Ponadczasowy wygląd nazywany przez niektórych najnudniejszą sylwetką w historii motoryzacji. Przyzwoite osiągi, ale jedynie w droższych, mocniejszych wersjach. Umiarkowane ceny, które rekompensują wysokie koszty serwisowania. To jak to w końcu jest z tym Golfem?
O produkowanej w latach 1997-2006 czwartej generacji modelu mówi się, że to pierwszy wizualnie atrakcyjny Golf. Czy rzeczywiście atrakcyjny - kwestia względna. Z całą pewnością rewolucyjny - po 23-letnim zastoju do projektu VW po raz pierwszy oprócz ekierki użyto również cyrkla. Efekt wciąż jeszcze śmiertelnie pozbawiony jest emocji, ale nie przypomina przynajmniej reliktu średniowiecza. Czy jednak i “czwórkę" czeka ten sam los, co poprzednie generacje? Wszystko niestety wskazuje, że tak. Potrzeba tylko jeszcze trochę czasu, by ceny - która obecnie zaczynają się od 10 tysięcy złotych - spadły o połowę. Wtedy będziemy mogli mieć pewność, że miłośnicy przydomowego tuningu raz jeszcze postarają się pobić wszelkie rekordy (absurdu).
Koniec końców, Golfa można kochać i można nienawidzić. Czy da się jednak niemiecki kompakt najzwyczajniej polubić? Łatwo nie będzie, ale też nie jakoś znacznie trudniej niż w przypadku mniej “rozsławionej" konkurencji.
Niczym dama z dobrego domu
Z początku Golfowi niewiele można zarzucić. Prowadzi się pewnie, wyznaczając swego rodzaju standardy w segmencie C. Wewnątrz - z przodu - nie brakuje miejsca, choć do niemieckich rozwiązań trzeba się przyzwyczaić. Z czasem jednak Volkswagen staje się coraz bardziej rozmowny. Do głosu dochodzi zawieszenie, stukając w najmniej pożądanych momentach (czyli przez cały czas) oraz plastiki, z jakich zmontowano deskę rozdzielczą i konsolę. Na to nie sposób zupełnie nic poradzić. Trzeba się po prostu przyzwyczaić.
Wyposażenie w dużej mierze zależy od wersji, ale bez trudu liczyć można na elektryczne sterowanie szybami i lusterkami, alufelgi, odtwarzacz CD czy immobiliser. Ponadto, w wielu modelach przewidziano skórzaną tapicerkę, komputer pokładowy, klimatyzację i ESP.
Napęd napędowi nie równy
Największą popularnością cieszy się 1,9 TDI, nieśmiertelny wydawałoby się diesel VW. 90-konna jednostka w zupełności wystarcza do codziennych zastosowań. Golf 1,9 TDI spod świateł zbiera się trochę szybciej niż furmanka, ale jakąkolwiek ospałość rekompensuje bardzo niskie spalanie, stanowiące największy atut modelu. Co ciekawe, w zależności od wersji, z tej samej pojemności udało się uzyskać kilka różnych wariantów mocy - od 1,9 SDI (68 KM) dla miłośników wyścigów ślimaków winniczków, po 150-konną jednostkę dla amatorów naprawdę dużych emocji (i podobnych kosztów eksploatacji).
Zrezygnowawszy z diesla, wybierać można z całej palety jednostek benzynowych, którą rozpoczyna szesnastozaworowe 1,4 o mocy 75 KM. Z drugiej strony zamykają ją dwie wersje wybitnie wyczynowe - 2,8 V6 4Motion (204 KM) oraz ukoronowane 3,2 R 32 4Motion z aż 241 KM mocy. To wszystko - z oczywistych względów - tylko jednak wyjątki.
Niemiecka jakość pilnie poszukiwana)
Wiersze pisać można o awaryjności. Wbrew temu, co mówi się o niemieckiej jakości, Golfy psują się na potęgę. Rzecz jasna, może wynikać to przede wszystkim z osobliwego stylu jazdy, prezentowanego przez niemałe grono użytkowników VW, którego nie wytrzymałby chyba żaden samochód. Tak czy inaczej, nawet najdrobniejsze eksploatacyjne zaniedbania skutkują poważnymi konsekwencjami. Zadbany Golf IV służył nam będzie przez długie lata, ale wystarczy niedopatrzenie, żeby…
Paletę konsekwencji otwierają awarie skrzyni biegów powodowane przez ścinanie nitów. Choć dotyczy to głównie określonych serii produkcyjnych, to usterka ta jest nadzwyczaj bolesna. Konieczna okazuje się wymiana skrzyni - w najlepszym przypadku, przy użyciu części po regeneracji, to koszt co najmniej 2 tysięcy złotych. Szwankować lubią też mikroprzełączniki - choć nie wpływają bezpośrednio na jazdę, bywają doprawdy irytujące. Naprawa: samodzielna - góra 50 zł. W ASO - od 400 zł. Golf IV upodobał sobie również “machanie ogonem" - nieszczelności w mechanizmie tylnej wycieraczki skutkują przyspieszoną korozją, która uniemożliwia potem poprawne działanie elementu. Jeżeli chodzi jednak o karoserię, to trzeba doprawdy się postarać, by odnaleźć ogniska rdzy. W nieuszkodzonym i zadbanym egzemplarzu nie ma raczej prawa wystąpić.
Na zakończenie - element humorystyczny. Kupując Volkswagena Golfa, należy liczyć się z tym, że po pewnym czasie samochód odmówi wpuszczenia kierowcy do środka - wkładki zamków to prawdziwa bolączka, aczkolwiek na pewno nie tak droga jak awarie skrzyni biegów. Koszt w ASO - 150 zł, ale można śmiało podjąć się dużo tańszej naprawy samodzielnej. Czasem trzeba po prostu wsiąść przez bagażnik. Proza życia, ot co. I jak tu Volkswagena nie lubić?
Tak, nie, nie
Przychodzi taki czas, kiedy szaman ma obowiązek przewidzieć, kiedy wreszcie spadnie deszcz. Jeżeli nie ma żadnych zdolności meteorologicznych - co w przypadku szamanów bywa bardzo powszechne - pozostaje rzut kostką. I z zakupem VW Golfa IV jest dokładnie jak z rzutem kostką. Wypadnie szóstka, wygraliśmy, a samochodem będziemy cieszyć się przez długie lata. Niewysoki koszt zakupu z pewnością uznać można za plus. Problem w tym, że pozostaje jeszcze pięć innych możliwości, które różnią się jedynie tym… co się zepsuje. Bo że się zepsuje, można być pewnym jak popołudniowego deszczu na równiku. Nie sprzyja nędzna fama oraz nieproporcjonalnie wysokie ceny oryginalnych części.
Kupić? Cóż - sześć oczek nie tak znowu trudno wyrzucić. Byle tylko nie - nomen omen - wyrzucić pieniędzy na “zadbany egzemplarz" po nastolatku przeżywającym spóźniony okres młodzieńczego buntu.
