Peugeot 106 - małe lwiątko

Samochód o rozmiarach zewnętrznych 3678 x 1588 x 1376 mm, z rozstawem osi 2385 mm miał według producenta z łatwością pomieścić pięć osób. W praktyce wygląda to tak, że z odrobiną wysiłku z tyłu mieszczą się maksymalnie dwie dorosłe osoby. A nawet potem nie można liczyć na zbytnią swobodę. W "stoszóstce" brakuje miejsca na kolana, może też zabraknąć go nad głowami, a za tylną kanapą mamy zaledwie 215 l przestrzeni bagażowej. Peugeot 106 to raczej samochód miejski, który dobrze posłuży dwuosobowej rodzinie, nawet w wypadku pojawienia się potomstwa.

W Peugeotach 106 docenić należy zwłaszcza stosunkowo długą żywotność za nie dużą cenę nabycia oraz korzystne zużycie paliwa. Z szerokiej gamy (wyłącznie) czterocylindrowych silników polecić można sprawdzoną jednostkę 1,1 l, która z objętości 1124 cm3 daje moc 54 czy częściej 60 KM. W wypadku tej jednostki zużycie paliwa łatwo utrzymać w granicy 6-7 l/100 km, przy zachowaniu dynamiki jazdy. Od 0 do 100 km/h Peugeot przyśpiesza w niespełna 14 sekund. Korzystny wpływ na przyśpieszenie i spalanie ma tu stosunkowo niska masa samochodu (890 kg).

Dalsze silniki, znajdujące się w ofercie Peugeota to na przykład podstawowa jednostka o objętości 954 cm3 i mocy 45 lub 50 KM. Silnik dobrze sprawdza się w warunkach miejskich i przymiejskich, trochę gorzej wypada podczas dłuższych podróży czy szybkiej jazdy autostradą, bo na przykład podczas wyprzedzania wyraźnie brakuje mu mocy. Szybkie "stoszóstki" kryły się pod różnym oznakowaniem, znane są wersje 1,6 XS czy XSI (88 KM bądź 91 KM) lub 1,6 16V S16 (118 KM), która setkę robiła w 8,7 s. Warto też przypomnieć popularny silnik o objętości 1360 cm3 i mocy 75 KM, który skutecznie pracował w wielu następnych, nawet większych, modelach koncernu PSA.

Silniki wysokoprężne w Peugeocie w latach dziewięćdziesiątych nie były tak dopracowane technicznie, jak te dzisiejsze, jednak czterocylindrowe jednostki 1,4 D (50 KM) i 1,5 D (54 KM lub 58 KM) nie mają się czego wstydzić. Jednostki te wykazują zużycie nie większe niż sześć litrów, liczyć trzeba się jednak z większym poziomem hałasu, w porównaniu z dobrze wyciszonymi jednostkami spalinowymi.

Pierwotny model Peugeota 106 z roku 1991 doczekał się restylingu dopiero w 1996 roku. Zmianom poddano nie tylko nadwozie, ale popracowano też nad konstrukcją auta. Na pierwszy rzut oka zauważalne są nowe reflektory o wyraźniejszych kształtach oraz duże logo firmy, z tyłu zamontowano czerwone klosze lamp. Zmiany konstrukcyjne razem z dodatkowym wyposażeniem miały udoskonalić stronę bezpieczeństwa samochodu. Dwie gwiazdki w teście Euro NCAP to dzisiaj słaby wynik, jednak biorąc pod uwagę wiek pierwotnej konstrukcji, możemy spodziewać się lepszych rezultatów.

Oprócz odmłodzonego Peugeota 106 na rynku pojawił się też Citroën Saxo, który różni się nieco z zewnątrz i wewnątrz, ale konstrukcja tego auta jest z większej części identyczna.

Peugeot 106 był typowym autem francuskiej konstrukcji. Klasyczne zawieszenie z belką skrętną z tyłu jest w "stoszóstce" zaskakująco komfortowe. Właściwości jezdne są, na przekór stosunkowo miękkiemu zawieszeniu, zaspokajające. Zwinne i zwrotne są zwłaszcza modele ze wspomaganiem kierownicy. Bez wspomagania auto prowadzi się nieco trudniej, ale ze względu na stosunkowo niską masę pojazdu, nie jest tragicznie. Uważać jednak trzeba na wersje wysokoprężne, w których jednostka napędowa jest wyraźnie cięższa, a wspomaganie nie wchodziło do wyposażenia standardowego.

