Jaguar E-Pace P200 AWD – kocia mamuśka

Jaguar E-Pace jest konstrukcyjnie kuzynem Range Rovera Evoque’a i Land Rovera Discovery Sport. Od 2 lat atakuje rewiry: Audi Q3, BMW X1/X2, Mercedesa GLA oraz Volvo XC40. Choć E-Pace nie jest w tym gronie największy, to w użytkowaniu potrafi sprawiać takie wrażenie – nie tylko w pozytywnym sensie.

Wyglądem kompaktowy SUV Jaguara trzyma się blisko większego F-Pace’a. Ma tak samo seksowny tył, ale zgrabniejsze „biodra” i mniej agresywną „twarz”. Na powitanie projektory pod lusterkami wyświetlają na ziemi grafikę z sylwetką dorosłego jaguara i jego pociechy – miły detal i też wyraźny prognostyk charakteru tego auta. Dzieci na pewno to pokochają. Ale jeśli jesteście rodzicami i musicie „obsługiwać” swoje małe w fotelikach, to będą was irytować tylne drzwi. Są bardzo grube, skrzydło rozciąga się aż na błotnik, a sam otwór drzwiowy jest dość wąski. Nawet jeśli zatem na parkingu sąsiedni samochód nie stoi przesadnie blisko, to i tak nie otworzycie drzwi na tyle szeroko, żeby mieć wygodny dostęp do tylnej kanapy – taka cena stylistyki. W kabinie jednak nie można już narzekać na ciasnotę. Siedzenia w obu rzędach są przyjemnie wykończone, wyprofilowane i pozwalają zająć wygodną pozycję.

Nadwozie ma 1,98 m szerokości (ze złożonymi lusterkami) – dość dużo jak na SUV-a tej klasy. Za kierownicą się to odczuwa, podobnie jak bardzo dużą masę E-Pace’a. Nasz testowy egzemplarz ważył aż 1923 kg – to kategoria wagowa SUV-ów co najmniej o klasę większych. Ten parametr, niestety, rzutuje na osiągi, spalanie i charakterystykę prowadzenia. Zamiast obiecanych przez Jaguara 8,2 s od 0 do 100 km/h najlepszym wynikiem uzyskanym w naszych pomiarach było 8,6 s, i to dopiero w manualnym trybie pracy skrzyni biegów. „Na automacie” czas przyspieszenia wyniósł 8,9 s.

Do rodzinnej jazdy to i tak wystarczy, ale wysokie spalanie będzie już trudniej zaakceptować. Na naszej pętli pomiarowej E-Pace potrzebował średnio 9,7 l/100 km – bardzo dużo jak na kompaktowego SUV-a z 200-konnym turbobenzyniakiem i 9-stopniowym „automatem”. Tym bardziej że silnik swój maksymalny moment 320 Nm osiąga już przy 1250 obr./min. W czasie normalnej jazdy wskazówka obrotomierza rzadko dochodzi do 3 tys. Codzienne poruszanie się po mieście może skutkować zużyciem nawet 17 l/100 km! Na autostradzie zmierzyliśmy 10,3 l, natomiast na drodze krajowej E-Pace potrzebował 7,8 l/100 km.

Silnik został jednak bardzo dobrze wyciszony. W kabinie ledwo go słychać i nawet na wysokich obrotach nie staje się głośny ani wyjący. Przekładnia woli jednak, kiedy łagodnie naciskamy gaz, wówczas płynnie zmienia biegi i dobrze odnajduje się też w powolnym ruchu stop & go.

Zawieszenie mięsiście pracuje i nawet jeśli wszystkie koła wpadają w dziury, E-Pace trzyma kurs jazdy bez mocnego wytrząsania pasażerów. Za to układ kierowniczy tylko podczas inicjowania skrętu daje poczucie precyzji, później opory stają się zaskakująco sztuczne, chciałoby się czuć lepsze zespolenie z kołami. W rezultacie E-Pace’em jeździ się spokojniej, niż mogłoby na to wskazywać 200 koni pod maską czy też sportowy rodowód Jaguara – drapieżnik „zrodzinniał”.

Po 200-konnym kompaktowym SUV-ie Jaguara spodziewałem się trochę bardziej drapieżnego charakteru, tymczasem E-Pace P200 nastraja do raczej spokojnej jazdy. Szkoda, że w parze z tym nie idzie niższe spalanie. Szczególnie w mieście silnik P200 szokująco dużo pali. E-Pace sprawia poza tym wrażenie bardzo solidnie wykonanego auta – być może dlatego też jest taki ciężki.