Pomysł na zbudowanie następcy Omegi był prosty: Vectrę C Caravan z racji znacznie dłuższego rozstawu osi wykorzystano jako bazę, tył nadwozia z kolei otrzymał niespotykaną dotychczas w klasie klapę, całość zaś dopełniło bogate wyposażenie.
Stylistycznie Signum aż do słupka B nie różni się niczym od niższej w hierarchii Vectry i analogicznie sytuacja wygląda wewnątrz. Następca Omegi dzieli z nią również całe wnętrze - bądź co bądź doskonałej jakości - do pierwszego rzędu siedzeń. Dopiero w drugim na podróżnych czekają iście królewskie warunki, nawet 78 cm miejsca na nogi oraz przesuwana kanapa - składająca się z dwóch oddzielnych pełnowartościowych foteli (z możliwością regulacji oparcia) i jednego awaryjnego miejsca pomiędzy nimi. Za nią znajduje się bardzo skromny w porównaniu z dawcą podwozia bagażnik, mieszczący od 365 do 550 litrów w zależności od ustawienia tylnej kanapy.
Gdy zajmiemy miejsce w jednym z dwóch tylnych foteli - w topowych wersjach obszytych skórzaną tapicerką - możemy poczuć się jak w lotniczej klasie biznes. Środkowe awaryjne miejsce zamieniamy na podłokietnik lub wysuwamy lotnicze stoliki wchodzące wraz z lodówką w skład pakietu Travel Assistant. Kierowcę zaś w trudach podróży wspomoże seryjny tempomat, niekiedy nawigacja z kolorowym wyświetlaczem.
Dobrze znane silniki
Pod maską flagowego Opla znalazły się silniki znane z Vectry, podobnie jak skrzynie biegów. Dostęp do części eksploatacyjnych jest wzorowy. Paleta jednostek benzynowych obejmuje cztero- i sześciocylindrowe silniki, od bazowego 1,8 - 125 lub 140 KM, 2,2 z bezpośrednim wtryskiem 155 KM, 2,0 Turbo 175 KM, 3,2 V6 211 KM oraz topowy 2,8 V6 Turbo. Każdy znajdzie coś dla siebie i na swoją kieszeń. Lepiej omijać egzemplarze z 2,2 - jest paliwożerny, a także ma nietrwały łańcuch rozrządu poddający się nierzadko już po 140 tysiącach kilometrów.
Zwolennicy diesli nie stoją na straconej pozycji. Do wyboru mają jednostki od 1,9 do 3,0 l. Początkowo w cennikach widniały dwa silniki z rodziny DTI - 2,0 i 2,2 - odpowiednio 100 i 125 KM - z wtryskiem bezpośrednim i łańcuchem rozrządu. Ich główną wadą jest wysokie spalanie i głośna praca. Po dwóch latach zastąpiła je jednostka rodem z Fiata, 1,9 CDTI w trzech wariantach mocy 100, 120, 150 KM. Na szczególną uwagę zasługują dwie ostatnie, wariant 120-konny ma ośmiozaworową głowicę, 150-konny pracuje z szesnastozaworową głowicą. Gwarantują bezproblemową eksploatację okupioną niewielkim zapotrzebowaniem na olej napędowy. Topowego diesla V6 lepiej skreślić z listy, cierpi niestety na wiele kosztownych usterek.
Signum wraz z komfortem, jaki zapewnia zawieszenie Vectry, odziedziczył także jego wady. Reanimacja tylnego zawieszenia może być konieczna już po 80 tys. km. Wymienia się wtenczas aluminiowe wahacze - koszt usługi z ustawieniem geometrii zamyka się kwotą 1,5 tys. złotych. Dodatkowo, agonia zawieszenia objawia się nierównomiernym zdzieraniem opon, a nie stukaniem. Kolejnym niedopatrzeniem jest sterowana linkami manualna skrzynia biegów, z biegiem lat jej precyzja spada, aż do całkowitej blokady drążka.
Signum jest ciekawą propozycją auta niebanalnego, zapewniającego wysoki komfort jazdy i standard wyposażenia, nie rujnując przy tym kieszeni.
