Używana Skoda Octavia II: gdy liczą się koszty, a nie styl

Jednak do zakupu Skoday Octavii nie możecie pochodzić beztrosko! Potencjalne zagrożenia czekają ze strony nowoczesnych silników, choć nie tylko. Ale po kolei. Jeśli przeanalizujecie rynek wtórny, szybko dostrzeżecie kilka zależności. Po pierwsze: więcej jest Octavii w wersji kombi (ok. 65 proc.) niż w odmianie liftback.

Po drugie: dominuje silnik Diesla – w tym przypadku dysproporcja jest duża i sięga aż 80 proc. Po trzecie: ceny są bardzo zróżnicowane i zależą od rocznika produkcji, wersji silnikowej, jak i wyposażeniowej. Jest jedno małe „ale”. Od listopada 2010 r. na rynku oferowano dwie Skody Octavie 2. generacji – droższą, po modernizacji przeprowadzonej wiosną 2008 r. (pod nazwą Octavia) i tańszą, przed zmianami (z przydomkiem Tour). Warto o tym pamiętać, żeby nie paść ofiarą kombinatorów, którzy obie wersje w podobnym stanie wyceniają tak samo.

Na zakończenie weryfikacji rynku musimy jeszcze dodać, że spotkacie też usportowioną odmianę RS (debiut w 2005 r.) i uterenowioną Scout (2007 r.). Dobranie wersji Skody Octavii do własnych potrzeb i czujność podczas weryfikacji stanu technicznego są bardzo ważne, ale w przypadku Octavii kluczowy (zwłaszcza pod względem trwałości) jest wybór silnika.

Jeśli oczekujecie spokojnej eksploatacji, to radzimy rozejrzeć się za sprawdzonymi motorami przejętymi z Octavii I. Z benzyniaków polecamy jednostkę 1.6/102 KM, a z diesli – 1.9 TDI/105 KM. Oba silniki są trwałe, tanie w serwisie i naprawach, a do tego benzyniak bardzo dobrze współpracuje z LPG. Wersje 1.6 i 2.0 FSI (bezpośredni wtrysk benzyny) nie należą do zbyt usterkowych, choć zmagają się z nagromadzeniem nagaru na zaworach dolotowych i w okolicy ich gniazd. Motory te spotkacie w autach z lat 2004-08 (sprzed liftingu).

Dość zawodne są nowoczesne silniki 1.2 i 1.4 TSI (m.in. kłopoty z trwałością łańcuchowego napędu rozrządu), jednak delikatnie traktowane będą mało palić. W przypadku turbodiesla 2.0 TDI wersję z pompowtryskiwaczami (do ok. 2010 r.) należy uznać za silnik podwyższonego ryzyka. Może dojść w niej do wielu drogich i poważnych defektów – począwszy od usterek pompowtrysków i kół dwumasowych, poprzez pęknięcie głowicy, aż do awarii napędu pompy smarowania.

Oczywiście, motor sukcesywnie modernizowano, dlatego największe zagrożenia spotkacie w autach z początku produkcji. Poza tym statystycznie mają one większe przebiegi, co zwiększa ryzyko również innych problemów. Późniejsze odmiany diesla 2.0 (z wtryskiem common rail) uchodzą za znacznie trwalsze – w zgodnej opinii mechaników są warte zainteresowania.

Pozostaje jeszcze motor 1.6 TDI (CR), który zadebiutował w Octavii w 2010 r. Ta nowoczesna konstrukcja nie dorównuje trwałością większej odmianie (m.in. ma wrażliwy układ wtryskowy, niekiedy zmaga się z wyciekami oleju), ale za to bardzo mało pali.

