Używany Peugeot 407 – nie jest taki zły, jak się sądzi

Na rynku zdecydowanie dominują auta z silnikami wysokoprężnymi. O kondycji diesli opowiada nam Paweł Kalniuk z warszawskiego serwisu Evo-car: Jednostkę 1.6 polecimy tylko wtedy, gdy miała olej wymieniany góra co 15 tys. km, ma znaną historię i rozsądny przebieg. Najlepiej wypada 2.0 – świetny dostęp do części, niezła trwałość. Ale trzeba pamiętać, że mówimy o kilkunastoletnim aucie, które najczęściej przejechało ponad 200 tys. km – lepiej być przygotowanym na ewentualne naprawy. W silnikach wysokoprężnych pilnujcie uzupełniania płynu do regeneracji filtrów cząstek stałych.

W silnikach 1.6 (to odmiany 16-zaworowe) uważać trzeba na pracę turbosprężarki ("słynne" zapychające się sitko w układzie smarowania!), zawory recyrkulacji spalin, przedmuchy spod wtryskiwaczy. Diesel 2.2 też nie jest zły, jednak mniejsza popularność sprawia, że mogą wystąpić kłopoty z częściami zamiennymi, pojawiają się również problemy z obsługą (np. trudny dostęp do urywających się świec żarowych czy EGR kosztujący 1400 zł). Odmiany V6 (2.7 i 3.0 HDi) to tykające bomby, bo nawet jeśli nie dojdzie do najgorszego (w wielu egzemplarzach… ukręcił się wał korbowy), to pojawiają się wycieki, a możliwości obsługowych praktycznie brak.

Jeśli chodzi o benzyniaki, to nie najlepiej oceniamy wersję 1.8 – jeździ gorzej niż 2.0, pali tyle samo (jak nie więcej!) i ma skłonności do dużego zużycia oleju (nawet 1 l/1000 km). Naprawa jest droga. Warto polecić prosty, trwały motor 2.0, który nieźle współpracuje również z LPG. Ważna wskazówka obsługowa z serwisu Evo-car: często pojawiają się wycieki od strony sprzęgła. Mechanicy wymieniają simmering na wale, a winny jest brok zaślepiający kanał olejowy. I trzeba powtórnie demontować skrzynię biegów. Podobnie jak w dieslach, benzynowa wersja 2.2 należy do rzadkości, tak jak 3.0 (kosztowna obsługa, np. wymiana rozrządu, problemy z „automatem”). Warto zaznaczyć, że pod maskę modelu nie trafił ryzykowny silnik 1.6 THP.

Konstruktorzy „zafundowali” autu rozbudowane zawieszenie niezależne zarówno z przodu, jak i z tyłu (z tyłu w topowych wersjach elektroniczna regulacja). Oznacza to przyjemne prowadzenie – dość sztywne jak na „francuza”, ale w dalszym ciągu komfortowe. Niestety, przy dużych przebiegach pojawiają się luzy (na szczęście trwałość jest nieporównywalnie wyższa niż np. w Passacie B5), które nie tak łatwo zlokalizować, nie wszystkie wahacze występują też na rynku zamienników, za to wiele jest elementów wykorzystujących aluminium (zazwyczaj droższych). Czasem np. sworzeń zwrotnicy kosztuje 50 zł, do innej wersji podwozia z tym samym silnikiem – już 180 zł. Wiele wariantów ma też felgi bez standardowego otworu centralnego. Do ich wyważenia potrzebne są przystawki, którymi nie każdy wulkanizator dysponuje. Oznacza to, że naprawy często nie da się zrealizować stosunkowo niskim kosztem.

Za część kłopotów odpowiada instalacja elektryczna. Najczęściej nie są to trudne do zlokalizowania problemy. A to radio przestaje czytać fale, a to „pada” wyświetlacz (mały, ciekłokrystaliczny w autach z początku produkcji). Kolejne kłopoty niosą: przełączniki spod kierownicy, łamiące się przewody tylnej klapy, czujniki abs-u przy kołach, czujniki wysokości ksenonów czy moduły ESP. Jeśli w obudowie koła zapasowego w bagażniku stoi woda i kiepsko działają czujniki cofania, to warto sprawdzić wiązkę i moduł.

Zadbane nadwozie nawet w kilkunastoletnim aucie może być wolne od korozji, niestety – co podkreśla też nasz rozmówca – takich egzemplarzy jest coraz mniej. Sprawdźcie działanie klimatyzacji, typową usterką jest niedziałający mechanizm sterujący klapkami rozprowadzającymi powietrze. Solidna naprawa oznacza demontaż deski i kosztuje 1000 zł, niektórzy robią to na poczekaniu (za 200-300 zł), wycinając… dziury. Kolejna dobra rada mechanika: sprawdzajcie ceny oryginalnych części w ASO, firma dość często robi promocje i można kupić np. nowy, oryginalny zestaw koła dwumasowego ze sprzęgłem w cenie regeneracji lub zamiennika. Inna sprawa, że ceny w hurtowniach niezależnych też mocno spadły – np. wspomnianych kół dwumasowych.

Auto ciągle jeszcze może być dobrą propozycją: przyjemnie jeździ, nieźle wygląda, nie kosztuje dużo. Warunkiem jest oczywiście znalezienie zadbanego, niezajechanego egzemplarza (to wydatek 10-`6 tys. zł), bo jak widać, lista potencjalnych problemów też nie jest krótka. Celujcie w dwulitrówki, to solidne silniki.