Pościg

Pościg to w ujęciu wojskowym forma natarcia prowadzona przeciw wycofującemu się przeciwnikowi. Jego celem jest uchwycenie terenu, odcięcie przeciwnika albo pokonanie wycofujących się wojsk. Tego rodzaju działanie pojawia się wtedy, gdy wcześniejsze natarcie rozwija się pomyślnie, a przeciwnik traci zdolność skutecznego stawiania oporu.

Kiedy wojska przechodzą do pościgu

Pościg organizuje się po uzyskaniu powodzenia w natarciu i stwierdzeniu, że przeciwnik próbuje wyjść z walki. Gdy pojawiają się oznaki wycofywania, nacierające wojska przechodzą do dalszego działania, by uniemożliwić oderwanie się przeciwnika. Celem jest rozbicie wycofujących się sił oraz niedopuszczenie do ich zorganizowanego przejścia do obrony na dogodnych rubieżach w głębi.

W opisie tej formy walki podkreśla się także skalę działań. W zależności od osiąganych celów wyróżnia się pościg taktyczny, operacyjny i strategiczny.

Od pościgu czołowego do kombinowanego

Wikipedia wymienia trzy podstawowe rodzaje pościgu. Pościg czołowy polega na marszu śladem odchodzącego przeciwnika po jego drogach wycofania, przy jednoczesnym wiązaniu walką jego ubezpieczeń tylnych i pododdziałów osłonowych. Taka forma może być mniej skuteczna, bo nie gwarantuje wyjścia na drogi odwrotu i całkowitego pokonania przeciwnika.

Pościg równoległy opiera się na ściganiu przeciwnika równolegle do kierunku jego ruchu, tak aby go wyprzedzić i wyjść na drogi odwrotu. Z kolei pościg kombinowany łączy oba rozwiązania: część sił wiąże przeciwnika czołowo, a wydzielone oddziały wychodzą na skrzydła i czoło jego sił głównych, odcinając mu drogi odwrotu i stwarzając warunki do okrążenia.

Aktywność, ciągłość i użycie wydzielonych sił

Skuteczność pościgu zależy od inicjatywy podwładnych, dążenia do uprzedzenia przeciwnika oraz działania bez przerw taktycznych. To właśnie w tej formie natarcia szczególnie wyraźnie widać znaczenie zasady aktywności i ciągłości walki. Szeroko wykorzystuje się przy tym taktyczne desanty powietrzne, grupy desantowo-szturmowe oraz oddziały wydzielone, które mają zwiększyć tempo i skuteczność działań.

Dlaczego pościg służy przełamaniu odwrotu przeciwnika

Znaczenie pościgu wynika z jego roli w wykorzystaniu sukcesu natarcia. Nie jest to jedynie dalsze przemieszczanie się za przeciwnikiem, ale działanie mające uniemożliwić mu odzyskanie zdolności bojowej i przygotowanie nowej obrony. W praktyce pościg wspiera więc pełne rozwinięcie powodzenia osiągniętego wcześniej przez nacierające wojska i zwiększa szanse na ostateczne rozstrzygnięcie walki na korzystnych warunkach.

Policyjne pościgi w najnowszych doniesieniach

W dostarczonych artykułach słowo „pościg” pojawia się głównie w relacjach o interwencjach policyjnych na drogach. Według mediów w Hrubieszowie policjanci ścigali dwa motocykle crossowe bez tablic rejestracyjnych; po zatrzymaniu okazało się, że kierowali nimi chłopcy w wieku 12 i 14 lat, a sprawa ma trafić do sądu rodzinnego. W Olsztynie kierowca nie zatrzymał się do kontroli, porzucił auto w okolicy Parku Kusocińskiego i uciekł pieszo; policja informowała też o dwóch niegroźnych kolizjach.

Artykuły opisują również pościg za kierowcą quada w centrum Lublina, który miał uciekać ulicami, chodnikami i drogami dla pieszych, a następnie porzucić pojazd w garażu podziemnym. W Warszawie, w rejonie mostu Poniatowskiego, 24-letni kierowca po potrąceniu rowerzystki odjechał i został zatrzymany po zderzeniu z inną toyotą oraz autobusem; według relacji badanie wykazało alkohol, a wstępny test także obecność narkotyków. Z kolei w Wodzisławiu Śląskim i Radlinie media relacjonowały pościg za 30-latkiem, który miał jechać bardzo niebezpiecznie, doprowadzić do zderzenia z ciężarówką, a następnie zostać zatrzymany.

Rozwiń więcej