Jeśli chodzi o układ przeniesienia napędu, to standardowo Skoda Octavia II ma napędzaną oś przednią, jednak w odmianie kombi z wybranymi silnikami może występować napęd 4x4. Oprócz 5- lub 6-biegowych skrzyń manualnych występują przekładnie dwusprzęgłowa DSG (opcja w: 1.2 TSI, 1.4 TSI, 1.8 TFSI, 2.0 TFSI, 1.6 TDI, 1.9 TDI, 2.0 TDI) oraz tradycyjne typu Tiptronic (1.6 i 1.6 FSI). Ich trwałość jest różna, np. skrzynie manualne powszechnie uznaje się za bezawaryjne, ale poza tymi, które łączono z silnikami 1.6 8V (kłopoty z łożyskami!), natomiast jako bardziej niezawodne „automaty” wskazywane są przekładnie Tiptronic.

Nie mamy poważnych zastrzeżeń do trwałości zawieszenia, elektryki czy też zabezpieczenia karoserii Octavii II przed korozją. Generalnie jakość, jaką cechuje się to auto, można określić jako zadowalającą – oczywiście, jeśli nie kupicie egzemplarza poddanego wysilonej eksploatacji, z cofniętym licznikiem bądź z silnikiem podwyższonego ryzyka, który właśnie w tym momencie będzie wymagał olbrzymich nakładów finansowych na naprawy. Zakup Skody Octavii II z mało awaryjnym silnikiem, zadbanej i w dobrym stanie technicznym, jest ze wszech miar uzasadniony, ponieważ walory użytkowe (ogromne bagażniki!), koszty serwisu i części, a także powszechnie znana technika Volkswagena są mocnymi atutami tego popularnego samochodu z Czech.

Zdarzają się niedoróbki w wykonaniu wnętrza – stuki i trzaski dochodzące z kokpitu i okolic tylnej półki, niska jakość chromowanych elementów i lakieru na przełącznikach. Karoserię dobrze zabezpieczono przed rdzą, ale brązowy nalot pojawia się np. na silniczku wycieraczek i elementach podwozia.

Wygniatają się uszczelki drzwi, zaparowują reflektory, woda dostaje się do kierunkowskazów w lusterkach, zdarzają się problemy z układem elektrycznym (np. podnośniki szyb, centralki sterujące). W silnikach (T)FSI na zaworach osadza się olejowy szlam i psuje się osprzęt (np. napinacz łańcucha spinającego wałki rozrządu, czujnik tlenków azotu; w TFSI nadmierne spalanie oleju), a w 1.2 i 1.4 TSI nagminne są kłopoty z rozrządem.

Diesle 2.0 TDI PD borykają się z różnymi usterkami (podano je poniżej). Silnik 1.6 TDI ma wrażliwy układ wtryskowy i niekiedy zmaga się z wyciekami.

Benzyniak 1.6 8V - Motor 1.6/102 KM nie jest może demonem mocy, ale uchodzi za trwały i niedrogi w serwisie oraz naprawach.

Diesle: 1.9 i 2.0 CR - Pierwszy motor to jedyny sensowny diesel w starszych Octaviach, natomiast drugi – w egzemplarzach po modernizacji. Rodzinom

Można liczyć na naprawdę ogromny bagażnik – Octavia świetnie sprosta wymaganiom niejednej rodziny.

Diesel 2.0 z PD - Dotyczy to głównie wersji z początku produkcji – mogą wymagać sporego doinwestowania zarówno z powodu wpadek jakościowych, jak i wyeksploatowania.

Przed silnikami TSI - Te motory nie są bezawaryjne, a do tego mało palą tylko wtedy, gdy są delikatnie traktowane.

Uwaga na okazje! - Duży popyt na rynku wtórnym wzmaga działalność nieuczciwych sprzedawców. Pamiętajcie o tym!

Sukces Skody Octavii II polega na tym, że po pierwsze, idealnie trafia w potrzeby polskiej rodziny (np. ogromny bagażnik), a po drugie, korzysta z ogólnie poważanej techniki VW, co wymiernie wpływa na koszty eksploatacji (naprawi serwisu). Radzę skupić się na wyborze odpowiedniego – czyli rekomendowanego – silnika i bardzo ostrożnie podchodzić do zakupu (wiele aut z dużymi przebiegami).