Standardowo "stoszóstka" dysponowała raczej skromnie wyposażonym wnętrzem. Często widoczne są niedociągnięcia w wykończeniu, nie zachwycą średniej jakości tworzywa. W ciągu tych dwunastu lat powstało wiele modeli akcyjnych, które dysponowały przeróżną kolorystyką tapicerki czy cyferblatów oraz innymi niewielkimi zmianami w stosunku do standardowych modeli. W produkcji był swego czasu też model 106 Kid z wnętrzem w kolorze jeansblue (dżinsowo-niebieski).

Problemy z elektroniką i instalacją elektryczną to zmora chyba wszystkich francuskich samochodów. W Peugeocie 106 często spotykane są wady alternatora, który umieszczono niefortunnie nisko z przodu. Tak umieszczony alternator musi opierać się wpływom atmosferycznym i częstym kontaktom z wodą, po czasie wypowiada więc służbę, co kończy się całkowitym rozładowaniem akumulatora. Z akumulatorem wiąże się też dalszy problem. W czasie krótkiej miejskiej jazdy, akumulator nie daje rady się doładować, co oczywiście komplikuje dalsze uruchamianie silnika.

Dalszymi klasycznymi problemami Peugeota to wady zamka centralnego, elektrycznie opuszczanych szyb, immobilizera czy drobnostki typu gasnące reflektory lub niedziałający klakson. W starszych modelach do immobilizera dodawano seryjnie małą klawiaturkę, na której (żeby uruchomić auto) trzeba było wystukać czteromiejscowy kod, co dla wielu użytkowników może być denerwujące.

W starszych rocznikach konieczna może być wymiana uszczelek w drzwiach, bo to właśnie tędy w wielu przypadkach dostaję się do wnętrza samochodu woda deszczowa. Korozja dotyczy najczęściej tylko tłumika wydechu. Silnik, jak i skrzynia biegów bywają nieszczelne. Poważniejsze usterki silników "stoszóstek" to wysokie zużycie oleju (modry dym z wydechu - wysokoprężne jednostki) lub przegrzanie się silnika za sprawą uszkodzonego termostatu czy czujnika wentylatora chłodnicy.

Według niemieckiego TÜV bardzo często wyraźnie zużyte są hamulce, co z części można by przypisać ruchowi miejskiemu. Jeśli przednie zawieszenie Peugeota 106 stuka, trzeba się liczyć z wymianą sworzni czy nawet wału napędowego. Warto skontrolować mocowanie tylnego zawieszenia oraz stan belki skrętnej. Odnotowano też usterki pompy paliwowej oraz problemy z odpowietrzaniem zbiornika paliwa.

Większość przedstawionych usterek niekoniecznie musi być ciosem śmiertelnym dla naszego portfelu, bo wiele części można kupić z nieoryginalnej produkcji lub jeszcze taniej nabyć na złomowiskach.

Zapewne "stoszóstka" długo jeszcze będzie szusować po naszych drogach, bo to idealny samochód dla matki, potrzebującej podwieźć dzieci do szkoły czy skoczyć do miasta na zakupy lub dla młodej pary, szukającej dostępnego, niezawodnego samochodu z korzystnym zużyciem paliwa, a ceny tego auta są wyraźnie niższe od niemieckiej konkurencji.

Szeroka gama oferowanych silników, komfortowe zawieszenie, dobre właściwości jezdne, dobre wyciszenie wersji benzynowych, ponadczasowy design.

Mały bagażnik, brak wspomagania kierownicy w wersjach wysokoprężnych, immobilizer z klawiaturką (starsze modele).

Zużycie hamulców, przegrzewanie się silnika (wady termostatu, czujnika wentylatora chłodnicy), nieszczelny silnik i skrzynia biegów, zużycie sprzęgła, korozja tłumika wydechu, problemy z elektroniką.