. Różnice pomiędzy tymi segmentami – dobrze widoczne wśród nowych aut – wyraźnie się zacierają.

Ciekawostką jest to, że początek i koniec listy to mało typowe dla tych segmentów modele włoskie i francuskie, a także szwedzkie. Auta, które procentowo mało tracą, wiele straciły wcześniej, zaś dla tych z końca stawki ten czas przyszedł właśnie w analizowanym okresie.

Najpopularniejsze niemieckie limuzyny pewnie trzymają się środka stawki – utrata wartości jest tu bardziej przewidywalna. Ważne stają się też dostępność i koszty serwisu.

Te skomplikowane auta są naszpikowane nowoczesnymi rozwiązaniami technicznymi oraz elementami wpływającymi na komfort i bezpieczeństwo.

Z drugiej jednak strony stosunkowo niewielka popularność tych samochodów sprawia, że rynek zamienników czy elementów używanych jest mocno ograniczony.

Jeśli model ma kiepską opinię i możecie spodziewać się licznych usterek, wartość będzie dodatkowo spadać. Szansa na bezproblemową jazdę podwyższa ceny samochodów.

W przypadku drogich aut (właściwie bez względu na wiek) duże znaczenie ma stan techniczny – udokumentowanie przebiegu i napraw, bezwypadkowa przeszłość, pełna sprawność to czynniki, które podwyższają wartość używanych samochodów.

To zrozumiałe, gdyż każda naprawa wiąże się z dużymi wydatkami. Dlatego radzimy dokładnie zbadać stan techniczny aut przed zakupem. Wydatki są naprawdę niemałe i jeśli dany pojazd ma braki, powinno znaleźć to wyraźne odzwierciedlenie w cenie zakupu.

W czołówce znajdziecie tylko marki o najwyższej renomie: Porsche, Lexus, Audi, Mercedes. Procentowe spadki w dalszym ciągu nie są kłopotem, ale gdy zwrócicie uwagę na kwoty…

Poszerzenie oferty Porsche o SUV-y i limuzynę okazało się świetnym posunięciem – samochody mają dobrą renomę i są poszukiwane, dzięki czemu ich wartość na rynku wtórnym również jest bardzo wysoka.

Japońska marka to jeden z nielicznych przykładów firm spoza Europy, których modele awansowały do ścisłej czołówki aut tej klasy. Niepodważalną zaletą Lexusa GS jest ponadprzeciętna niezawodność samochodów.

Sprzedawane obecnie Audi A6 to model po liftingu, zaś rolę bazowego silnika przejęła 190-konna jednostka 1.8 TFSI. Przytoczone ceny i utrata wartości odnoszą się do wersji A6 sprzed zmian.

Modele z końca stawki sporo tracą w ujęciu zarówno procentowym, jak i kwotowym. W przypadku ekskluzywnych Jaguara i BMW trzeba się liczyć z naprawdę dużymi stratami.

Niska pozycja szwedzkiego kombi może budzić zdziwienie, ale w tym towarzystwie nie ma modeli o kiepskiej opinii. To jedyne auto występujące seryjnie jako kombi. Oceniana generacja w 2013 r. przeszła niewielki lifting.

Brytyjska limuzyna ma swój styl, jednak na rynku wtórnym zainteresowanie takim autem jest nieco mniejsze niż np. niemieckimi konkurentami. Wpływa to oczywiście na większy spadek cen.

Ekskluzywna limuzyna Bawarczyków szybko traci na wartości, ale drogie warianty tanieją podobnie jak podstawowe, zaś w przypadku diesli utrata może wynieść nawet mniej niż 50 procent.

Nawet najlepsze modele z tej kategorii wiekowej ciągle sporo tracą zarówno w wyliczeniu procentowym, jak i kwotowym. W przypadku niektórych aut wciąż są to zawrotne sumy.

Limuzyna Saaba mocno staniała w pierwszych latach eksploatacji. Brak ASO z pewnością wpływa na obniżenie notowań, choć nabywcy znajdują się bez kłopotu. Auto produkowane było do 2010 r., wartość z 2011 r. – szacunkowa.

To pierwszy Jaguar prezentujący nową linię stylistyczną brytyjskiej marki i zrywający z tradycyjnym designem. Jak widać, wyszło to autu na dobre, bo świetnie trzyma cenę. Zainteresowanie zwiększa też ciekawa paleta silników.

Klasyczny przypadek: duża utrata wartości w pierwszych latach i powstrzymanie spadku w kolejnych. Kwotowo jednak musicie liczyć się z bardzo dużą stratą – w ciągu 3 lat z portfela wypłynie ponad 40 000 zł.

Kilkuletnie auta z klasy wyższej ciągle są kosztownym zakupem i utrata wartości wcale nie należy do niskich. Kwoty są porównywalne z utratą wartości przy zakupie nowego auta niższej klasy.

Duże spadki cen Volvo S80 mogą być lekkim zaskoczeniem, jednak to już druga generacja auta (w sprzedaży od 2009 r., wartość z 2008 r. – szacunkowa), która stosunkowo niewiele traci w pierwszych latach eksploatacji.

Koreańscy producenci co jakiś czas starają się zaistnieć w elitarnej klasie luksusowej, ale auta ciągle nie mają prestiżu i szybko tanieją. Ceny Grandeura kończą się na 2010 r., wartość z 2011 r. – szacunkowa.

Amerykańska limuzyna kusi ciekawą stylistyką, przynajmniej z zewnątrz. Brak salonów Chryslera w Europie nie jest w tym przypadku kłopotem. Do analizy wzięliśmy silnik Diesla, cały czas dostępny w ofercie.

Samochody najmniej tracące procentowo zapewniają też niewielkie straty kwotowe. We wszystkich przypadkach to auta o niezbyt wysokiej – w tej klasie – renomie.

Francuskie auto klasy wyższej nie cieszyło się zbyt dużym zainteresowaniem w salonach, nie jest też poszukiwane na rynku wtórnym. Ceny starszych egzemplarzy są już tak niskie, że utrata wartości również jest symboliczna.

Podobnie jak Renault, Alfa Romeo szybko traciła na wartości w początkowych latach. Obecnie auta są nisko wyceniane, co jednak przeradza się w atut – 166 jako jeden z nielicznych modeli tej klasy ma niską utratę wartości.

Czechom udało się zaistnieć w klasie wyższej (o ile Superba można do niej zaliczyć). Zaważyły solidne podzespoły niemieckiego partnera i atrakcyjne ceny w salonach. Dość pewny zakup.

Na dole tabeli znalazły się drogie modele bez większej renomy, które nawet po wielu latach eksploatacji ciągle sporo tracą na wartości. Dość sporo stracicie w tym przypadku także kwotowo.

Ciekawy styl włoskiej limuzyny nie znalazł wielu zwolenników, przez co auto nie zrobiło kariery w salonach – przez 7 lat powstało zaledwie kilkanaście tysięcy Thesisów. To propozycja głównie dla koneserów.

Klienci są już zmęczeni staromodnym designem Jaguarów S-Type’ów, swoje dokładają też niemałe koszty obsługi. Auta są jednak stosunkowo tanie w zakupie, więc kwotowa utrata wartości nie jest zbyt wysoka.

Jak na limuzynę tej klasy kwotowa utrata wartości nie jest wcale powalająca, konkurencyjne auta często więcej tracą. Tyle że koszty utrzymania (spalanie, naprawy) i tak będą bardzo wysokie.

Wszystkie notowania pochodzą z Eurotaxu. Firma ta wydaje informatory rynkowe, w których bardzo dokładnie wycenia wszystkie wersje nadwoziowe, silnikowe i wyposażeniowe poszczególnych modeli. Specjaliści odnotowują też ceny nowych samochodów (aktualne lub ostatnio obowiązujące) i je także przyjęliśmy do naszego zestawienia.

Klienci kupujący nowe auta tej klasy raczej nie oglądają się na utratę wartości. Za to na rynku wtórnym nabywcy liczą na korzystne koszty eksploatacji, nie mogą więc nie uwzględniać straty wynikającej z obniżenia wartości.

A nawet w najstarszej analizowanej grupie aut mogą to być istotne kwoty. Pamiętajcie też, że w przypadku tych samochodów droga będzie również eksploatacja.